Catechismus is ... Wat is Catechismus?

[Grieks. κατήήησις; Lat. Catechismus, Catechese], Genre Christus. Bevaarbare lit-ry. Als handleiding voor de initiële assimilatie van de belangrijkste concepten en bepalingen van de geloofsbelijdenis en het kerkleven, impliceert K. beknoptheid, duidelijkheid en definitie van presentatie en exclusief de overweging en kritiek op verschillende meningen op een of ander controversieel problemen. Voor K., wordt de scriptievorm van het materiaal gekenmerkt vanwege het feit dat hij, aan de ene kant, in de praktijk, meestal bedoeld was voor het onthouden, met anderen. Partijen - als een tutorial, aangenomen dat de mondelinge uitleg van de mentor of leraar. Didactiek K. wordt uitgedrukt in een optioneel, maar kenmerk van dit type religies. Lit-Find Form-vragen en antwoorden, wat een student en een gesprek van de leraar suggereert.

Met alle verscheidenheid aan plannen en methoden voor de presentatie van het materiaal, bevat K. Secties op: 1) waarheden van het geloof, uiteengezet in de vorm van korte toelichting op het symbool van het geloof; 2) Zaken van geloof, dat wil zeggen, de uitleg van de goddelijke geboden in Heilige. Schrift; 3) manieren om de gelovigen in te wonen, d.w.z. gebed en kerk sacramenten.

In een pre-werker Grieks. Lit-RE noun κατήήησις (orale lesgeven, de instructie) gevormd uit het werkwoord κατηχέω (klinken, om (over geluid) te genezen, iets melden via een gesprek of communicatie), het is zeldzaam. Bekende gevallen van consumptie laten ons niet praten over het gebruik ervan in K.L. Speciale, professionele of technische, betekenis (Liddell H. G., Scott H. S. J. A Grieks-Engels Lexicon. Oxf., 1996. P. 927).

In Christus. De traditie van het woord κατήήησις et al. De werkwoorden van het werkwoord κατηχέΩ begonnen in een speciale zin te gebruiken: om het proces van leren aan te geven aan degenen die zich voorbereiden op het accepteren van de doop, het begin van het geloof, de belangrijkste douane en vestigingen van de kerk; om de inhoud van deze leringen aan te duiden; Als de naam van het boek van een dergelijke onderwijs en het overeenkomstige type religieuze lit-ry. Tegelijkertijd werden historische veranderingen in gedoopte riten (zie in art. Doop) vergezeld van transformaties van de inhoud van het concept van "Catechismus".

In de NZ worden deze woorden voor die tijd gebruikt als in de gebruikelijke zin (bijv. Handelingen 21. 21, 24; Rome 2. 18), en in het bijzonder - om de instructies aan het begin van het christelijk geloof aan te wijzen, wat waarschijnlijk benadrukte het verschil tussen de inhoud van meer vertrouwde Διδασκαλία en Διδάσκειν (1 van Cor 14. 19; Handelingen 18. 25; GAL 6. 6; Mogelijk, LK 1. 4).

Deze functie van het gebruik is bewaard en ontvangen in de toekomstige ontwikkeling in de taal van Christus. Auteurs, waarbij κατήήησις bijna uitsluitend wordt gebruikt in speciale, technische selences. Zogenaamde het leerproces van Christus. Geloof (Greg. Nyss. Ref. Conf. EUN. 218; Iren. ADV. HAER. IV 24.1; Cyr. Alex. GLAPE. In Exod. // pg 69. Col. 432); De inhoud van een dergelijke onderwijs of instructie is de doctrine van de Trinity (Athanas. Alex. EP. AD SERAP. 4. 11 // pg. 26. Col. 652), Fathers 'doctrine (nul. Epist. 4. 1 / / Pg. 79. COL 549), kennis van het woord (λόγου Δε γνῶσιν, τὴν κατήήησιν - greng. Nazianz. Carmina moraal. I 2. 34 // pg. 37. Col. 962).

In een aantal contexten is het woord κατήήησις onderstreept om de eerste kennis aan te wijzen, in tegenstelling tot de meer perfecte. Dus, figuurlijk verwijst naar "baby's die worden gevoed door melk de woorden catechisis" (νηηίων γαλυομῆνννν ὸὸωςῆῆγγτήήήως λόγον - athanas. Alex. SERM. DE FID. 23 // pg. 26. Col. 1276; Wed: Clem. Alex. Strom . V 10 // pg. 9. COL. 101), het was echter genoeg om in vervolging te staan ​​(Athanas. Alex. Synops. 66 // pg. 28. Col. 421). In de zin van de initiële, voorbereidende kennis wordt K. kennis genoemd, "wet en profeten" (Orig. De Orat. 2 // pg 11. Col. 421; PROPOP. GAZ. IN IS. 34. 1 // pg. 87. COL. 2308). In die zin is het "woord van catechismus" als de basis van de geloofsbelijdenis in tegenstelling tot ervaren spirituele kennis - "woord over God" (test. XII PAD. 11. 4. 4). In monastieke teksten wordt het woord "catechismus" soms gebruikt om de instructies en het leren van nieuwkomers aan te wijzen (Pallad. Lausiac 35 // pg. 34. Col. 1114) en monastieke discipline als geheel (Efraem Syr. Sermo Ascet. I 40).

In de vroege kerk, het leren van de basis van Christus. De geloofsbeladingen en de kerktradities vonden voornamelijk plaats in het kader van Catehumenate - een complex proces van de voorbereiding op de doop, inclusief ceremonies en riten die zijn gepleegd op degenen die dit sacrament willen accepteren en T. Oh worden. Oh. Oh. Leden van de kerk (zie doop, aankondigingen). Daarom zijn in patristische Litouwen voor het woord "catechismus", de meest voorkomende contexten geassocieerd met deze beoefenaars de meest voorkomende (CP: Tertull. Adv. Marcion. IV 29; aug. De fide et op. VI 13; idem. De Catech . Rud.). Dit is de naam: het hele proces van leren voordat u de doop inneemt: "... om te vermelden diegenen die catechismie passeren" (const. AP. VII 39. 4; wo: Cyr. Alex. In Ioan. 7); De inhoud van deze leringen: "Catechismisme leidt tot geloof, en geloof met de heilige doop brengt door de Heilige Geest" (Clem. Alex. Paed. I 6 // pg. 8. Col. 285; Wed: Idem. EcLog. Proph . 28 // pg. 9. COL. 713; EUSEB. HIST. ECCL. VI 3. 3 // pg. 20. Col. 528; const. AP. VII 39. 4; IOAN. CHRYSOST. In 1 Tim. 17 . 2 // pg. 62. COL. 594); Een van de instructieve gesprekken die uitgesproken zijn door de mentor om zich voor te bereiden om de doop te nemen: "in de eerste catechismus" (EOSEB. EP. AD CAES. // PG. 20. COL. 1537; Cyr. Hiëro's. Catech. 19. 9 ; Idem. Procatech. 9). Klassieke collecties van Catechiety-leringen zijn gemaakt door SVT. Cyril I Jeruzalem en Svt. John Zlatoust.

Daarna werd met de wijdverspreide verspreiding van de praktijk van de doop in de kindertijd, het proces van aankondiging (overheersende catechumenaat) door verschillende. gebeden en liturgische actie gepleegd onmiddellijk voor de doop; De ouders en perceptueel van de gedoopte doopsel werden al goedgekeurd door de doop van de overheersende onderwijs en de inhoud ervan - de tekst van het geloofsymbool (Daniélou J., DU Charlat R. La Catéchèse Aux Premiers Siècles. P., 1968. P. 85 SQQ.).

Prototypes K. in kerkliteratuur

VII-XIII eeuwen.

Voor de eerste keer in de naam van de geschriften, het woord "catechismus" (Portug. Cathecismo - afgeleid van Lat. Catechismus) werd door EP gebruikt. Ceuta Portuguese Diego Ortisa de Wilgas. Zijn "kleine catechismus" (Cathecismo Pequeno), gewijd aan het CvdR. Manuel I, werd gepubliceerd in 1504 in Lissabon. Eerste protestant. Een essay met de naam "Catechismus" werd gepubliceerd in 1528. K. Andreas Althamer - hij werd geadopteerd als een ambtenaar. K. Regionale (Brandenburg Ansbakh) Gemeenschap. Het begin van de vorming van K. Naarmate het genre van de drager verlicht is gemaakt door de werken van de XVI-reformatiecijfers., Allereerst M. Luther. Maar de geschriften met afzonderlijke stilistische en structurele kenmerken K. verscheen veel eerder.

De eerste prototypes knop. K. behoren tot de VII eeuw. Hun uiterlijk Onderzoekers zijn geassocieerd met het feit dat de doop in die tijd al in de regel is gepleegd van kinderen uit Christus. Gezinnen of massaal bij het contacteren van de hele stammen en volkeren. Onder dergelijke omstandigheden was het handhaven van de gebruikelijke praktijk van langetermijnvoorbereiding voor de goedkeuring van de doopsel onmogelijk, en preken, die voorheen waren bedoeld voor degenen die zich voorbereidden om Catehumen-christenen te worden, begonnen neophyten uit te spreken vóór dit sacrament. In deze zin is K. als een genre een directe erfgenaam van de openbare gesprekken en een onderwijs van een eerdere periode.

Een van de meest oude voorbeelden van een dergelijk gebruik van de publicatie is de preek van St. Galla († OK. 650), gesproken door hem op de dag van de wijding van zijn student Johannes in Bishop Konstanzsky (PL. 87. Col. 13-26). In het leven van SV. Elgica († 659/60), EP. Nuyonsky, de uitgebreide prediking van de openbare inhoud wordt gegeven als een steekproef van leringen, met een K-Fish die hij de kudde (ibid had aangepakt. Col. 525-550).

De traditie van het leren van leken begon aan het begin van Christus. Geloof stimuleerde het uiterlijk van geschriften, de basis van de redenen waren de nodige teksten en verklarende opmerkingen aan hen - zowel in Latijn als in nationale talen. In het kader van deze traditie, nauw verwant aan de tradities van schoolonderwijs, waren de priesters verantwoordelijk voor het collegegeld van parochianen, ouders en bewonderaars moesten kinderen leren. In de loop van eeuwen werden deze gebruiken duidelijk gereguleerd, ondersteund en ontwikkeld door de decreten van kerkraden, decreten en boodschappen van bisschoppen en koningen. Dus de PRP Bed geëerd in een brief aan archief. York Egbert beveelt hem aan - aangezien hij niet in staat is om persoonlijk alle aankomsten van zijn Diostez per jaar te bezoeken, - om priesters voor hen te benoemen en toe te vertrouwen aan de Commissie van de sacramenten, evenals een verklaring van de gelovigen van het apostolische symbool van geloof en het gebed van de Heer (pl. 94. Col. 659).

Van clerics, monniken en leken, die het Latijn niet bezit, vereiste kennis van deze teksten in hun moedertaal. Regels 3 en 10 kathedraal van 747 in Klovesho schrijven priesters voor om het symbool van geloof en gebed "onze vader", gebeden van massa en sacramenten te kennen, evenals verduidelijken deze teksten gelovigen in hun taal (Mansi. T. 12. Col . 396, 398). Dezelfde vereisten worden gedeeltelijk herhaald in de 3e rechten. Kathedraal van 787 in Chelsea (ibid. Col. 940). De vereiste om het symbool van geloof en "onze Vader" te kennen aan alle laciers, en vooral perceptualen, bevindt zich in de "Bonifacementsresolutie" (2e vier. IX eeuw; MGH. Capitula Episcoporum. Hannover, 1995. T. 3. P. 364).

Volgens de rechterkant. 33 van de kathedraal van Frankfurt van 794 (MGH. Conc. T. 2. PAR's. 1. P. 169), Iedereen moet het apostolische symbool van geloof kennen en "Vader onze" voor geheugen. Bij de vergaderingen van de kathedraal van Frioul van de 796/7 patriarch van St. Peacock II Aquilers eisten van de Kennis van de presbyters van Hart het Nikeo-Constantinople-symbool van geloof, en van de Mijan - het apostolische symbool van geloof en gebed "Onze Vader" (PL. 99. Col. 293-295).

In het rijk van het vervoer werd deze praktijk overal verdeeld en genoten van steun uit de staat. Capitulary Imp. Karl De Grote bevat voorschriften voor priesters, volgens K-RY, moeten ze zichzelf kennen en de vrolijkheid van het vrolijke en het symbool van het geloof verduidelijken, "dus dat iedereen wist dat God eist" (Admonitio Generalis. 70 // MGH. Capit. T. 1. P. 59; CAPIT. 36 (een. 802). 5 // ibid. P. 106); Iedereen die doop doet, moet "onze vader" en het symbool van het geloof (Capit. 38 (een. 802). 14 // ibid. P. 110); Gelovigen moeten deze teksten in het geheugen kunnen citeren, en de priesters zijn verplicht om hun flocus op de taal ervan te verduidelijken; Wanneer gedoopt, wordt deze plicht toegewezen aan de waarnemingen, en degene die niet kent "Vader onze" en het symbool van het geloof kan geen perceptie worden totdat ze hen leren (Caroli Magni Capitularia // pl. 97. Col. 248; Idem . EP. 15 // PL. 98. COL. 917-918). De behoefte aan de kennis van het symbool van geloof en gebed "Onze Vader" schreef, verwijzend naar zijn kudde, prominente opvoeder en intellectuele tijdperk van Charles Great Teodulf, EP. Orleans (MGH. Capitularia episcoporum. T. 1. P. 119).

Tegelijkertijd werden de eerste essays gecreëerd, gewijd aan het leren van kinderen de basis van Christus. geloofsbelijdenis. Dit is een gehandicapte alcoholschoolhandleiding "gesprek van kinderen in vragen en antwoorden" (Alcuin. Disputatio Puerorum per ondervragingen et respones // pl. 101. Col. 1097-1144) en "Liber Manialis) - een verzameling instructies over geloof en Christus. Leven geschreven in 842 door de vrouw van Cousin Imp. Karl van de Grote Bernard van Septima Duuma voor haar zoon Wilhelm. In het "gesprek", geschreven in de vorm van een dialoog, verduidelijkt de leraar de student van de waarheid van het geloof, te beginnen met voorbeelden uit de Heilige. Verhalen en eindigend met de interpretatie van het symbool van geloof en gebed "Onze Vader". Het boek van de manifestatie bestaat uit introductie en 73 hoofdstukken, waarin ze voornamelijk praktische instructies van een morele aard worden gegeven, maar ook zijn er ook verduidelijking van het ziekteverzuim. Dus, de Dorod schrijft over de liefde van God, over het sacrament van St. Trinity, over de geboden van gelukzaligheid, over de dood en het postume lot van de ziel, de voordelen van het gebed, citeren de Bijbel en verwijzend naar BLI. Augustinus, Alkuina en Grigoria van de Turovsky (Dhuoda. Manuel Pour Mon Fils / éd. P. Riché. P., 1975. (SC; 225); Bondurand. 1887; Mayeski. 2005).

Onder de aandacht van de kerk aan Christus. De vorming van kinderen in deze periode wordt bewezen door een aantal beslissingen van kerkraden. Rechtsaf. 19 Kathedraal van 813 in Arles (Mansi. T. 14. COL. 62) bevat het recept aan ouders en waarnemingen om kinderen de basisprincipes van het geloof, regels 45 en 47 van de kathedraal van 813 in Mainz (ibid te leren. Col. 74) Voegt aan dezelfde vereistenaanbevelingen naar school. Rechtsaf. 6 van de 1e KN. Regels van de Kathedraal van Parijs van 829 (ibid. Kol. 541), bijeengeroepen door Louis Ik vroom, eisen om het geloof van kinderen te leren, gedoopt in de kindertijd, en veroordeelt degenen die het verwaarloegen; In een van de regels van de Aken-kathedraal van 836 is het aangegeven dat kinderen het gebed van de Heer, het symbool van geloof en het gebod (ibid moeten kennen, Kol. 681); Zie Art.: Caroling Revival voor meer informatie.

Bed eervol. Gravure uit het boek: Schedel H. Liber Chronicarum. 1493

Bed eervol. Gravure uit het boek: Schedel H. Liber Chronicarum. 1493

Bed eervol. Gravure uit het boek: Schedel H. Liber Chronicarum. 1493

In de IX-X eeuwen. In Europa waren er al geschriften in nationale talen die afzonderlijke functionele, structurele of informatieve kenmerken kenmerkend hadden voor later K. Vanaf deze tijd werden geconserveerd: Mon Book. Waissenburg's zwelling, bestaande uit het uitleggen van het gebed van de Heer, de lijst met sterfelijke zonden, evenals de teksten van het apostolische symbool van geloof, afanasiyev, het geloof en gebed "glorie in de Verkhny God" (Eckhart Ig Incerti Monachi Weissensburgssis Catechese Theotisca. Hannoverae, 1713. P. 60-73; Otfrids Evangelienbuch / HRSG. O. ERDMANN. TÜB., 1973); Vertalingen en interpretaties van het gebed van de Heer en het apostolische symbool van het geloof van de benedictijnse monniken van het St. Gallen-klooster van de Notker Zaiki (ibid. P. 79-81) en Kerona (ibid. P. 81-86) , Anonieme vertaling van de Decalog op het oude Saksisch (ibid. P. 201-202); Boek van liefde voor God en de buurman en oude Engelse vertalingen van de Decaloga (Schilter J. Thesaurus Antiquitatum Teutonicarum. Ulm, 1728. T. 1. Lever.).

In de daaropvolgende eeuwen wordt de vraag naar priesters om parochianen een symbool van geloof en "Onze Vader" te verduidelijken, herhaaldelijk herhaald in de bisschoppelijke berichten en beslissingen. Ratger Veronensky (Trouwkunde Veronensis. Synodica. 12 // pl. 136. Col. 563), Burhard Wormsky (Burchard. Worm. Decrete. II 59-65 // pl. 140. Col. 636-637), Regin Prushsky (Regino), Regino Prumiensis. De Ecclesiasticis-disciplinis. I 201-202 // pl. 132. Col. 228-229) en Ivo-handvest (Ivo. Declot. VI 152-161 // pl. 161. COL. 481-483; Idem. SERM. 23 // pl. 162. COL. 607).

Ed de sully, ep. Parijs († 1208), raadde de priesters van zijn diostez aan om de parochianen te dwingen om te citeren voor de "vader", het symbool van geloof en "Ave, Maria", en ze riepen zelf om verduidelijken in de prediken van de Mirans het apostolische symbool van geloof (pl. 212. Col. 64, 66).

Voor Hongarije bepaalt de kathedraal van 1114 in Estergoom dat alleen het apostolische symbool van geloof en gebed "Vader onze Vader" in kleine aankomst uitlegde, en de teksten van de evangeliën en apostolische messals werden ook uitgelegd. Dezelfde regels introduceerden de kathedraal van 1248 in Gniezno voor Polen (Hefele, Leclercq. Hist. Des concile. T. 8. P. 414).

Trier kathedraal 1227 8e rechts. De priesters voorgeschreven om het symbool van geloof, de tien geboden en een lijst met sterfelijke zonden in de preken (Mansi. T. 23. Col. 31-32). Rechtsaf. 7 van de kathedraal van 1246 in Bezier en regels 17-18 van de kathedraal van 1254 in steeg lagen elke zondag ook op Parish Priesters Duty om de leden van het geloofsymbool eenvoudige en duidelijke woorden te verduidelijken; Ouders worden ook voorgeschreven om hun kinderen van 7 jaar naar de tempel op zondag en feestdagen te brengen en hen de gebeden van onze Vader en Ava, Maria en het Apostolische symbool van geloof (ibid te leren. Col. 693, 836-837). Engels Cor. Edgar Peace-Loving († 975) In een van de decreten vereiste elke christen om hun kinderen Christus te leren. Douane, symbool van geloof en gebed "Onze Vader" (PL. 138. Col.00 500). Cor. Knud I Great († 1035) In een van de decreten, beveelt hij de ouders om hun kinderen een symbool van geloof en het gebed van de onze (pl. 151. Col. 1178) te leren. Bruno, EP. Würzburg († 1045), verzameld en verscheidene gepubliceerd. Lat. Opmerkingen over het symbool van geloof en gebed "Onze Vader", evenals commentaar op Afanasiyev-symbool van geloof (pl. 142. Col. 557-568; Baier. 1893). Peter Abelar († 1142) behoort tot interpretaties aan het gebed van de Heer (pl. 178. Col. 611-618), op Afanasiyev, het geloofsymbool (ibid. Col. 629-633) en het apostolische symbool van geloof (ibid . Col. 617-630); Hij schreef dat het doel van zijn essay een verklaring is dat elke christen zou moeten weten en wat te geloven, dat wil zeggen, volgens rechts. 2 Reims-kathedraal van 813 g. (Mansi. T. 14. Col. 77), de gebeden van de Heer en het geloofsymbool (PL. 178. Col. 617-619). Joslen, EP. Sasonsky († 1152) was een interpretatie over het gebed van de Heer en het apostolische symbool van geloof voor de aankomsten van zijn dioceen (pl. 186. Col. 1479-1496), waar hij schreef dat alle christenen deze teksten van het hart zouden moeten kennen , in staat zijn om ze in hun eigen taal te interpreteren en stevig te geloven in wat ze zeggen (ibid. Col. 1481).

In con. XI - NACH. XII eeuw Er waren 2 geschriften die een aanzienlijke impact hadden op de verdere vorming van het genre K., voornamelijk in relatie tot de structuur. Dit is een "verduidelijking" (elucidarium) Honoria Olenky (PL. 172. Col. 1109-1176; vuursteen. 1975; Ricklin. 2003) en "ongeveer vijf weken" (De Quinque Septenis SEPTENARIIS) Hugo Saint-Victorovsky (pl. 175 . Col. 405-414). "Verduidelijking" is een systematische presentatie van de fundamenten van Christus. The Creeds, geschreven onder invloed van de werken van Anselma van Canterbury en Johannes het vee van Erigen. Volgens de auteur moest het dienen als onderwijshandboek voor lagere geestelijken die niet voldoende onderwijs hebben. Volgens de vorm is de samenstelling gebouwd als een dialoog van de student en leraar en bestaat uit 3 boeken. De 1e is gewijd aan de interpretatie van het geloofsymbool. Hier, in het gedeelte over de kerk, wordt speciale aandacht besteed aan de leringen over de eucharistie. In het 2e boek. Beschouwd als kwesties van de christelijke moraliteit. In het 3e detail wordt vermeld over het postume lot van de rechtvaardige en zondaars. "Verduidelijking" werd direct na de schepping algemeen bekend en bleef een aantal meer populair. eeuwen. Het is bewaard gebleven in meer dan 300 liter. Manuscripten en in talrijke middeleeuwse. vertalingen.

In op. "Ongeveer vijf weken" in overeenstemming met de titel van Christus. Marine en morele waarheden zijn uiteengezet in de vorm van 5 zevendelige hoofdstukken gewijd aan 7 persen van biders van onze favoriet, 7 gelukzalige opmerkingen, 7 damas van St. Spirit, 7 Mortal Sins en 7 deugden (Hauréau B. Les œuvres de Hugues de Saint-Victor. P., 1886. P. 22-24). Deze methode voor het presenteren van het materiaal dat door de BLI wordt gebruikt. Augustinus (Aug. De Sermone Domini in Monte. 2. 10, 11 // pl. 34. Col. 1285-1286), na OP. "Ongeveer vijf weken" begon op grote schaal toegepast in andere werken van dit genre. Hij werd gebruikt door John Solisberian in OP. "SE SEPTENISIS SAREERIIENSIS. DE SEPPEM SEPTENIS // PL. 199. COL 943-964) EN HUGO AMIIENS IN OP. "Over het geloof van het kafolische en het gebed van de Heer" (Hugo Ambairensis. De Fide Catholica et Orice Dominica. 10, 23 // pl. 192. Col. 1334, 1345-1346). Thomas Akvinsky heeft de zevendelige structuur toegepast in de samenstellingen van de "presentatie van het apostolische symbool", "de presentatie van het gebed van de Heer", "de presentatie van een engelachtige begroeting", "op de tien geboden en de wet van Liefde "," op de bepalingen van de geloofsbelijdenis en over de sacramenten van de kerk "(Werner K. der Hl. Thomas von Aquino. Ratisbonne, 1858. BD. 1. S. 123-158). Edmund van Abingdon, Archipel. Canterbury († 1240) in OP. De "spiegel van de kerk" reproduceert praktisch volledig de structuur en inhoud van de "sadmies" van Hugo Saint-Victor (Hugo de S. Victore. Speculum Ecclesiae // Maxima Bibliotheca Veterum Patrum. Lugduni, 1677. T. 25. P. 319-323). De "Sum-King" (Somme-le-Roi), geschreven in 1279 in opdracht van Philip III Bold door zijn biechtvak door de Monk-Dominicaanse markten Laurent, was ook gedeeltelijk op dit principe gebouwd. De hoofdstukken zijn toegewijd aan tien geboden, symbool van geloof, 7 zonden, 7 persen van bidders "onze weinigen", 7 damars van St. Spirit en 7 deugden.

In de regels van de lambta-kathedraal van 1281 worden de priesters vier keer per jaar voorgeschreven om gelovigen in hun taal te instrueren over "14 leden van geloof", tien geboden, evangelie-geboden over God voor God en het midden, 7 gevallen van genade, 7 Mortele zonden, 7 grote deugden en 7 sacramenten. Zodat geen van de priesters deze plicht zou kunnen opgeven, verwijzend naar zijn oneigenschap, in de kathedraaldecreates, bevat een samenvatting van deze leringen (MANSI. T. 24. COL. 410-413).

Evenzo is Middeleeuwen gebouwd. Lat. Gedicht "Flower Gold" (Liber Floretus: Herausgegeben Nach der H. Utrecht, U.B. 283. Kastellaun, 1979), toegeschreven aan Bernard Klyona (XII eeuw) of dichter en grammatica John de Garlanda (XIII eeuw). Dit essay opgenomen in een populair sat. "Acht morele schrijvers" (Auctores Octo Morales) is op grote schaal gebruikt in het middeleeuwse. Europa om kinderen de basis van Christus te leren. geloofsbelijdenis. De "Flower Garden" bestaat uit poëtische presentatie en uitleg van het symbool van geloof, de geboden, evenals de overdracht van 7 sterfgevallen, 7 sacramenten, 7 deugden en de sectie over het maken van een christen om hun dood te ontmoeten.

Dezelfde structurele principes zijn gebaseerd op basis van het materiaal en in andere geschriften van dit genre, bijvoorbeeld. In de "Summa Rudium" (Summa Rudium), gepubliceerd in 1487 I. I. Otmar, in de "Treatustust over de leer van Christian" (zie: Kunz. 1900).

XIV-XV eeuwen.

3-particuliere "Guidelum's Manipulus Curatorum) Guido de Monte Rochen, Spaans. De priester en advocaat is geschreven in de 2e vier. Xiv. Als een tutorial voor parochiepriesters. Zijn eerste 2 delen zijn gewijd aan de kwesties van pastorale theologie. De gehele 3e is de presentatie en interpretatie van de gebruikelijke voor K. Materiaal: het apostolische symbool van het geloof, de gebeden van het gebed des HEEREN, de tien geboden, kerkvakanties, deugdzaken en de onderscheidingen voor de rechtvaardigen. "Richtlijnen" is bewaard gebleven in meer dan 180 manuscripten en meerdere printpublicaties. Het werd vertaald in alle grote Europa. Talen en genoten van de grote populariteit gedurende 2 eeuwen tot het uiterlijk van Romeinse catechismus (1566) (zie: Continuïteit en verandering 2000).

Op. Wijsdomsonderwijs (doctrinal de sapient; Crit. Publiceren: Amalvi-Mizzi Ch. Le "doctrinal aux simples glens» OU "doctrinal de sapberg" // posities des thères soutenues par les Élèves de la promotie de 1978 pour Obtenir Le Diplôme d'Archiviste Paléographte. P., 1978. P. 9-14) is geschreven in 1388 tot Franz. Taalarchief. Sanssistant Gi de Rua met het oog op het verstrekken van parochiepriesters de teksten van het Versluis-inhoud voor het hard lezen van hun parochianen. In de "onderwijs van wijsheid" omvatte de interpretatie van het geloofsymbool, de gebeden van de Heer en de tien geboden, geleend van de KN. "De som van de koning", evenals de hoofden over genade, over sterfelijke zonden, over gebed en de sacramenten. Later werd een verzameling gekozen citaten uit de werken van vaders en leraren van de kerk toegevoegd aan de compositie. In 1489 werd zijn Engels gepubliceerd. Tabbagh V. Guy de Roye, VN Évêque Au Temps du Grand Schisme // RH. 1996. T. 296. N 1. P. 29-58).

Volgens de regels van de LuVaïZische kathedraal van de kathedraal van 1368, die de macht had voor alle dioceses van Gasconia en Languedoc, is elke priester verplicht om het symbool van geloof, de geboden van de Decaloga in de wateren te verduidelijken, om over sterfelijk te praten zonden die redding voorkomen, en over de leidende deugden voor hem. Om de nakoming van deze voorschriften te waarborgen, heeft de kathedraal een samenvatting gegeven van de fundamenten van Christus. Geloof, de interpretatie van het apostolische symbool van geloof en de uitdrukkingen van de sacramenten, evenals de hoofden over zonden en deugden, over de geschenken van St. Geest, over het evangelie- en oudtestamentische geboden (Mansi. T. 26. COL . 484-493). Ook augmented editie van de Collection Loveor, ondernomen door het besluit van de kathedraal van 1401 in Dakse (Degert A. Constituties Synodales de l'Ancien Diocèse de Dax, 1898. P. 76-82).

De oorsprong en gevormd in de middeleeuwen verlicht. De tradities geassocieerd met het onderwijzen van de basisprincipes van de geloofsbelijdenis, in de afgelopen eeuw, voordat de reformatie bleef worden uitgebreid en ontwikkeld, die wordt bevestigd door een veelheid aan bewijs.

Een van de meest prominente theologen van zijn tijd, kanselier van de Parijse Universiteit Jean Zerson (1363-1429), wijdde veel tijd en moeite om een ​​groot gebied te ontwikkelen. Onderwijs en distributie van Christus. Vieringen onder gelovigen. Zijn opvattingen over Christus. Onderwijs, schetst hij in de verhandeling "over het aantrekken van kinderen naar Christus" (Gerson J. De Parvulis Ad Christum Trachendis // Idem. Opera Omnia. OLMS, HILDSHEIM, 1987. T. 3. COLOTE 277-291). Op een belangrijke rol van lesidenties voor het christelijk onderwijs, schreef op zijn eigen ervaring, schreef in een van de letters: "... het zou heel gunstig zijn ... als iemand in eigen beweging of namens een verhandeling heeft geschreven De oorspronkelijke grondslagen van ons geloof en, met name, over de geboden om gewone mensen te instrueren "(idem, de reformatione theologiae // ibid. T. 1. COL. 124). In de andere brief, verwijzend naar de tutor van het jonge CvdR. Karl VII, hij definieerde de grondslagen van christelijk verbaal als iets van het symbool van geloof, het oude testament en de evangelische geboden, het gebed van de Heer, 7 deugden of 7 goden van Grace, 7 damars van St. Geest, 7 geboden van Gelukzaligheid en 7 sacramenten (Idem. De overwegingibus Quas Debet Habere Princeps // Ibid. T. 3. COL. 234-235). Dit plan wordt gevolgd door hem op. "Korte en nuttige theologische compendium" (Idem. Compendium theologiae breve et utile // ibid. T. 1. COL. 238-422), bedoeld voor priesters op. "Drie-delige werkzaamheden over de geboden van Decaloga, over bekentenis en over kunst om te sterven" (Idem. Opus tripartitum de Praeceptis Decalogi, De Confessione et de Arte Moriendi // Ibid. Col. 425-450), en niet geschreven in het Latijn , maar op "folk" franz. De taal "Alfabet van Proshirotinov, zeer nuttig en voordelig" (L'ABC des SIMPLES GES, DE TRÈS GRANDE UTILITÉ ET PROFIT). In de afgelopen 10 jaar van zijn leven bracht Zherson in het klooster van de Celestines in Lyon door, waar zijn hoofdberoep het onderwijs was van de grondslagen van Christus. Vieringen van kinderen.

Catechietics van Zherson werden verdeeld en behouden tot con. XV-eeuw Zijn "alfabet van Proshirotinov" werd gebruikt in de "Synodalis Ecclesiae Lingonensis" "Synodalis Ecclesiae Lingonensis). "Drie-delige werk" in MN. Franz. Diosteza werd aangenomen als een ambtenaar. Tutorials voor geestelijken en leken. In een van de kerk Charters van 20 februari. 1507, EP. LE-MANSK Francois de Luxemburg verplicht de priesters van zijn diostez om een ​​kopie van dit boek te hebben, dat tegen die tijd al niet alleen in het Latijn, maar ook in het Frans is gepubliceerd. In hetzelfde document, de bisschop aanbevolen om een ​​fragment uit dit essay te lezen tijdens preken en verschaffende aanwijzingen aan iedereen die het leest.

Ook in de XV-eeuw. In Frankrijk in het Genre K. werden gecreëerd en gepubliceerd: "Christian Diary" (L'Ordinaire des Chrétiens, 1464), geschreven "voor het comfort van de gewone mensen"; "Schatkist van de mensheid" (Le Trésor des Humains, 1482) - een verhandeling gewijd aan de beschrijving van de tekenen van het einde van de wereld, het toekomstige fenomeen van de antichrist, een vreselijk hof en de daaropvolgende toestand van zondaars en rechtvaardige mensen; Verzameling van 4 verhandelingen "Kunst rechtvaardig en rechtvaardig om te sterven" (L'Art de Bien Vivre et de Bien Mourir), in de eerste die de fundamenten van Christus zijn. Vieringen op de reeds beëindigde tradities. plan; "Speculum Artis Bene Moriendi (speculum Artis Bene Moriendi); De "Christian Mirror" (Speculum Christianorum), evenals de "bloem van de goddelijke geboden met vele voorbeelden en gezaghebbende citaten uit de Heilige Schriften en de geschriften van leraren van de kerk en de oude vaders" (La Fleur des Geboden de Dieu avec Plusieurs Exemples Etorites Extraites Tant des Saintes EcRitures Que des Docteurs et des Anciens Peres, 1496).

In aanvulling op deze, enz., Minder of minder grote en onafhankelijke essays korte informatie over Catechiety Charent, was het gebruikelijke deel van talrijke populaire publicaties. Dus, de "Shepherd Le Calendrier des Bergiers), die voor het eerst in 1493 werd gepubliceerd, een rijk geïllustreerde collectie, samen met informatie over astronomie, meteorologie en medicijnen, redeneren redeneren over zonden en helse kwellingen, over deugden en manieren om ze te bereiken, evenals de Sectie over de "Saving Knowledge" met de gebeden "Ava, Maria" en "Onze Vader", het symbool van geloof, de Tien Geboden en een lijst met de belangrijkste kerkinstellingen. In 1503 verschenen zijn Engels. versie. Bovendien omvat het geslacht van Lit-GD de boeken van de "Soul Glooring" (1498), de "zondige soul Grace" (Speculum Animae Peccatricis), "Mirror Tijdens de verlossing van het menselijk ras" (Mirir de la Rédemtion de L 'Humain Lignage) en etc.

In de XV-eeuw In Spanje bepaalde de kathedraal van Cathedos van 1429 de samenvatting van het christelijke verbintenis en bepaalde zijn inhoud. De publicatie omvat commentaargemaakte teksten van het symbool van het geloof, de gebeden van de Heer, Decaloga, evenals redenering van hemelse glorie en helse kwellingen. De handleiding was verdeeld in verschillende lessen, de inhoud waarvan priesters op zondag de parochianen moesten verduidelijken (Mansi. T. 28. Kol. 1147-1148; Hefele, Leclercq. Hist. Des concile. T. 11. P. 163) . 2e recht. Tolesky Cathedral van 1473 benoemt zondagdagen om Catechiety-leringen te lezen, te beginnen vanaf de 3e zondag voor het begin van de Great Post in de week van passies; Alle priesters worden voorgeschreven om de teksten van het symbool van geloof en decaloga, een lijst met sacramenten te hebben, evenals een beschrijving van zonden en deugden (MANSI. T. 32. COL. 385). Gedurende deze periode, een "grazing van weldoener" (Espejo de Bien Vivir) en "Traketa A Bien Mourir) Carmelita Khaim Montanes, evenals" Catechismus voor een eenvoudige uitleg van geloof, bij het hanteren van Joden, werden Jezus Christus geschreven en gepubliceerd " (Catechismo Pro Judaeorum Conversion Ad JC Fidem Facile Expedienda) kaart. Pedro Gonzalez de Mendoza, K-RY werd in Sevilla gepubliceerd in 1478

Bekende verschillende. Werkt con. De XIV-XV-eeuw, die in Duitsland en Nederland verscheen. Het is een "Soul Glooring" (Speculum Animae) van de Theoloog en de oprichter van de Universiteit van Wenen Heinrich Von Langenstein, geschreven in 1382-1384. "Creek of Christian Life" (Tafel van den Kersten Ghelove) Nederland. Aworog en schrijver Dirk van Delfa werd voor het eerst gepubliceerd OK. 1405; het. De optie van dit essay, "Skrizhal over christelijk geloof en leven," werd gepubliceerd in 1480 (Roth G. Die "Tafel Vom Christlichen Glauben und Leben": Die Westdeutsche Bearbeitung von Dircs van Delft "Tafel van Dem Kersten Ghelove" // Zschr . Für Deutschetes Altertum und Deutsche Literatur. B., 2001. BD. 130. H. 3. S. 291-297). "Christian Grazor" (de Kersteen SPEGEL) - een boek geschreven in Nederland. Taal aan de beroemde prediker Franciscan Dietrich Katholische Katechismen des 16. JH. In Deutscher Sprache. Mainz, 1881. S. 1-106; Dietrich Kolde von Münster. Der Christenenspiegel / HRSG. C. DRESS. WERL, 1954); Hij genoot van de grote populariteit en opnieuw uitgeoefend tijdens de levensduur van de auteur en na zijn dood voor meerdere. eeuwen. Veel populair in Duitsland in de XV-eeuw. Het werd voor het eerst gepubliceerd in 1474 en verschillende. Eenmaal herdrukt essay van een onbekende auteur "troost voor de ziel" (seeelentrost); behouden ten minste 55 manuscripten en in 43 printeditions 1474-1800; Het is geschreven in de vorm van de dialoog van een priester met de Beroepsde Lisman en bevat het gebed "Onze Vader" met uitleg, evenals meer dan 200 voorbeelden uit de Bijbel en de geschiedenis, verduidelijken van de geboden van Decaloga en anderen. Christus. Installaties in toegepast op een verscheidenheid aan levenssituaties.

"De interpretatie van de decaloog» (Dekalogerklärung) Theoloog, Franciscan Marquard Von Lindau, gepubliceerd in 1480 in Venetië (zie: Palmer NF-latein, Volkssprache, Mischsprache: Zum Sprachprobleem Bei Marquard Von Lindau, Mit Einem Handschrijversverzeichnis der «Dekalogerklärung» und des «Auszugs der Kinder Israël» // Spätmittelarliche Geistliche Literatur in der NationalSpache. Salzburg, 1983. BD. 1. S. 70-110). De uitbreiding van het geloofsymbool, het gebed van "Onze Vader", de geboden en sacramenten in de vorm van problemen en antwoorden "Fundamentals van Eternal Bliss" (Fundamentum Hominibus Utilissimum) werd voor het eerst gepubliceerd in 1498 in Cologne Heinrich Qentelem en In 1499 in Leipzig Melchior Lotter (zie: Ein Verlorge Geglauber Katechismus des Ausgehenden Mittelalts // Der Katholik. Forge 3. Mainz, 1893. Okt. S. 382-384). Toegeschreven aan de Dominicaanse bescherming XV-eeuw. Johann Gerlut Het boek "op de verlichting van gelovigen van Christus werd gepubliceerd in 1477 in Strasbourg Georg Husner.

Dezelfde periode omvat talrijke interpretaties van de Decaloga, de gebeden van de Heer en het geloofsymbool, zoals Praeceptorium Divina Legis, Sive Expositio Decalogi (ED.: Basel, 1472) Dominicans Johann Nidera en "Speculum Aureum Decem Praeceptorum dei" (ED .: Mainz, 1474) - Verzameling van 213 verduidelijkende geboden van de decaloga-preken van de Franciscan Mystic Vlaamse Handrik Herp en anderen.

De eerste van de beroemde voordelen voor het onderwijzen van het christelijk geloof aan Italië. De taal wordt toegeschreven aan het archief. Florentijnse Antonino "Buddler op Christian Teaching" (Libretto della Dottrina Christiana). Ze werd in 1473 voor het eerst gepubliceerd in Venetië en bevatte de interpretatie van de tien geboden, het symbool van geloof, 7 sacramenten en anderen. We moesten onder de wet van het genre van de Sedmitz (Sovr. ED.: Libretto della Dottrina Cristiana Attribito A S. Antonino Arcivescovo di Firenze / A Cura di G. ARANCI. Firenze, 1996). Een aantal geschriften in dit genre is geschreven door J. Savonarola. Dit is "interpretatie van het gebed van de Heer" (Expositio Orationis Dominicicae), gepubliceerd op het Latijn en in het Italiaans in 1495, "Interpretatie van het gebed" Ave, Maria "(Esposizione Sopra L'Ave Maria. Florentiae, 1495), zoals en "Regels goed leven" (regola del ben vivere. Florentiae, 1498).

De basis van Christus zeggen. Creatie en uitleg van de betekenis van de belangrijkste Christus. Tradities zijn gewijd aan verschillende. Werkt geschreven door humanisten. Deze omvatten: Treatise Jacob VImmering "Youth", gepubliceerd door hem in 1500 (Wimpfeling J. Adolescentia // Idem. Opera Selecta / HRSG. FJ Worstbrock, O. Herding. Münch., 1965. BD. 1; Zie: Knepper J. JAKOB WIMPFELING (1450-1528): Sein Leben und Seine Werke. Freiburg I. BR. UA, 1902); Gepubliceerd in 1517 "Reacties op het Nieuwe Testament" Erasca Rotterdam en zijn uitgebracht in 1520. "Onderwijs van een christen in het geloof en liefde voor Jezus" (Christiani Hominis Instituut in Fide Jesu et in Amore); De handleiding geschreven door de abt van de kathedraal van St. Paul in Londen John Koltsom voor de school opgericht door hem (ED.: Lupton JH Een leven van John Colet, DD, Dean van St. Paul's, en oprichter van St. Paul's School: met een bijlage van sommige van zijn Engelse geschriften. L , 1887. P. 286-292) en anderen.

K. In protestantse kerken

De basis en monster K. als het genre van Christus. Navigeren op lit-ry gekleurd "grote catechismus" en "kleine catechismus" Luther. Maar chronologisch waren ze echter niet de eerste die protesteerder. geschriften van deze soort. Volgens de schattingen van onderzoekers, alleen voor de periode van 1522 tot 1529, d.w.z., vóór de publicatie, K. Luther, supporters van de Reformatie geschreven en gepubliceerd OK. 30 werken van dit genre (FRAA's. 1971. S. 10). De opkomst van een belangrijk deel van hen was het antwoord op de roep van Luther zelf, uitgedrukt door hem in 1526 in het voorwoord tot op. "Duitse massa", waar hij praat over de behoefte aan catechisatie, over K. en hoe zij, naar zijn mening, zouden moeten zijn.

Deze K. zijn belangrijke documenten over de geschiedenis van protestants denken. Ze zijn al duidelijk vastgelegd door de functie van theologische opvattingen, deels te wijten aan de invloed van de vroege composities van Luther: de basis van redding is een persoonlijk geloof van een persoon in de redding die wordt uitgevoerd door Jezus Christus, waarvan de genade van God voedt het geloof vermogen om God-geboden en commando's te vervullen; Erkenning van heilig Schriften met de hoogste gezaghebbende bron in alle religies. vragen; Negatieve houding ten opzichte van dogmatisering. Het wordt weerspiegeld in hen en kenmerkend voor de vroege periode van de aanzichtenrelatie, zoals van toepassing op bijvoorbeeld de waarden van de schending van de kerk (ibid. S. 10-11).

De belangrijkste kenmerken van het protestant. K. had al in 1502 gebruikt. De Moravische broers hebben de tekst "christelijk onderwijs van jonge kinderen in geloof." Het is een reeks korte vragen en antwoorden over de inhoud van het symbool van geloof, decaloga en gebeden van de Heer. In 1525 werd Bokeschen Vor de Leyen Unde Kinder gepubliceerd, geschreven, waarschijnlijk omringd door Luther, omdat het een significante overeenkomst met zijn K. volgens plan en de uittrekbare stijl heeft.

K. Luther

Martin Luther. 1543. Kunst. L. Senior Cranes (Duits Nationaal Museum, Neurenberg, Duitsland)

Martin Luther. 1543. Kunst. L. Senior Cranes (Duits Nationaal Museum, Neurenberg, Duitsland)

Martin Luther. 1543. Kunst. L. Senior Cranes (Duits Nationaal Museum, Neurenberg, Duitsland)

Bij het maken van K. Luther als geheel volgde hij de traditie. Hij gaf toe dat katholiek. De kerk behield de belangrijkste structurele elementen van de oude preoccupies, namelijk de interpretatie van het geloofsymbool, de geboden - in de vorm van een decaloga of een dubbel evangelie-gebod van liefde voor God en het midden - en het gebed "onzeem", En daarom bleef het "ware catechismus" formeel. WA. BD. 26. S. 147). Het onderwerp van kritiek op zijn kant was de praktijk van het bestuderen van de basisprincipes van het geloof, die hem leek, formaliteit die niet van plan was de formaliteit van de formulering te begrijpen: "Leer het van de afdeling, op het aangewezen horloge of, Als je dagelijks, en ook herhaalt of 's avonds in de avond en' s morgens thuis leest, voor kinderen en dienaren om hun christenen op te voeden. En niet zo dat alleen met het hart leert en alleen de woorden zelf herhaalt, zoals het eerder gebeurde. Het item moet worden geïnterviewd, wat in elk deel wordt bedoeld en hoe zij het begrijpen "(ibid. BD. 19. S. 76).

"Big Catechismus" en "Small Catechismus" werd Luther de resultaten van een aantal met elkaar verbonden, maar onafhankelijke aanwijzingen in zijn kerkactiviteit en verlicht. creativiteit. In het bijzonder werden ze door verschillende voorafgegaan. De cycli van preken gewijd aan Catechiety-onderwerpen. Gezien het gemiddelde niveau van kennis en het begrijpen van de basis van Christus. Meubilaties onder de leken zijn extreem laag, beginnend vanaf 1516 in zijn preken, streefde hij systematisch de interpretatie van Decaloga. Op dit moment is hij nog niet eindelijk van katholiek vertrokken. Tradities (zie: Peters. 1984. S. 342). Aan het einde van deze cyclus, aan het begin van 1517, begon hij het gebed van "Onze Vader" te interpreteren en vanaf de Great Post van 1523 te beginnen. Het werd jaarlijks om de prediking van de content in de pre-proefperiode uit te spreken ; Deze gewoonte werd al snel ondersteund door zijn aanhangers (allereerst I. Bengenhagen en S. Frozelem) en werden een traditie. Sinds 1525 begon het ondersteunen van deze aangepaste predikers 4 keer per jaar cycli van Catechiety-sermons te lezen. Tegelijkertijd worden prediking over de doop en eucharistie toegevoegd aan de belangrijkste 3 onderwerpen. Voor 1528 sprak Luther uit drie cycli van preken, in elk van die volledig de hele tradities beschouwde. Catechietic-materiaal. Het waren deze preken die de basis werden van zijn "kleine catechismus". De beknoptheid en nauwkeurigheid van uitdrukkingen die dit essay onderscheiden, werden het resultaat van een gronddurig denken aan het hele materiaal van het toekomstige boek.

De titelpagina van "Small Catechismus" M. Luther. 1554

De titelpagina van "Small Catechismus" M. Luther. 1554

De titelpagina van "Small Catechismus" M. Luther. 1554

Luther legde de taak om de gevestigde praktijk van berouw te updaten. Om dit te doen, was hij niet alleen verplicht om de traditie te bekritiseren, een nieuw idee van berouw te formuleren en de rechtvaardigheid te verdedigen met theologische t. SV., Maar ook om nieuwe douane vast te stellen die dit begrip niet tegenspreken. De basis van de hervormde praktijk moet een beroep hebben op goddelijke geboden in plaats van traditionele lijsten van zonden en deugden en de verspreiding van het idee dat de basis van alle zonden een trots is, en de bron van alle deugden is liefde voor God en buurman. Dit programma is aangekondigd in de "korte uitleg van de tien geboden" gepubliceerd in 1518 en in de interpretatie van het gebed "Vader onze" gevolgd in 1519 ("Samenvatting van onze Vader") en in 1520. Interpretatie van het geloofsymbool (" Een kort onderwerp van geloof ") (Luther M. WA. BD. 7. S. 204-229).

Een andere taak, de beslissing van K-Roy leidde tot het creëren van een "grote catechismus" en "kleine catechisa", was voor Luther Reforming Church Education. Hij schreef herhaaldelijk dat het nodig is om de basisprincipes van de geloofsbelijdenis door gewone preken op de onderwerpen van K. te verspreiden, introduceer de studie van K. op school en in het gezin (Meyer. 1929. S. 52), en K. en De vestigingwoorden van de sacramenten beschouwden een voorwaarde voor toelating tot de communie (REU. 1904. TL. 1. BD. 1. S. 15). De vorm van vragen en antwoorden die door Luther voor zijn K. zijn gekozen, was grotendeels te wijten aan de praktische kant van de vervulling van deze vereiste. Tegelijkertijd beschouwde Luther zelf K. Niet als een tekst die is ontworpen om te concurreren met het hart, maar alleen als een plan en een voorbeeld van een gratis gesprek over de basis van het beheersen van een mentor met een student of vader van het gezin met huishoudens ( Luther M. WA. BD. 19. S. 76).

K. Luther werd voor het eerst gepubliceerd in 1529 in Wittenberg. In de 1e ED. "Big Catechismus" had de naam "Duitse catechismus" (Deudsch Catechismus). Het is gericht aan "alle christenen, vooral voor alle voorgangers en predikers," heeft de vorm van problemen en antwoorden en bestaat uit 5 uur (Decalog, het symbool van het geloof, "onze eigen", de doop, eucharistie, inclusief berouw). "Kleine catechismus" in de 1e ED. Hij had de naam "Kleine catechismisme voor herders en predikers", in de 2e, gevolgd door minder dan een maand, - "Enchiridion: kleine catechismus voor herders en predikers." In de vorm van 44 genummerde vragen en antwoorden, de inhoud van dezelfde 5 hoofdstukken (Decalog, het symbool van het geloof, "onze vader", de doop (in hetzelfde hoofdstuk ingevoerd en bekering) en de eucharistie). De laatste publicatie van "enchiridion" tijdens het leven van Luther en met zijn deelname werd uitgevoerd in 1531

K. Luther ging bijna onmiddellijk in het aantal van de belangrijkste boeken van Lutheran-traditie. Hun gebruik als basis voor preken, lezen en citeren in publieke en particuliere aanbidding is al gereguleerd in Wittenberg Church Charter van 1533.

Luther genaamd K. "Bijbel voor Mijan" (Luther M. WA. BD. 30. TL. 1. S. 27; WA: TR. BD. 5. S. 581), in gedachten dat het niet inferieur is aan heilig . De Schrift in de volledigheid van de instelling van de Versulfactuele waarheden. Hij schreef dat in de 3 hoofdonderdelen van K. (het symbool van geloof, "onze vader" en het gebod) "in duidelijke en korte vorm bevat alles wat u nodig heeft om de christen te kennen" (WA. BD. 7. S. 204 . 8-11). Tegelijkertijd geloofde hij echter niet dat K. een leerboek van een dogmatische theologie voor de leken - in dit significante verschil van K. Luther van een aanzienlijk deel van het catechisme van de daaropvolgende traditie, voornamelijk katholiek. (Zie Raab. 1934. S. 15 SQQ.), Maar ook protestant. Het beschrijven van de inhoud van de leringen, het voordeel om de redenen zou het boek K. zijn, zei Luther dat het "eenvoudig, duidelijk en onwetend" zou moeten zijn (Luther M. WA. BD. 19. S. 76).

De onderzoeksliteratuur blijft een onopgeloste vraag of de reeks presentatie van het materiaal dat wordt gebruikt door Luther in zijn K. mogelijk is, het programma van het construeren van het theologische systeem. Hijzelf, in 1520, in het voorwoord tot "korte presentatie van de tien geboden", schreef over de reeks onderdelen K. Wat dacht je van het programma: "Om te ontsnappen, moet een persoon drie dingen kennen. Ten eerste moet hij weten wat te doen, maar waarom niet. Ten tweede, toen hij zijn onvermogen realiseert om te voldoen aan wat je moet doen en waarom niet doen, zou hij moeten weten waar hij hiervoor het nodig is. Ten derde moet hij weten hoe hij deze krachten moet zoeken en krijgen "(ibid. BD 7. S. 204. 13-18). T ongeveer., Decalog wordt niet alleen begrepen als een lijst met goddelijke imperatieven, maar ook als een manier van bewustzijn van zijn eigen zondigheid en hulpeloosheid, worden het middel om de to-r-ring te overwinnen in het symbool van geloof, en de wegen zijn In het gebed "Onze Vader" (Peters. 1976. S. vijftien).

Een een of ander antwoord op de vraag over de betekenis van de sequentie van materiële presentatie in K. legt beperkingen op aan de aanpak van de interpretatie van zijn onderdelen. Indien in termen van K. om de wettelijke beschrijving van het spirituele pad van de christen, en in de Decaloge te zien - het eerste, propedeutische deel, dan is het tegen de rest van K. als de wet - het evangelie; Als de volgorde van presentatie geen onafhankelijke waarde heeft, bevat elk van de 3 delen K. alles wat nodig is voor het bewustzijn van zondigheid en manieren om het te overwinnen.

Heruitgaan en redacteuren K. Luther

De invloed en populariteit van K. Luther droeg bij tot de opkomst van hun talrijke heruitgave, verwerking en edities. Een van de aanwijzingen waarin deze traditie is ontwikkeld, was de reden voor de bepalingen van K. met de woorden van Heilige. Schriften. Luther zelf definieerde de houding van K. naar de Bijbel in het voorwoord tot "kleine catechismus". De ontwikkeling en verduidelijking van dit verband diende er talloze toepassingen aan, in de vorm van collecties van bijbelse citaten die zijn ontworpen om zijn afzonderlijke aantijgingen te bevestigen en te illustreren. Dergelijke publicaties zijn gemaakt in de XVI-eeuw. K. Leonner en F. Khan (REU. 1904. TL. 1. BD. 1. S. 627; 1911. TL. 1. BD. 2. S. 55). Monsterequentie bij het illustreren van de tekst K. Sagra. De Schrift was het examen "Catechismus", Simon Museum (Torun, 1568), waarin bijbelse citaten niet geschikt waren voor niet-uitdagende bepalingen, maar door individuele woorden en uitdrukkingen K. In de theologische betekenis leidde een dergelijke aanpak tot de correlatie van K. Met de voorspanning. De Schrift, wanneer C. niet alleen sprak als over het "bedrag" of "abstract" van bijbelse boeken, maar gebruikt in relatie tot het dezelfde epithets, die meestal alleen van toepassing is op de Schrift, dat wil zeggen, "Saint" en "goddelijk" . Een indirecte uitdrukking van deze trend was het feit dat snel K. Luther werd geassimileerd met een uitdaging en ze waren opgenomen in het aantal symbolische boeken (Fraas 1971. S. 54-55, 57).

In K. Luther zag zelf een voorbeeld en richtlijnen voor klassen of richtlijnen voor het maken van leerboeken, maar geen regelgevende tekst die voor communicatie aanvraagt. Dat dat is hoe deze teksten werden waargenomen door de tijdgenoten van Luther, geeft de diversiteit en de onafhankelijkheid van talrijke K., gepubliceerd in dezelfde periode. Volgens wat bewijs, in Straatsburg en in 1576, had bijna elke aankomst een eigen bestelling van catechisatie (REU. 1904. TL. 1. BD. 1. S. 18).

K., onafhankelijk van K. Luther

Sommige K. van deze categorie hebben het verhaal ingevoerd als uitstaande voorbeelden van het genre en markeerden het begin van onafhankelijke lokale tradities. Deze omvatten bijvoorbeeld "kleine catechismus" en "grote catechismus" J. Brentz 1527/8 en vooral zijn "vragenlijst over het christelijk geloof voor de jeugd" (Fragstück des Christlichen Glaubens Für Die Jugendt), gepubliceerd in 1535 g. Hij was aangenomen als basis van de officier. K. LAND VAN WÜRTTEMBERG IN 1536, HERZICHT NA HERTWOORD. 518 keer tot 1999 en op zijn beurt de vele latere K. Volgens de historische betekenis en van invloed op de daaropvolgende traditie zetten onderzoekers K. Brenz 1535 in één rij met K. Luther en K. Philippe Melerton (Melachton PH. Catechese Puerilis. LPZ., 1540) (zie: Weismann. 1990). De meest onafhankelijke en historisch significante K. van deze periode omvatten ook: K. David Khitreya (Catechese in de academia Rostochiana / Coll. D. Chytrazie. Rostock, 1554); K. MATEE YUDXA (DAS KLEINE CORPUS DOCTRINAE ... DURNCH MATTHAEM IUDICEM. ROSTOCK, 1564); K. Urbana Regia (Catechismus Deutsch ... Durch D. Stedelijk Rhregi. Fr. / M., 1545), enz. (REU 1904-1935).

J. Calvin. XVI in. Onbekende kunstenaar (B-KA Genève Universiteit)

J. Calvin. XVI in. Onbekende kunstenaar (B-KA Genève Universiteit)

J. Calvin. XVI in. Onbekende kunstenaar (B-KA Genève Universiteit)

In de Hervormende Protestantse Gemeenschappen verscheen K. in deze periode, wat de religieuze kenmerken en onafhankelijk van K. Luther weerspiegelt. In 1563 werd Heidelberg gepubliceerd op de instructies van het Kathiechisme van Friedrich III "Catechismus of Christian Instruction, dat hij in de kerken en scholen moet zijn ondergeschikt aan Kurfurge Palatza", beroemdst als Heidelberg Catechismus, die een van de belangrijkste is geworden religieuze documenten van de gereformeerde traditie. Deze K. geadresseerd aan predikanten en leraren, heeft de vorm 128 (129 andere edities) van niet-gehandelde problemen met de antwoorden en bestaat uit 3 uur: 1) "op het gebied van mensen" - bevat de interpretatie van het gebod van de dubbele evangelie ; 2) "op de verzoening van mensen" - interpretatie van het symbool van geloofs- en kerk-sacramenten; 3) "Over Thanksgiving" - een uitleg van de inhoud van Decaloga en "Onze Vader". In Franstalige Reformat-gemeenschappen, K. Jean Calvin "Guide and Confession De Foy niet gebruiken en L'église de Genève. Gen., 1537) en" Catechismus of the Geneva Church "(Le Catéchisme de l'Église de Genève. Gen., 1542; Lat. - 1545). "Catechisis of the Geneva Church", die werd geadresseerd aan volwassen lezers en leraren, bestond uit 373 vragen met de antwoorden en omvatte consistente uitingen van de inhoud van het symbool van geloof, decaloga, het gebed "onze vader", evenals de presentatie van de sacramenten.

De hervormde traditie omvat ook: Basel Catechismisme, John Ecolambadia (Basel, 1526); Catechisis Martin Buzer (Sovr. Ed.: Bucer M. Deutsche Schriften. Gütersloh, 1987. BD. 6. HBD. 3: Katechismen Aus Den Jahren 1534, 1537, 1543); "Vragen en antwoorden voor kinderen over de belangrijkste punten van het christelijk geloof" Wolfganga Fabriicht und Fragstuck Vonn Gemeynen Punctenn Christlychs Glaubens. Strassburg, 1527; Sovr. ED.: Die evangelischen Kirchenordnungen des 16. JH. TÜB., 2011. BD. 20 . Tl. 1: strassburg. S. 170-201. N8); London Catechismus (Catechismus Londinensis, Publ.: Johannis A Lasco Opera Tam Edita Quam Inedita. Amst., 1866. Vol. 2. P. 341-475) en Emdenus, 1554; Publ.: Ibid. P. 295-333) Yana Lavsky; "St. Gallensky Catechismus" (1527); cit. "Christen, duidelijke en eenvoudige introductie tot Gods wil" (Juda L. Christliche Klare und Einfalte Einleitung in den Willen Gottes. Zürich, 1534) Leo Yuda en zijn zelfde "kleine catechismus" (1541), gecompileerd door hem namens de Reformat gemeenschap Zürich.

De basis van de traditie van K. In de Anglicaanse kerk werd gepubliceerd als onderdeel van de "boeken van algemene gebeden" in 1549, en vervolgens met amendementen in 1552. Catechismisme, dat wil zeggen, de instructie die is ontworpen om iedereen die zich voorbereid is te bestuderen Bevestiging van de bisschop "(een catechisme dat wil zeggen dat een instructie wordt geleerd van elke persoon voordat hij BRUGHT wordt bevestigd door de bisschop). 25 geactiveerde vragen met antwoorden. Inhoud: Symbool, Decalog, "Onze Vader", Sacrament (Turrel JF Catechisms // De Oxford Guide to the Book of Common Pray: a Worldwide Survey / Ed. CH. Hefling, C. Shattuck. Oxf., 2006.p 500 -508).

Tegelijkertijd had de diversiteit van K. Bij afwezigheid van een enkele norm een ​​aantal negatieve partijen, volgde. Wat tot het begin van de tijd Chett. XVI in. Er in de meeste. Land en steden (met uitzondering van Straatsburg, Württemberg en een ander) vestigden de prioriteit van "kleine catechismus" Luther (Fraas 1971. S. 56). In 1580 werd zowel K. Luther onderdeel van het 'toestemming' enzovoort. Eindelijk de status van de ambtenaar verworven. religieuze teksten van lutterance.

Als regelgevende en gezaghebbende teksten werden deze werken zelf een object van interpretatie en opmerking. Tot de vroegste opmerkingen van deze soort zijn de Nuenenbergbescherming voor kinderen voor kinderen, Andreas Oziander, Catechiëtic Sycm Caspar Aquilates van 1538, evenals de editie van K. Luther bewerkt door Kiriaka Schadenberg (1541), Joachim Millina (1547) en Johann Auptorebach (1568). De opkomst en vorming van deze traditie was geassocieerd met de behoefte aan formulering, uitleg en actualisatie van de Versulfactuele kenmerken van de nieuwe Christus. Confratisering, waarvoor het oorspronkelijk was bedoeld voor K. Luther. In dit verband bleek het in strijd met zijn object en bron. In overeenstemming met de hoofdtaak wordt de ontwikkeling van deze richting geassocieerd met de groei en detail van het materiaal K., met name vanwege de lijsten van verschillende ton. Op de een of andere manier, om ze te weerleggen, zoals in K. Jozua Opitsa (Opitius I. Kinder Bibel: Der Kleine Catechisus D. Martini Lutheri, Mit Schönen Sprüchlein Heiliger Schrifft Erkleret ... Ursel, 1583). T. Over., Al op de 2e verdieping. XVI eeuw, en vooral na 1580, protestant. K. Het wordt in de eerste plaats een middel om het systeem van theologische opvattingen en een controverse-tool uit te leggen en uit te leggen, dus in sommige gevallen is er een verschil van het andere type kerk-lithing - het leerboek van dogmatische theologie. Een van de kenmerkende voorbeelden van een dergelijke transformatie is enkele edities van K. David Khitreya en Polemical Catechismus (Streitkatechismus) Johann Schröder (1602). Dit zijn ook gerelateerde geschriften als "catechismisme van Torgau" (1595), "Weimar Catechismuse" (1595), K. Johann Zateflysh (1590) en anderen. Ze onderscheiden zich door het verlangen naar nauwkeurigheid en eenduidige taal, terminologische verzadiging, de systematisering van de presentatie, de wens om objectiviteit en de wensen van oordelen. Ze werden echter geschreven als academische verhandelingen en konden niet langer alleen leiderschap voor thuisgesprek, maar ook een studiegaanschool dienen. De moeilijkheid om dergelijke teksten in combinatie met hun reeds verhoogde tradities te begrijpen. Toegewijd leidde tot de opkomst en ontwikkeling van schoolmethoden van mechanische memorisatie door het hart. Het probleem van het ontstaanstekort van het begrip werd opgelost door de school K. "inleidende", "verduidelijken" en "tussenproduct" (Einleitungs-, Erleuterungs-, Überleitungsfragen) vragen en anderen toe te voegen. Het hulpmateriaal dat uiteindelijk ook onderworpen was aan memorisatie . Tegelijkertijd noteren onderzoekers afzonderlijke succesvolle oplossingen die zich voordeden omdat. Problemen van school K.: Bijvoorbeeld tweetalig Latijns-Duitse K. Lindemanna voor Latijnse scholen (GOTA, 1583), schoolgedichten K. en K.-Drama.

Pietisme

In de context, samen met andere gevolgen van de dertig jaar oude oorlog, werd de daling van de moraliteit en religiositeit de dringende behoefte gevoeld voor het meest begrijpelijke en toegankelijk voor de simpele mensen van de creatie. Aanzienlijke aandacht werd besteed aan het besluit van deze taken gedurende deze periodes vertegenwoordigers van seculiere macht. De directe context voor het creëren van nieuwe en verwerking die al klassiek wordt wordt. Was de hervormingen van het onderwijs en het schoolsysteem, evenals de wijdverspreide ideeën over het algemene priesterschap van de Mijan en het primaat van seculiere macht bij het maken van problemen.

Dus, de hertog van Saxen-Gothic Ernsti, startte ik de schepping op basis van de "kleine catechismus" Luther voor protestantse gemeenschappen op het grondgebied onderhevig aan het, de nieuwe K., die werd geschreven door een bijbelse semitoloog Prof. Jensky University Salomo Glasius, die meteen voor deze inspecteur was op het religie. en educatieve hervormingen van GOTA; K. werd gepubliceerd in 1642 genaamd "Gothic Catechismy". Volgens de onderzoekers was deze K. een van de beste voor zijn tijd. Namens de hertog van Cellis Christian, Ludwig, generaal Superintendent Mikhael Walter werd voorbereid en gepubliceerd in 1653. Cellihisme. Kurfürste Saxon Johann George III heeft bijgedragen aan de voorbereiding op de publicatie en publicatie in 1688 "Dresden Krestovsky" (Dresdner Kreuzkatechismus), geschreven onder invloed van de ideeën van de oprichter van Petinism Philippe Jacob spener (Fraas. 1971. S. 103).

Pietisme, waardoor de invloed in protestant tijdens deze periode wordt verhoogd. Gemeenschappen en die helemaal een krachtige verdeelfactor was. En ideeën over het algemene priesterschap van gelovigen, droeg bij aan de wijziging van de tradities. Benaderingen van de vorming van de inhoud K. De subjectivistische benadering van religie is in strijd met de vorming van het Pietisme, in de eerste plaats de indiening van C. als verplicht voor alle Versulfactory-norm. Het effect van het pietisme in K. werd gemanifesteerd in de presentatie van het gebruikelijke materiaal met behulp van persoonlijke motieven van voordelen, troost en voorzichtigheid, wat leidde tot een aanzienlijke uitbreiding van de inhoud. Samen met de traditionele vorm K., talrijk gespecialiseerd K.- Prayer, elke dag, geruststellend, leraren, voor patiënten, voor gevangenen, enz. Te verschijnen.

Een onderscheidend kenmerk van K. van deze tijd is de groei van het materiaal, omdat K. al een deel van de traditie is geworden en de auteurs van zijn nieuwe processies werden gedwongen om rekening te houden met alles, vaak als gevolg van historische omstandigheden, functies en aspecten van de presentatie van hun voorgangers. Daarmee werd het onafhankelijke belang verworven door de kwesties van de presentatie, die niet altijd positief werd beïnvloed door de inhoud. Een extra factor die de toename van de massa van benaderingen en de presentatiemethoden beïnvloedde, was de aanwezigheid van 2 trends die ten grondslag liggen aan de protestantse traditie aan., - Streven naar ware geloofsbelijdenis, aan de ene kant, en aan ware vroomheid - aan de andere kant. Een andere belangrijke factor was het verlangen naar een dergelijke relatie van de kapel en bijbelse materiaal in K., wanneer, volgens spener, "niet heilig schrijven in catechismisme, en catechismus is gebouwd en bestudeerd op basis van de Heilige Schriften" (zie: Ibid. 135). De verschillen worden waargenomen in de aanpak van het lidmaatschap van het materiaal: als de orthodoxie wordt gekenmerkt door het plan voor de presentatie van de uitdagingswaarde te plaatsen, was het chatisme kenmerkend voor het zien van de mogelijkheid om het materiaal aan persoonlijke perceptie aan te passen. Een levendige uitdrukking van dit idee was het "verdeelde catechismus" (Zerglieder Catechismus) Christopa Albrecht Lезек 1758

Onderwijs

Het tijdperk van verlichting is een tijd van radicale verandering voor het volledige protestant. Theologie als geheel, wat de tradities die in deze periode heeft aangemaakt, niet anders dan de tradities kan beïnvloeden. K. en nieuwe geschriften van dit genre. Wat is er gebeurd op de 2e verdieping. XVIII eeuw Als onderdeel van de neologische stroom erin. Theologie-aanpassing van rationalistische benaderingen van de geschiedenis en traditie leidde tot het verlaten van de bestaande vormen van begrip en de presentatie van de Versulfactuele waarheden, die een reactie van het traditionalistische deel van het protestant veroorzaakte. gemeenschappen; K. Deze keer weerspiegelen beide trends. Echter, met al het verschil in benaderingen en methoden voor de presentatie van de tradities zelf. Het gehalte aan K. bleef ongewijzigd en werd niet ondervraagd, hoewel het zou kunnen uitbreiden en worden aangevuld met bijbels en patrijfmateriaal. Pogingen door weigering van K. Supporters of Neologie verzette zich niet minder actief dan traditionalisten. Dus de bescherming van de algemene terroristische waarde K. duurt het werk 1760. "Historische Notes" Johann Zaleo Zemler.

KO 2e verdieping. XVIII eeuw K. Lands Sleeswijk-Holstein Johann Andreas Kramer (1785), Pomeranian K. Gotlib Schlegel (1784), Braunschweig-Luneburg K. (Katechismus Christlicher Lehre, Zum Gebrauch in Den Evangelischen Kirchen und Schulen der Konigl. Braunschweig-Luneburgischen Kurlande), voorbereid Met de deelname van Johann Benjamina Copp en gepubliceerd in Hannover in 1790, evenals vele auteursrecht K., geschreven door particulieren op eigen initiatief.

XIX eeuw

Politieke associatie van edelsteen. Land in de XIX-eeuw. De tendens van de eenwording van verschillende K. en de ontwikkeling van uniforme regels voor hun compilatie wordt vergezeld. De eerste dergelijke poging was de werken van Friedrich Adolf Krumammah, in het bijzonder zijn "christelijke doctrine, volgens de bekentenis van de evangelische kerk" (1821). Tegen tegelijkertijd de eerste pogingen om de geschiedenis van K. te begrijpen, een van de tweede is het essay van Johann Augustus "ervaring van historische en kritische inleiding tot de twee belangrijkste catechismes van de evangelische kerk" (Augusti. 1824).

In de 2e vier XIX eeuw In verband met de verspreiding van de invloed van de nieuwe Lutheran. Orthodoxie ontstaat een plons van belang in de "kleine catechismus" van Luther. Tijdens deze periode komen de vele herisingen naar buiten, vergezeld van historische, tekstuele en theologische studies (Veesenmeyer. 1804; Löhe. 1846; Harnack. 1882;). Dientengevolge de SER. XIX eeuw Luther's "Small Catechismy" werd opnieuw de belangrijkste K. Lutheran. Gemeenschappen van alle kiem. Land. Aanzienlijke aandacht voor de kwesties van Textologie en Geschiedenis K. Luther werd gegeven aan de Aisenha Church Conference van 1884, in de loop van de stad, werd een poging gedaan om de creatie van een enkele algemeen geaccepteerde versie van de tekst van de "kleine catechismisme te initiëren ". Tegelijkertijd werd de editie van 1542 verondersteld als basis.

Xx eeuw

Vernieuwing van interesse in onderzoek met betrekking tot tekst en historische bestemming K. Luther in de XX eeuw. Het was geassocieerd met de 400e verjaardag van hun eerste editie gevierd in 1929 (Albrecht O. 1905; Idem. 1915; Cohrs 1929; REU. 1929). Tegen die tijd, de eerste pogingen van hun wetenschappelijke en historische opmerking (Meyer 1929). Studies werden ook geassocieerd met ontevredenheid met de publicatie van 1884. Het resultaat was de nieuwe editie van K., ondernomen in 1931 op basis van de tekst van 1529, die ook geen universele erkenning heeft ontvangen.

In 1951, op de algemene synode van de gezamenlijke Evangelical-Lutheran-kerk van Duitsland, werd besloten om een ​​nieuwe editie van K. Luther te maken. Volgens de oplossing van de synode had deze editie gebaseerd moeten zijn op de tekst van het "toestemming", dat een bezwaar maakte van de eenheid van de Unie van evangelische kerken. In 1954 werden meningsverschillen geregeld als gevolg van gezamenlijke consultaties, en in 1958 zag de nieuwe editie het licht. Het veroorzaakte aanzienlijk minder negatieve beoordelingen, maar verwijderde niet alle meningsverschillen die in CH verschijnen. arr. In de coördinatie van praktische taken die worden geconfronteerd met K. en historische en kritische vereisten voor de publicatie (zie: Pater, Brunner. 1950; Aloland. 1954; Idem. 1956).

In de xx eeuw Er is ook een opwekking van interesse in K., Zoals hij in eerste instantie was bedacht, is dat als onderwijshulpmiddel op de basis van christelijke geloofsovertuiging voor familie en school. Met deze t. Het eerste plan is de vragen van zijn praktische toepassing in het leven van Christus. Gezinnen en gemeenschappen als middel om de traditie van de kerk te behouden en te verzenden. In de massa van de geschriften van Catechiety Character, schriftelijk protestant. De auteurs in de XX-eeuw, er zijn afzonderlijke pogingen onafhankelijk van de traditie van de presentatie van het materiaal van K. Luther. Deze omvatten, in het bijzonder, dergelijke werken als "als je gelooft, heb je" D. Bonhöffer en F. Hildebrandt. 1932); "Op het pad en doelen" H. Dittmer (Dittmer. 1934) en "Christian Doctrine" H. ASMUSSEN (ASMUSSEN. 1934). In het algemeen is het werk van deze periode echter om in overeenstemming te blijven met de traditie (Schieder. 1934; Trillhaas 1935; Seebass. 1949; Eckstein. 1950).

K. In de katholieke kerk

Boeken die in hun titel het woord "Catechismus" en bedoeld zijn voor de kerk, school en thuis die de basis van Christus leren. De Creeds werden onderdeel van katholiek. Church Lithing al op de 2e verdieping. XVI in. In dezelfde periode, andere termen, zoals bijvoorbeeld Doctrina, Institutio, Summa, Compendium, Liber, blijven de titel van boeken van dergelijke inhoud en bestemming.

Katholiek. K. zijn verdeeld in K. Voor Cathetee Mentors en K. Voor Catehumen-leerlingen. De laatste zijn op hun beurt verdeeld in K. Voor kinderen of adolescenten en K. voor volwassenen. Daarnaast zijn er K. voor priesters, leraren en leken. Missionary K. wordt ook toegewezen, bestemd voor de catchising van mensen die de eigenaar bekenden. Religies en wenste het katholicisme te nemen, en K. Voor degenen die het katholicisme ontvangen, christenen dr. denominaties. Door de aard van de beschrijving van de verschillen katholiek. De geloofsbelijdenissen van de geloofsbelijdenis van Dr. religies en Christus. Confresions k. zijn verdeeld in polemisch en oecumenisch. In de vorm van de presentatie - op K.-tutorials en K., die het materiaal vertegenwoordigt in de vorm van vragen en antwoorden. Bovendien kan K. worden ontworpen om thuis te studeren, in de kerkgemeenschap of op school, en in de administratieve en juridische zin - voor privégebruik, officieel aangenomen voor bisdom of groter kerk-administratief onderwijs en K., in totaal Katholiek. Kerken.

XVI in.

De beproefde kathedraal heeft een aantal documenten aangenomen met betrekking tot de opleiding van Christus. Geloof van de Miry (Ctrident. Sess. 5. De Reformatione. Sap. 2), en vooral kinderen (ibid. Sess. 24. De Reformatione. Cap. 4). De uitvoering van deze beslissingen was een wijdverspreide organisatie in de aankomst- en bisschoppelijke afdelingen van Catechiety-lessen voor kinderen en volwassenen, waardoor nieuwe K. en gecreëerde voorwaarden voor hun distributie. De belangrijkste katholieke. K. Vanaf de XVI-eeuw. Voordat de publicatie van de katholieke kerk van Catechismus in 1992 t. "Romeinse catechismus", het initiatief van het creëren van een vriend behoorde tot de bediende kathedraal. Voor de eerste keer werd een ontwerpbesluit dat een voorstel voor de creatie van K. bevat, werd beschouwd door de kathedraal van de 13e. 1546, maar dan was er geen specifieke beslissingen. Later later, in een van de decrees van hervorming (ibid. Sess 25. de Reformatione), die in 1563 is aangenomen, werd de kathedraal door de bisschoppen voorgeschreven om het belang van het mysterie en de acties van de geestelijkheid voor hun toewijding op de taal uit te leggen Toegankelijk voor de mensen en in overeenstemming met een bepaalde kathedraal de bewoording van de oefening (letters. - K.) op individuele oevers (Juxta Formam Singulis Sacramentis PraesCribendam), evenals om ervoor te zorgen dat de parochiepriesters hetzelfde presteren (ibid. Sess. 24. De Reformatione. Cap. 7). Volgens een van de laatste documenten van de kathedraal werden de organisatie en het beheer van de bereiding van K., evenals de index van verboden boeken, Missala en Breviaria, verwees naar het onderhoud van de pauselijke troon (ibid. Sess 25. De Indice Librorum et Catechismo, Breviario et Missali).

Na voltooiing van de kathedraal bij beschikking van paus IV, werd de Commissie gecreëerd, K-Parmadium moest door de knop worden bereid. K. De Commissie heeft het archief ingevoerd. Lunchano-Orthon Leonardo Marini, Arche. Muzzo Kalini, EP. Modena Egidio Foskarari en Dominicaanse Mont. Francisco ferseur uit Portugal. Het beheer van het werk werd toevertrouwd met 3 kardinaal: Carlo Borromeo was verantwoordelijk voor de bereiding van ital. Tekst, William (Guinelymo) Sirlight was bezig met zijn laatste bewerking; Paolo Manutio en Julius Pricklyanus - Lat-editing. tekst. Het schrijven van individuele hoofdstukken K. werd geïnstrueerd aan verschillende auteurs.

In 1566 werd werk aan K. voltooid en werd hij in Rome gepubliceerd. De publicatie bevatte tekst in 2 talen - Latijns en Italiaans - en had een titel "Catechismus op het decreet van de bediende kathedraal voor parochiepriesters, gepubliceerd zoals voorgeschreven door Piya V" (Catechismus ex-decreto-concilii Tridentini Ad Parochos PII V JUSSU EDITUS ). K. werd geaccepteerd na het einde van de kathedraal, niettemin werden de autoriteit en het belang van deze C. herhaaldelijk bevestigd door de vaders: in 1566, V, in 1583, Gregory XIII. Paus Leo XIII in het districtsboodschap aan de Franse clevering (Lettre Encycriate Au Cerrge de France) van 8 september 1899 noemde hem "Golden Book" (Livre d'Or - Lettres Apostoliques de S. S. Léon XIII: Encycliques, BREF's, enz. P., [1902]. T. 6. P. 100-101). Al in de XVI eeuw. Meer dan 20 provinciale raden en diocesan-synoden hebben zijn priesters aanbevolen.

De nieuwe K. werd verondersteld een officier te worden. Het voordeel voor het leren van het leken van geloof en vroomheid en was voornamelijk bedoeld aan parochiepriesters. Formulering K. Strikt gevolgd door dogmatische definities van de kathedraal. Het materiaal wordt op 4 uur opgenomen op de interpretatie van het symbool van geloof (13 hoofdstukken), de sacramenten (8 hoofdstukken), de tien geboden (10 hoofdstukken) en de leringen van de gebedskerk op basis van de interpretatie van het gebed van de Heer (17 hoofdstukken). In tegenstelling tot de kathedraaldocumenten, vermeldt K. de leringen over de primaat van de paus en de vagevuur en, integendeel, zwijgt over de aflaten, hoewel de kathedraal de juiste leer in een speciaal decreet (Ctrident. Sess 25. De Indulgentiis heeft geformuleerd. ).

In de XVI-eeuw K. Verscheidene. Eenmaal herdrukt: in 1566 in Rome, in 1567 en 1575. In Venetië, in 1567 in Keulen, in 1577 in Ingolstadt en in 1596 in Antwerpen. In 1569 bereidde Georg Eder voorbereid en gaf het redactionele kantoor van Romeinse catechismus voor gebruik op scholen. In deze editie is de tekst verdeeld in hoofdstukken en subpuizen en is uitgerust met gedetailleerde wijzers (Methodus Catechismi Catholici. Lugduni, 1579). Al in de XVI eeuw. Het werd in het Duits vertaald (Römischer Catechismus. Dillingen, 1568; vertaler - Paul Hoffeus), Frans (Catéchism. P., 1568), Pools (Katechizm. Krakau, 1568) en Portugees (Catechismo Romana Do Papa Pio V. Lisboa, 1590 ). In de XVII eeuw Flemand kwam uit. Vertaling (RoomsChe Catechismus. Brux., 1668) en 1e Engels. Vertaling K., voorbereid door J. Bromley namens het laatste Engels. Catchism voor de curat, compos'd door het decreet van de Cooncil of Paus Pius de vijfde. L., 1687). In de XVIII eeuw Vertalingen voor het Kroatisch (Katekisme Rimski Mlezieh, 1775) werden gepubliceerd, een van de talen van de Mexico (Cathecismo Romano, Traducido en Castellano Y Mexicano. Mexico, 1723), Spaans (Catecismo Romano. Pamplona, ​​1777) en Arabisch (R., 1786-1787). In de XIX-eeuw prof. Universiteit in het onderhoud van J. Donovan bereid en gepubliceerd in Dublin in 1829 Nog een Engels. Vertaling, die in hetzelfde jaar in de VS werd gepubliceerd en in 1839 in Rome op 2 ton. Met de toewijding van de kaart. J. Francesoni. In 1852 werd een ander Engels gepubliceerd in Londen. Vertaling voorbereid door Anglican T. A. Buckley. In dezelfde eeuw verschenen transfers op Tsjechische (římský Katechýsmus. Praha, 1834), Hongaars (1869), Syrisch (Mosul, 1889), Roemeens (Catechislul. Gherla, 1891). In de xx eeuw Romeinse catechismisme werd vertaald in de Oekraïense (N. Y.; Münch., 1961), Armeens (Beiroet, 1962) en Japans (Tokio, 1966).

In Duitsland op de 1e verdieping. XVI in. Een aantal KA verschijnt, samengesteld door de auteurs die tot katholiek behoren. Kerk en sympathisant in conflicten met aanhangers van de Reformatie. De meest significante van deze omvat: gepubliceerd in 1533 in Basel, een erason van de Rotterdamse "begrijpelijke en vrome verduidelijking" (Dilucida et Pia Explanatio), door hem geschreven tijdens zijn verblijf in Freiburg; Gepubliceerd in Leipzig 2 jaar later, "Catechismus of the Church" (Catechismus Ecclesiae), die behoort tot Georg Vitzel, die in 1525-1531. Hij was een supporter van Luther, en van 1533 - een katholieke priester en een prediker; Zijn latere geschriften "Catechietic Vragen" (Quaestiones Catechisticae. Moguntia, 1540), "Catechietic-examen" (Catechistic Examny. Moguntia, 1541), "Catechismus" (Catechismus. Moguntia, 1542) en "Nieuwe en korte catechismus" (nieuwere en korte catechismus) Catechismus. Köln, 1560); Gepubliceerd in 1537 in Mainz en werd de laatste samenstelling van de beroemde theoloog-controverse van de tijd van de Dominicaanse markt van Johann Dingenberger († 1537) "Catechismus"; Drie K. Volger van Erasmus Rotterdam, de thewoman, bisschop en een actieve figuur van de Johann Crimson Gropper (Enchiridion Christianae Institutionis. Coloniae, 1538), die wordt beschouwd als de belangrijkste dogmatische antiprotestant. Werken de periode aan de bediende kathedraal, de "basisprincipes van lesgeven" (Capita Institutionis ad Pietatem. Coloniae, 1546) en "Catholic Lesing" (Institutio Catholica. Coloniae, 1550).

Catcholisico Catcholismus (Catechismus Catholicus. Coloniae, 1543) werd samengesteld door Weense EP. Friedrich Grau. Jacob Shopper Senior, mentor van het gymnasium in Dortmund, schreef een "korte katholieke katholicus" (Catechismus brevis et Catholicus. Dortmund, 1548) en de "hoeveelheid christelijke lesgeven" (Institutionis Chistrinae Summa. Coloniae, 1555). Spaans Dominicaanse Guard Pedro de Soto behoort tot twee k.

Twee K. Doctor of theology en Vicar EP. Michael Helding, gepubliceerd in 1549 in Mainz, - "Lesgeven" (Instituutio) en "korte lesgeven" (Brevis Institutio) - zijn samengesteld op basis van zijn preken gelezen in 1542-1544. In de Kathedraal van Mainz. Dominican Johann Fabry - de auteur van anoniem gepubliceerd in Augsburg in 1551 "Christian Catechismus" (Ain ChristenLicher Rainer Catechismus). "Biecht Fidei Catholicae" (Confessio Fidei Catholicae) Theoloog en EP. Stanislav Gosia, gedrukt voor de eerste keer in Krakau in 1553, werd gepubliceerd tijdens de auteur van de auteur (tot 1579) 30 keer, inclusief in vertalingen. "De leer van de christelijke hominis" (Institutio Christiani Hominis. Coloniae, 1562) werd geschreven door de laatste katholieke. Bisschop Nouhouhoug-Zaitsa Julius von Pflug.

Door de XVI eeuw. Referentie en meerdere. mislukte ervaringen op dit gebied. De humanist van het Rotterdam "Catechismus" van de humanist Johanna Montheim, gepubliceerd door hem in Düsseldorf in 1560, bevatte vele leningen van het "catechismisme van de Genève-kerk" J. Calvina 1542, dat de basis was voor het beschuldigen van het in het calvinisme. De auteur gepubliceerd in Keulen in 1562. Katholieke catechismus (Catechismus Catholicus) Franciscan Konrad Cleinge werd samengesteld met al zijn geschriften voor de waarneembare leringen in zijn K.

P. KANISII. 1699 Onbekende kunstenaar (Koninklijk Museum, Amsterdam)

P. KANISII. 1699 Onbekende kunstenaar (Koninklijk Museum, Amsterdam)

P. KANISII. 1699 Onbekende kunstenaar (Koninklijk Museum, Amsterdam)

Onder de meest invloedrijke essays in het genre van K., gemaakt door katholiek. De auteurs in de XVI-eeuw zijn de werken van Jezuïs Peter Canisia. Het behoort tot de drie K., Reprinting tijdens het leven van de auteur, in totaal 233 keer: "De hoeveelheid christelijke onderwijs" (Summa Doctrinae Christianae. Vindobonae, 1555), opgericht door decreet van het Ertzgertie Oostenrijk Ferdinand I als een Verplicht in heel Oostenrijk; "The Bigrest Catechismus" (Catechismus Minimus. Ingolstadt, 1556), bestemd voor kinderen; "Weinig, dat wil zeggen, de kleine Catechismus Catholicorum. Antverpiae, 1559), voor meer dan 200 jaar, de hoofd K. Catholic. Duitsland. K. Peter Canisia heeft een gemeenschappelijke 5-private structuur voor dit genre: het symbool van geloof, het gebed "Vader onze" en "Ave, Maria", de doctrine van de sacramenten, de doctrine van zonden en deugden. Tegelijkertijd zijn de eerste 3 delen gecorreleerd met triad deugd - geloof, hoop en liefde (zie in de kunst. KANIZIUM). Vervolgens werd dit symboliek gebruikt door de auteurs van de orthodoxe. K., in totaal. MITER. Peter (graf).

Voor de beroemdste K., uitgebracht in Italië, kan worden toegeschreven aan: "Catechismus" (Kateches Sive Christiana Instructio. Florentiae, 1553) kaart. Gasparo-contarini; Catechismus (catecismo overo institutei delle cose pertinenti alla salute delle anime. Mantova, 1555), geschreven door de beheerder van de Mantua-beheerder door Dominicaanse Marnitsa Leonardo de Marinis voor zijn diocene; Dottrina Christiana Breve Adresseert adressen (Dottrina Christiana Breve. R., 1597) en mentoren - "Verduidelijking is zeer uitgebreid" (Dichiarazione Più Copiosa della Dottrina Christiana. R., 1598) Jezuïet (kardinaal) Robert Bellarmina; "Lesgeven ..." werd actief gebruikt door katholieke zendelingen, 400 re-release en werd vertaald in 56 talen en dialecten.

In Frankrijk, twee K. Jesuita Edmon Ozher: Big (Catéchisme et Sommaire. Léon, 1563) en kleine (Petit Catéchisme et Sommaire. P., 1568). Deze K. Op de inhoud en de vorm van de presentatie werden bekritiseerd door de leringen van Calvijn, terwijl de tekst van zijn "Geneva Catechismus" bijna letterlijk reproduceren.

In Nederland ontving Roem: "Kleine Catechismus" (De Cleyne Catechismus. Antw., 1566) Wilhelma (Damasa) Lidanus; "De christelijke heerschappij" (Formule Christiana. Antw., 1560) en "Examen Christian Hamage" (EXAMEN Militiae Christianae. Hertogenbosch, 1570) EP. HERTOHENBOSSKY FRANCIS SONNIUS; Catechismus (Catechismus. Lovanii, 1571) Yana Gessel en Katholicus Catechismus (Catechismus Catholicus. Antw., 1570) Augystina Hünnaus.

In Spanje in de XVI eeuw. Het werd verschillende gemaakt. K. Onder hen - Catechismisme (catecismo. Pavia, 1552) EP. Cadiz Martina Peresa de Ayalya, Catechismus (Catecismo. Salamanca, 1563) Dominicaanse Domingo de Soto, "Introductie del Symbolo Dela Fe. Salamanca, 1583) Dominicans Louis de Granada; En twee K. Met de titel "Christian Doctrine" (Doctrina Christiana) Jesuitis Heronimo Ripalda (Burgos, 1591) en Gaspara Austte (Madrid, 1599) - werden ze herdrukt en gebruikt in Spanje tot de XX eeuw. Dominicaanse en archipel. Tolesky Bartoloma de Karranz Na edities in Antwerpen in 1558 "Reacties op Christian Catechismus" (Commentaar Sobre El Catecismo Cristiano) werd beschuldigd van sympathie met Lutherancy. Zijn K., de eerste van de geschreven op Spaans. De taal is geïntroduceerd in de verboden boekindex.

In Portugal was de meest voorkomende "catechismus" (Catechismo ou Doutrina ChristiÃa. Lixboa, 1566) Arche. Bragi Bartolome Martyris.

Hoofdstedelijk blad van "grote bekentenis in Mexicaans en Spaans." Mexico-Stad, 1565.

Hoofdstedelijk blad van "grote bekentenis in Mexicaans en Spaans." Mexico-Stad, 1565.

Hoofdstedelijk blad van "grote bekentenis in Mexicaans en Spaans." Mexico-Stad, 1565.

In Mexico was de bekende linguïst van zijn tijd Franciscan Alonso de Molina voor inheemse inwoners van verschillende. Overacties van Catechiety-inhoud en mits ze met de tong van Nahuatl: "Christian Lesing kort vertaald in Mexicaans" (Doctrina Christiana Breve Traduzida en Lengua Mexicana. Mexico, 1546), "Grote bekentenis, in Mexicaans en Spaans" (Confessionario Mayor Lengua Mexico Y Castellana. Mexico, 1565) en "Samenvatting van Mexicaan" (Confessionario Breve, en Lengua Mexico. Mexico, 1577).

XVII-XVIII eeuwen.

I. In Frankrijk in de XVII eeuw. De eerste diekerzaal K. verschijnen voor hen: gepubliceerd in 1676 in La Rochelle "Catechismisme of Christian Lesing" (Catechisme Ou Doctrine Chrétienne), in het werk waarop EP deelnam. Angers Henri Arno, EP. La Rochelle Henri de Laval en EP. Lescon Henri de Barrion; K. was bedoeld voor christenen van hun steentjes en werd algemeen bekend als het "catechismisme van drie Henri"; K. Beroemde prediker en theologische, filosoof en de auteur van de kritische geschiedenis van de Reformatie van Jacques Benini Bosseu, EP. MO, gepubliceerd in Parijs in 1687; "Gemeenschappelijke leringen" (instructies Générales en Forme de Catéchisme. P., 1702. 4 vol.) Of "Catechismemon Montpellier", samengesteld door Francois EME genoot namens de EP. Montpellier Kolbera de Croissee en gepubliceerd in Parijs in 1702

The Copyright K. verwijst "Historique Catechismus" (Catéchisme Historique. P., 1683. 2 vol.) De beroemde historicus van de kerk van Claude Fleri. Het werk bestaat uit "kleine catechismus" en "grote catechisis", waarin het materiaal in hetzelfde plan is uiteengezet. In elk van de boeken van 2 delen, verdeeld in "lessen". Het 1e deel bevat heilig. Het verhaal is van de creatie van de wereld voor de hervormingen van Constantine, geweldig, het 2e deel is Christus. Viering. Lessen zijn consequent gewijd: leden van het symbool van het geloof, de gebeden van gebed "Onze Vader", enz. Een belangrijk gebed, "slim" gebed (L'Oraison Mentale, Priére de l'Esprit - Mean Prayer zonder woorden te geven), Liefde voor God en buurman, Decalogu, passies, 3 geboden van de kerk (over het bezoeken van zondag- en vakantiediensten, over verplichte biecht minstens 1 keer per jaar en over communie minstens 1 keer per jaar voor Pasen), de leringen over kerkvakanties , over abstinentie en post, over genade, over de sacramenten en priesterschappen. Het essay van Fleri werd de eerste ervaring van de systematische presentatie van de geschiedenis van de kerk en Christus. Vieringen voor trainingsdoeleinden en gedurende een lange tijd bleven de belangrijkste leerhandleiding op de theologie. Volgens de structuur en de stijl van de presentatie is de wens van de auteur om met het opgeleide hedendaagse op hem te spreken, dit, enz., Enz., Goest. Historic K. werd een voortzetting van de traditie van apologetische K. XVI eeuw.

In Oostenrijk en in Duitsland, veel te distribueren en K. en voor de ontwikkeling van Christus. Onderwijs als geheel is gemaakt door leden T. N. Broederschap Christus. Onderwijs (ChristenLehr-Bruderschaft), opgericht in de jaren 60. XVI in. in Rome. In de verslagperiode vindt het K.-systeem voor kinderen van verschillende leeftijden voor en ontwikkelt zich. Deze K. waren eerst bedoeld om thuis en in de kerk te bezetten, en met de verspreiding van schoolonderwijs (van de CONDU'S XVIII Century) schooltraining K. in inhoud van dergelijke leerboeken, in de regel, overeenkomend met K. FLEI, dat wil zeggen , in tegenstelling tot de eerdere K. Daarbij was er naast het rijgedeelte ook een bijbelse geschiedenis. Uitstaande voorbeelden van dergelijke K. zijn bestaan ​​uit 3 delen van "historische catechismus" (Tarnau (Tarnava), 1750-1752), samengesteld in de traditie van Fleri door een prominente leider van de Broederschap van Wenen. Onderwijs door Jezuïet Ignatz Parhammer; Rooms-katholieke catechismisme voor de 2e (Zagan (Zagan), 1765) en de 3e klas (Zagan, 1766) van Benedict Straha School, de prioriteit van de gemeenschap van Augustin Kannikov in Zagan en een van de oprichters van de traditie van het onderwijzen van de Bijbel in Europa. School of New Time. De impact op de daaropvolgende traditie werd opnieuw bewerkt en aangevuld editie van deze K., gemaakt door Johann Ignatz, Felbiger (Zagan, 1768); Evenals het "leerboek van de christelijke katholieke religie" (Bamberg, 1799) Johann Friedrich Batza. In 1777 werd "Catechismus met vragen en antwoorden" gepubliceerd in Wenen (Der Grosse Katechismus mit fragmen und antworten zum gebruchter in Den Kaiserlichs) bestemd voor gebruik in het hele rijk.

In lat. Amerika in de XVII eeuw. Katholieke activiteit is actief ontwikkeld. Preachers vergezeld van de oprichting van Missionary K. In het bijzonder de catechismus (catecismo. Lisboa, 1618) verwijst naar deze periode, gecomponeerd met jesuit-missionary Antonu di Arahau voor de inheemse volk van Brazilië. K. Arahau was enorm populair bij zendelingen en werd vertaald in MN. Talen van inheemse volkeren LAT. Amerika.

XIX eeuw

In Frankrijk, de belangrijkste gebeurtenis voor katholiek. De kerk was de conclusie van concordate op 15 juli 1801 tussen vertegenwoordigers van de paus van Romeinse PII VII en IMT. Napoleon I. In dit document werden de stichtingen van de officier geïdentificeerd. Relaties van de nieuwe Franz. De staat en de rooms-katholieke kerk, die volharden vóór de afschaffing van Concordat (1905). In het bijzonder herkende de Franse regering dat de Franse regering die katholiek heeft. Religie is de religie van een aanzienlijke meerderheid van Franz. burgers.

Een van de maatregelen die in overeenstemming zijn met dit document was de introductie van een Unified K. voor alle katholiek. Dioceses van Frankrijk. "Catechismus voor gebruik in alle kerken van het Franse Empire" (Catéchisme à l'Usage de Toutes Les églises de l'Empire Français) werd geschreven en gepubliceerd in opdracht van de keizer en goedgekeurd door het decreet van de Papal Leah Milaan aartp. Kaart. Giovanni Battists Cararara op 30 maart 1806. Deze K., al snel de "uniforme Napoleonic Catechismy" genoemd, werd samengesteld op basis van K. Bosseyu en tijdens de periode van Napoleon's Power ontvangen erkenning niet alleen in Frankrijk, maar ook in ZAP. KIEM. land. Daarna. Orleans EP. Felix Antoine Filiver Dupaplu gebruikte hem als basis voor zijn "christelijke catechismus" (Le Catéchisme Christien. P., 1865), doordrenkt met de taak van verzoening Christus. De leringen en het nieuwe Europese wereldbeeld.

In Duitsland werd de traditie van diekerzaal en copyright K. voortgezet in 1836 in München I. K. Von Schmid publiceerde catechismus van christelijke katholieke religie "(Katechismus der Christkatholischen religie), bedoeld voor de Augsburg Bishopia. In de katholieke Diostez in het noorden van Duitsland naar de con. XIX eeuw Het werd gebruikt door Katechismus Der Christkatolischen Lehre Bernhard Henry Overberg, voor de eerste keer gepubliceerd in Münster in 1804. "Korte catechismus" was en gepubliceerd in 1807 in Augsburg Bud. Ep. Brickland (Bressanone) Bernhard Galur. In de ARCHBISHOPIË FREIBURG werd het "catechismisme van de christelijke katholieke religie" in 1842 gebruikt door I. B. HIRSCHER. In Rottenburg, diekerzal K. in 1848-1887. Er was een "catechismisme van christelijke katholieke religie", gepubliceerd door I. Schuster in Freiburg in 1844

Enkele van de meest invloedrijke voor de daaropvolgende traditie van K. Gedurende deze periode, K. Jesuita Josef Dearbe. De eerste van hen schreef hij namens München en Freising ARCHP. Charles Augustre Count von Ryzaha en gepubliceerd in Regensburg in 1847 anoniem getiteld "Catholic Catechismy". Hiervoor volgde K., die vervolgens het "gemiddelde" werd genoemd, "kleine katholieke catechismus" (Regensburg, 1847) en "Big Catholic Catechismus" (1853). K. Josefa Dearbe, geschreven onder invloed van niet-chola's, werd vele malen in de eeuw herdrukt en werden vertaald in 15 talen. Het "catechismisme van christelijk geloof en moraliteit" werd erkend als controversieel (Kathechismus des Christkatolischen Glaubens- und Sittenlehre), gepubliceerd in 1807 in Würzburg. "Catechismus van de christelijke katholieke religie" Franz Stapfa, gepubliceerd in Bamberg in 1812, was al in 1825 verboden in 1825, maar bleef toch een diocecal K. Bamberg Bishopia tot 1850

Aan de bisschoppen van Oostenrijk 5 november In 1855 sprak Paus Pope IX de boodschap aan, in K-ROM, het werd aanbevolen om K. op scholen op één handleiding te leren en gaf ook de redenen aan waarvoor het gebruik van MN. K. is onaanvaardbaar. Geleid door dit bericht besloot de kathedraal van Wenen van 1858 alleen K., geschreven in voorbeeld K. Kaniais en gepubliceerd door de ARCHP van Wenen. Kaart. Christoph Anton Migatsi met de nodige correcties en toevoegingen. In hetzelfde jaar werd de kathedraal in het estergome voorgeschreven om alleen op scholen en kerken te studeren die K., K-RY een lokale bisschop aanwijst. Kathedralen in Praag 1860 en in Kaloch 1863 hebben beslissingen genomen over het creëren van uniform K. voor elk van de provincies.

Eerste katholiek. K. NAAR RUS. De taal die werd aanbevolen op scholen werd aanbevolen, werd samengesteld door Dominican. D. Statisovich (uitgebreid rooms-katholiek dogmatisch en mraffer catechisme voor gids bij het onderwijzen van de wet van God in alle onderwijsinstellingen. St. Petersburg., 1865). K. Stasvich heeft steadfit. Het werd gebruikt om een ​​"katholieke catechismie" in Russische SVA te compileren. S. Tyshkevich (katholieke catechismisme. P., 1929).

In de VS in Nach. XIX eeuw meerdere bereikt Edities "korte presentatie van christelijk onderwijs" (een verkorting van de christelijke doctrine) EP. George Hey (Phil., 1800, 1803; Baltimore, 1809). Bedriegen. XVIII - NCH. XIX eeuw Er zijn veel "korte presentatie van christelijke lesgeven" edities (een korte verkwelling van de christelijke doctrine: nieuw herzien voor het gebruik van de katholieke kerk in de Verenigde Staten van de Verenigde Staten van Amerika). John Carroll en werd overal in de Verenigde Staten gebruikt tot 1821, anderen werden ook gepubliceerd. Editions - Meestal Old Eng. En IRL. K., evenals originele Essays Amer. Auteurs. Tegelijkertijd zijn pogingen gedaan om een ​​enkele verplichte C te creëren voor de Verenigde Staten. Daartoe heeft de 1e provinciale kathedraal in Baltimore in 1829 het decreet goedgekeurd, volgens K-ROM, werd verondersteld dat K., rekening houdend met de lokale omstandigheden, gebaseerd op K.-kaart. Robert Bellarmines en zijn editie in het geval van goedkeuring van de pauselijke troon. De beslissing werd echter niet vervuld en werd nog eens 2 kathedralen herhaald in Baltimore - 1852 en 1866, die ook de bepalingen niet heeft opgelost. En alleen bij besluit van de 3e kathedraal in Baltimore 1884. NIEUWE "Catechismus op Christian Lesing" (een catechismisme van de christelijke doctrine, bereid en ingelegd in opdracht van de Derde Raad van Baltimore), meer beroemd om "Baltimore Catechismus" is geschreven en gepubliceerd in 1885 en in hetzelfde jaar aangenomen in de meeste Northameremer. Dioceses.

In Canada, tijdens deze periode pogingen om de voordelen van Catechiety te verenigen. Bij de kathedralen van de provincie Quebec in 1851 en 1854. Beslissingen genomen op het creëren van een enkele K. naar Franz. Taal en gebruik voor Engelstalige provincies in deze capaciteit K. J. Batler, die op het moment in Ierland en in de Verenigde Staten gebruikte en de goedkeuring van de Pauselijke See ontving. In 1865 werd K. gepubliceerd voor de inboorlingen in Algonkinsky.

I Vaticaanse kathedraal

Een continue toename van het aantal verbindingen van catechiety karakter in hun structureel, genre en vaak met een ketendiversiteit werd een obstakel voor de implementatie van de hoofdtaak van de K. - rapporten aan lezers van minimale consistente basiskennis over het leven en het lesgeven van de kerk. De huidige situatie zorgde ervoor dat Angst MN. Bisschoppen, uitgesproken, in het bijzonder, in talrijke klachten in Rome.

Nog een paus Clement XIII in Bulle in Dominico Agro (aan de NIVA LORD) van 14 juni 1761 merkte op dat de diversiteit van Catechiety-lit-ry, bijna volledig vervangen, volgens hem, "Romeinse catechismus", veroorzaakt een schaamte en wordt een verlegenheid Voor controverse in plaats van gelovigen waarheid in de benodigde limieten en voldoende voor hen. In dit opzicht riep hij op voor het gebruik van alleen "Roman Catechisa" en nam het zelfs om het opnieuw te drukken. Niettemin het aantal en de verscheidenheid aan katholiek. K. Gegroeid alleen.

Corrigeer deze bepaling is opgeroepen op een kathedraalbesluit over de introductie van verplicht voor alle katholiek. Kerk K., K-RY moest worden samengesteld op basis van K. Card. R. BELLARDINA OP DE LAT. Taal. Omdat de nieuwe K. primair was bedoeld aan de leken, dan moest hij in overeenstemming met het project in de SOC worden vertaald. Talen zo dicht mogelijk bij de tekst, de zorg voor wat was toevertrouwd aan de patriarchen en aartsbisschoppen. Daarnaast werd aangenomen dat in elk bisdom op initiatief en onder leiding van de lokale bisschop een afzonderlijke publicatie zal worden georganiseerd, bestaande uit opmerkingen aan de nieuwe K., rekening houdend met de socioculturele kenmerken van de lokale bevolking en overeenkomend met de huidige verontschuldigende behoeften van de lokale kerk. De priesters, volgens het project, moest het aanbevelen om te adviseren als een regel en het model voor Catechiety-klassen en gesprekken met de leken van Romeinse catechismus. Schema Constitutis de Parvo Catechismo Patrum Examini-voorstel. De Confessione et usu Unius Parvi Catechismi Pro Universa Ecclesia // Mansi. T. 50. Col. 699-702) werd voorgesteld aan de deelnemers aan de Vaticaan I Cathedral op de 10e Algemene Vergadering (Congregatio Generalis), gehouden op 14 januari. 1870

De discussie over het project begon bij de 24e commissaris 10 februari. 1870 en duurde tot 22 februari, gerangschikt 6 vergaderingen, 41 luidsprekers werden gehoord op de teugel. Adviezen van de luidsprekers waren verdeeld: de meerderheid sprak ter ondersteuning van het project, maar vond verschillende. Zijn hete tegenstanders. De basis van hun argumentatie was om te redeneren dat de diversiteit van K. een gevolg is van natuurlijke taal, culturele en sociale verschillen en bevat geen bedreigingen voor de kerk totdat het de methode en de methode van presentatie betreft, en niet de inhoud van de geloofsbeleging , en dat de introductie van de nieuwe K. en -toepassingen aan het alleen het aantal en de variëteit van reeds bestaande teksten zal verhogen, en de onderneming zelf is geassocieerd met tal van organisatorische moeilijkheden. De bezwaren hebben ook betrekking op verkiezing als een voorbeeld voor de nieuwe K.-kaartwerken. R. BELLARDINA, die in verband hiermee werd bekritiseerd, wat aangeeft dat de controversiële ideeën en formuleringen erin zijn opgenomen. Bovendien zou volgens de goedkeuring van de tegenstanders van de nieuwe K. de invoering van verplicht voor alle tekst inbreuk op het recht van bisschoppen als de erfgenamen van de apostelen onafhankelijk de uitvoeringswijze kiezen voor de uitvoering van de Heiland die aan hen is toevertrouwd de verplichting van de volkeren van het christelijk geloof.

Omdat alle tegenstanders van het project aan het begin van de discussie spraken, werden de uitvoeringen van supporters gebouwd op de weerlegging van hun argumenten. Luidsprekers gingen aan de superioriteit van de autoriteit van de paus en de kathedraal over het gezag van individuele bisschoppen. Kwaliteit K. Kaart. R. BELLARDINA, volgens hen, wordt bevestigd door het aantal heruitschakeling en vertalingen, en de kleine nadelen mogen niet een obstakel vormen voor het gebruik ervan als basis voor de nieuwe K. Ter ondersteuning van de noodzaak om een ​​single te introduceren K. Ze leidden uit hun eigen praktijken en recente geschiedenisvoorbeelden van nieuwsgierig en direct negatief voor de kerk de gevolgen van de multipliciteit en de verscheidenheid aan catechiety-teksten. Het grootste deel van de voorbeelden wordt geassocieerd met ongenoegen en schaamte van de lagen, die, hebben geleerd als onweerlegbare en ongewijzigde waarheden van de formulering van een van K., gerijpt of op een ander bisdom, ontdekte dat ze niet uniek en universeel waren. Voor zover de rapporteurs kunnen worden gemeld, is deze situatie in die tijd niet ongewoon geworden, vooral in steden en landen met een hoog niveau van immigratie, bijvoorbeeld. Aan de mediterrane kust van Frankrijk en in de Verenigde Staten.

Wat betreft de organisatorische moeilijkheden die verband houden met de creatie en introductie van een enkele K., merkte een van de supporters van het project op dat voor de bisschoppen het meer wenselijk zou zijn om zo snel mogelijk kwaliteit en goedkoop K. te krijgen. Dan, waardoor alle gevallen zijn gerelateerd aan de controle van het bisdom, om de voorbereiding en editie van het originele essay te betrekken. Daarnaast waren er voorbeelden dat Local K. Heretische meningen bevat, voornamelijk Jansenisme en een aantal onjuiste formulering. Bovendien kent het verhaal gevallen van interferentie door de Wereldschappen bij het maken van lokale K. Dus IMP. Joseph II-decreet van 10 juni 1787 annuleerden het tegen die tijd gedurende meer dan 200 jaar op het grondgebied van Oostenrijk K. Kaniais en introduceerde een nieuwe K., eist dat er geen enkele tradities erin inhoudt. De formulering leek hem niet voldoende overtuigend. K., geïntroduceerde imp. Napoleon I, bevatte een aantal vragen en antwoorden, waarbij de uniforme verantwoordelijkheden van alle gelovigen de gehoorzaamheid werden genoemd aan de keizer, militaire dienst en belastingen. Tegelijkertijd merkten sommige supporters van de invoering van de nieuwe K. opgemerkt de noodzaak om de bewoordingen van de kathedraalbeslissing, enz. Te verzachten, zodat de introductie van de nieuwe K. geen plicht was, maar de mogelijkheid voor de bisschoppen (Granderath. 1903. BD. 2. S. 202-223).

Aan het einde van de discussie werd het project verzonden naar verfijning. Zijn nieuwe editie werd vertegenwoordigd door de kathedraal 25 april. 1870 Ze onderscheidde zich van de vorige historische introductie, waarbij het decreet van de bediende kathedraal over het creëren van de Romeinse catechismus- en Pappa-aanbevelingen over de creatie van K.-kaart werd gemaakt. R. BELLARDIN. De wijzigingen aan de tekst van het besluit behandelden de vertaling van de nieuwe K. naar nationale talen - in de nieuwe editie, het werd gedefinieerd als een betekenis van het origineel, en niet letterlijk, en ook tot de publicatiemethode Opmerkingen van de tekst - Een afzonderlijke editie werd vervangen door add-ons tot dezelfde editie die ze onderscheiden van de hoofdtekst. Het project is gemaakt om de opmerkingen die tijdens de eerste discussie zijn uitgedrukt, te generaliseren, met de antwoorden op hen door de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van het project. De bijlage werd opgemerkt dat de meerderheid van de deelnemers van de kathedraal tot uiting heeft gebracht op het idee om een ​​nieuwe universele K. te creëren, zodat het verplicht zou moeten zijn, evenals met een negatieve beoordeling van de huidige multipliciteit en diversiteit van K. Wat betreft de procedure voor het maken van een nieuwe K. In het document werd genoteerd, wat naast K.-kaart. R. BELLARMINA Als monster en fundering bij de bereiding van een nieuwe universele K. kan worden gebruikt, enz. K.- De meest voorkomende, geteste en verdiende algemene erkenning. De methode van presentatie, de termijnen voor de creatie en details van de organisatie van werk aan de nieuwe K. De ontwerpbesluiten werden niet bepaald, aangezien de bevoegdheid om deze kwesties op te lossen, zou het pauselijk zien.

Xx eeuw

In de xx eeuw Voor de geschiedenis van katholiek. K. Een van de meest belangrijke evenementen was de editie van 4 oktober 1966 "New Catechismus", daarna. Game als "Dutch Catechismus" (De Nieuwe Katechismus, Geloofsverkondiging voor Volwassene: in Opdracht van de Bisschoppen van Nederland. Hilversum et al., 1966). Het was de eerste van katholiek. K. Periode na de II van de kathedraal van Vaticaan. Hij is gemaakt door het team van auteurs op basis van het Hoogste Instituut voor Catechisatie van Nimegen op het initiatief en met de deelname van katholiek. Bisschoppen van Nederland en werd uitgegeven als een verklaring van hun uitdaging van de officier. Goedkeuring (Imprimatur) -kaart. Bernardus Johannes alfrinka, archipel. Utrecht en militaire vicaris van Holland. Werk aan K. begon in 1960. De bespreking van zijn voorlopige edities werd gehouden met de actieve deelname van vertegenwoordigers van de kerkgemeenschap - Clerggymen, theologen en leken. Onmiddellijk na editie werd K. erg populair (gedurende de 1e jaar werden meer dan 400 duizend exemplaren verkocht. Editie), vele malen herdrukt, werd vertaald in een aantal talen (Romeinse katholieken: Catechismus in het Nederlands // 1967 . Vol. 90. N 22).

"Nederlandse catechismus" onderscheidde veel innovaties met betrekking tot de gevestigde normen. De auteurs hebben de gebruikelijke vragenlijst opgegeven. Het overzichtsplan had geen analogen in de geschiedenis van het genre. K. bestaat uit 5 delen. Het 1e deel, "Life (Dasein) - Mystery" legt het composietplan uit van de auteurs als een uitdrukking van een antropologische benadering van de theologie, waarbij het onderwijs van God een conclusie en gevolg is van de kwestie van een persoon en zijn levenssituatie . Het 2e deel, "het pad naar Christus", bevat een kenmerk van een aantal religies. (Hindoeïsme, boeddhisme, confucianisme, islam) en ideologische (humanisme en marxisme) systemen met het doel, volgens de auteurs, demonstreren "waarheid en het voordeel dat ze mensen dragen" (GlaBensverkündigung Für Erwachsene: Deutsche Ausg. Des Holländischen Katechismus / Deutsch V. J. DREISTEN. NIJMEGEN, 1968; UNE INTRODUCTIE à La Foi Catholique: Le Catéchisme Hollandais / Trad. CH. Ehlinger. Toulouse, 1968. T. 1. S. 39-40), evenals uitleg van de geschiedenis van de relatie tussen de mensen van Israël met God. In het derde deel, de "zoon van de mens", op basis van de presentatie van de evangeliegeschiedenis, verduidelijkt de belangrijkste bepalingen van de christologie. Het 4e deel, "de weg van Christus", ook in het historische perspectief zet de doctrine van de kerk uit, over gebed en de sacramenten. De 5e is gewijd aan eschatologie.

In het algemeen probeerden ze volgens de auteurs van de "New Catechismus", Christus te presenteren. Geloof in de taal, begrijpelijke sovr. Man die een van de redenen voor zijn populariteit van lezers is geworden. Tegelijkertijd past het probleem van de interpretatie van de wereld van de wereld echter niet in het wetenschappelijke beeld. De oefeningen werden vaak opgelost door de auteurs van K. door duidelijkheid en ondubbelzinnigheid in de formulering te laten. Allereerst, dit, evenals een onconventionele benadering van de presentatie van Christus. De geloofsbelijdenis als basis van de auteurs van dit K. Humanisme en het beschavingsoptimisme, hun buitensporige aandacht voor niet-catolisch. en pik. Religies. en ideologische systemen, aan sociale en milieukwesties veroorzaakten scherpe kritiek uit een aantal katholieke. Hiërarchoren en theologen. Daarom gaf zijn publicatie aanleiding tot acute controverse in de kerk en in de samenleving, het begin van de T. N. PostsSocory Crisis in katholiek. Kerk (zie: Breid A., HRSG. Die Kirchenkrise: verwijst der "Internationen Theologischen Sommerakademie 1996" Des Linzer Priessterkreises. Steyr, 1996).

Om de huidige situatie op initiatief van de Paus Paul VI onder ogen te zien, werden overleg georganiseerd op K. Met de deelname van de theologen van de vertegenwoordigers van Vaticaan (Jesuit E. Dani, Salezian J. Visser, Dominican B. Lemeer) en vertegenwoordigers van Nederland Episcopaat (vertegenwoordiger van de Nemegensenky Supreme Catechiety Institute Jezuïet. Blis en Teologieën Dominicaanse E. Shillebex en Jezuïet P. Choinberg), gehouden van 8 tot 10 april. 1967 in Hazzade in de buurt van Vares.

In de loop van het debat dringen de vertegenwoordigers van het Vaticaan op de inleiding in K. Een aantal toevoegingen en veranderingen die de leringen van katholieker nauwkeuriger zouden weerspiegelen. Kerken. De uitgebreide lijst met eisen omvatte 14 amendementen op de bewoordingen van de leringen: over de onberispelijke opvatting van Jezus Christus, over de nominiteit van de Maagd, over de oorspronkelijke zonde, over het substitutionele offer van Christus (over haar bevredigende (bevredigende), over De opofferings- en redemantische aard van het lijden van de glorie), over de eucharistie (over het eucharistisch offer, de aanwezigheid van Christus in de eucharistie en het medicijn), over de engelen, over de ziel, over het toekomstige leven, over het pauselijke primaat, evenals over sommige problemen van Christus. Ethiek en anticonceptie. De toepassing op deze lijst diende een lijst met 45 kleine correcties. Vertegenwoordigers van Nederland. De bisschoppingen boden hun amendementen aan. De resultaten van het debat werden weerspiegeld in het document dat op de LAT is opgesteld. Taal.

In de herfst van hetzelfde jaar, paus Paul VI besteld om een ​​hoofdcommissie te creëren, die een verdere overweging zou nemen van de kwestie van "nieuwe catechismus". De Commissie omvat: kaart. Josef Freings, Archripes. Keulen; Kaart. Joseph Charles Lefevre, archipel. Bourges; Kaart. Lorenz Yegen, aartsje. Paderboor; Kaart. Ermengildo Florit, archipen. Florence; Kaart. Michael Brown, Titule Arche. Iddessky en kaart. Charles Journal, titulair archief. Furosa klein. Het resultaat van de eerste vergaderingen van de Commissie gehouden met de deelname van theologen die bekend zijn met de GOL. De taal, 27 en 28, 1967, was het besluit over de noodzaak om nieuwe publicaties en vertalingen van de K. Huidige audit van zijn tekst te voorkomen, evenals de verkiezing van een groep theologen om een ​​ontwerp-amendementen op K. te ontwikkelen Op basis van de vereisten die zijn genomineerd door de Vaticaanvertegenwoordigers bij het eerste overleg. De resultaten van het werk van de Groep, rekening houdend met en wensen door de auteurs K., werden overwogen bij de 2e zitting van de kardinaalcommissie van 12 tot 14 december. 1967. Haar uitkomst was het document van 24 december 1967, bestaande uit 3 delen en een toepassing: de initiële lijst van wijzigingen in K. van 14 punten; aanzienlijk verkorte lijst met secundaire amendementen; De lijst van correcties voorgesteld door de auteurs K. Het verzoek bestond uit de door de Commissie voorgestelde supplementen die teksten bevatten over de sacramenten en genade. Vervolgens werd 4-editor toegewezen, 2 van elk van de partijen die correcties en toevoegingen aan de tekst moesten aanbrengen voordat deze opnieuw is gepubliceerd / alinea of ​​vertaald.

Echter, zelfs voordat deze beslissing wordt genomen, zonder correctie en zonder officier. De toestemming van Nederland. Bisschoppen werden gemaakt en gepubliceerd door het Engels. En Franz. Vertalingen van "nieuwe catechismisme" (een nieuw catechismisme: katholiek geloof voor volwassenen / transl. K. Smith. L.; N. Y., 1967; GlaBensverkündigung für Erwachsene. 1968. 2 BDE.). Bovendien verschenen enkele vertrouwelijke documenten over de Vaticaanonderhandelingen met Nederland in de pers. Bisschoppen over K. (zie: Commissio Cardinalitia de "Novo Catechismo" (De Nieuwe Katechismus) Konlatio // AAS. 1968. Vol. 60. P. 685-691).

Met deze gebeurtenissen, volgens sommige onderzoekers, werd Motu Proprio Paus Paul VI "SOLEMMIS Professio Fidei" van 30 juni 1968 officieel gesuggereerd door de ingezette bekentenis van geloof, en het afgelopen jaar heeft het afgelopen jaar het "jaar van geloof" (Magister S. verkondigd. Le Credo de Paul VI: qui l'a ecrit et pourquoi? // l'espresso. R., 2008 (Elect. Resource: http://chiesa.Espresso.repubblica.it/articolo/204969); D 'Hospital J . Drei Papste: Pius XII, Johannes XXIII en Paul VI // Hist. Zschr. 1973. BD. 216. S. 464SQQ.). Voor zijn kant, de hoofdcommissie 15 oktober 1968 Gepubliceerd een verklaring met de presentatie van de geschiedenis van het conflict en de lijst met amendementen, die in haar mening noodzakelijk was om bij te dragen aan de tekst K. Tot slot werd de nadruk gelegd dat de bovenstaande lijst met opmerkingen, hoewel het Is niet uitputtend, het is niet bedoeld om het moeilijk te maken om nobele doelen te bereiken die zijn ingesteld door de auteurs van "deze uitstaande geschriften" is om Christus uit te zetten. Geloof met een taal, betaalbaar en begrijpelijk voor modern persoon (Comissio Cardinalitia de Novo Catechismo) Verklaring // AAS. 1968. Vol. 60. P. 685-691). T. OH., De Commissie verhoogde de verspreiding van K., maar vereiste de invoering van aanbevolen wijzigingen in, die in de daaropvolgende herdrukken werd uitgevoerd. K. zelf bleef een van de meest leesbare katholieke. Catechismen in de wereld tot de publicatie van Catechismische Katholieke Kerk.

Catechismuskatholieke kerk (CCC)

Het besluit om een ​​nieuwe K. te creëren, werd goedgekeurd door het 2e noodsamenstel van de synode van bisschoppen, bijeengeroepen in 1985 op initiatief van de paus Johannes Paul II in verband met de 20e verjaardag van het einde van de kathedraal van Vatican II. Bij een van de vergaderingen over de behoefte aan een nieuwe voor de hele kerk, sprak Archiep. Boston-kaart. Bernard Francis lo. Spreken met de Assembly, trok hij de aandacht op de integratie- en unificatie-processen over de hele wereld, het verlichten van verschillen tussen landen en culturen, die eerder obstakels hadden voor de perceptie van een enkele gemeenschappelijke voor alle presentatie van Christus. onderwijs. Tegelijkertijd is de aartsbisschop enorm gebaseerd op een aantal kaartpublicaties. Joseph Ratzinger (hij heeft ingediend. Paus Benedictus XVI) over catechisatie, de problemen en mogelijke manieren om ze op te lossen (bijv.: Ratzinger. 1983).

Werk aan de nieuwe K. werd gelanceerd in 1986. De Commissie bestaande uit 12 bisschoppen en kardinalen werd aangesteld voor de organisatiepaus. De voorzitter van de Commissie was de kaart. Joseph Ratzinger. De secretaris van de Commissie werd benoemd tot Christoph Schönborn, Bud. Kardinaal en ep. Wenen, die op dat moment een hoogleraar dogmatische theologische feiten van de Universiteit Freirbis was. De Commissie omvat ook: de prefect van heilige. Congregatie van katholieke kaartkaart. William Wakefield Baum, kaart. Fools Simon Lurdusami, de prefect van de congregatie van de evangelisatie van de volkeren en de grote kanselier van de Pauselijke Urbanische Universiteitskaart. Josef Tomko, prefecte congregatie op de geestelijke zaken van de kaart. Antonio Innochie, General Secretary van de synode van bisschoppen van de rooms-katholieke kerk Archp. Jan Peter Schotta, kaart. Arche- Boston Bernard Francis Lo, Archiep. Poznan Jerzy Strobe, ARCHIEP. Calcutta Henri Sebastian de Suza, Archiep.-Cotonou (Benin) Isidore de Suza, EP. Asuncon (Paraguay) Felipe Santiago Benitez Avalos, Melkitsky Archipe. Haleba (Aleppo) Neophyte Edelby, rechts daarna. Vervangen de Maronite EP. GI PO-installatie.

De voorbereiding van de tekst K., tot wijziging van de wijzigingen en de overweging van de opmerkingen van de reviewers was bezig met het redactionele Comité van 7 Diocesane bisschoppen - specialisten in theologie en catechisatie, in K-RY inbegrepen: algemeen militair VIC. Spanje kaart. José Manuel Estepa Llauresens, Archipe. Tura Jean Marseil Ohore, archief. Parana (Argentinië) Estanislao Esteban Carlis, EP. Leedsa Devid Constant, Archipel. Portland (pc. Oregon, VS) William Joseph Levada, EP. Carpi (Como) Alessandro Majolini, EP. RANGAGUA (CHILE) JORGE Arturo Agustin Medina Estevez, Maronit Sacra. Jean Corbon (Libanon).

Basisprincipes, K-RY MOET ANTWOORD BUD. K. en zijn structuur werd vastgesteld vóór het begin van het werk: hij werd opgeroepen om organisch en, indien mogelijk, de uitgebreide presentatie van de belangrijkste elementen van de uitoefening op geloof en vroomheid in overeenstemming met de beslissingen van de II van de Vaticaankathedraal en met heilige oplossingen. Traditie; Zijn lezers werden voornamelijk aangenomen aan de bisschoppen als geloofsmentoren, vervolgens compilers van andere K., Catechers en alle gelovigen; De basis van de structuur K. had 3 delen gewijd moeten zijn aan het symbool van geloof, sacramenten en decalog.

Werk aan K. duurt 6 jaar. Gedurende deze tijd werden 9 tekstedities gecreëerd en overwogen. 14 februari. 1991. De tekst van de nieuwe K., genaamd "Catechismism of the Catholic Church", was klaar, op 25 juni 1992, goedgekeurd door de paus en in hetzelfde jaar gepubliceerd. 1e ed. K. is goedgekeurd en afgekondigd door de Apostolic Grondwet "Fidei Depositum", ondertekend door 11 oktober. 1992, in de 30e verjaardag van de opening van de II van de Vaticaankathedraal, en de toegewijde geschiedenis van de creatie, inhoud en waarde van de nieuwe K. Voor de eerste keer, werd de tekst gepubliceerd op Franz. Catéchisme de l'église Catholique. P., 1992), waarna de publicatie van transfers naar Engels volgde. (Catechismisme van de katholieke kerk. N. Y., 1994) en het. (Katechismus der Katholischen Kirche. Münch. Et al., 1993) Talen.

Vertaling K. naar RUS. De taal werd uitgevoerd door de Commissie opgericht op 19 mei 1993 en goedgekeurd door de voorzitter van de interdiscoopiale Commissie van Romeinse Kuria op Catechismische Katholieke Kerkkaart. Josef Ratzinger op 22 maart 1996. Deze vertaling is meerdere gepubliceerd. Eenmaal: in 1996, de Republiek "Rudomino", in 1997, Italië. Publishing House "MimeP-Docete", in 1998 - ED, "Truth and Life" en in 2001 is de "spirituele bibliotheek" gepubliceerd.

In 1997 kwam er een officier uit. "Voorbeeld editie" (editio typica) K. op de lat. De taal is goedgekeurd en afgekondigd door de apostolische boodschap van Laetamur Magnopere, ondertekend door 15 aug. 1997 (Catechismus Catholicae Ecclesiae. BTW., 1997). De tekst van deze publicatie verschilt van 1e, Frans, dus het werd gevolgd door de publicatie van de overdracht gecorrigeerd op het: Engels (Catechismisme van de katholieke kerk: met aanpassingen van de Etitio Typica. N. Y., 1997); Duits (Katechismus der Katholischen Kirche: Neuübersetzung Aufgrund der Editio Typica Latina. Münch. Et al., 2003), etc.

Volgens de apostolische van de Grondwet "FIDEI-depositum", is K. is de "norm van het lesgeven" en "waardevol en legitieme middelen die de kerkgemeenschap dienen." Materiaal K. uiteengezet in 2865 alinea's gedistribueerd, behalve de proloog (1-25), 4 delen gewijd aan de geloofsbelijdenis (26-1065), sacramenten en aanbidding in het algemeen (1066-1690), Christus. Leven (1691-2557) en gebed (2558-2865).

In 2005 werd de verkorte redacteuren van catechismus van de katholieke kerk onder de naam "Catholic Church Compendium Catechismus" gepubliceerd. De publicatie werd vergezeld van MOTU Proprio Paus Benedictus XVI gedateerd op 28 juni 2005. Er werd in 2003 in 2003 gelanceerd op initiatief van Paus Johannes Paul II, die een commissie aandeelde voor de voorbereiding ervan. Voorzitter van de Card Creation Congregation. Josef Ratzinger. Volgens de inhoud en structuur correspondeert "Compendium" volledig overeen met het "Catechismisme van de Katholieke Kerk" en is deze uitgerust met een gedetailleerde aanwijzer naar de secties. Het materiaal wordt uiteengezet in de vorm van een dialoog in 598 problemen en antwoorden.

A. V. Ponomarev

K. in oosterse kerken

In de Griekse orthodoxe kerk in de eeuw.

K. in Grieks-orthodox. Tradities tot de XVII eeuw. Als een onafhankelijk type theologische lit-ry bestond niet. Het uiterlijk van had de behoefte. De oorsprong van het genre K. werd veroorzaakt door puur externe omstandigheden.

Na de val van Byzantium was de oostelijke kerk betrokken bij het gevolg van de hervormingspatten van katholieken en protestanten. De canonieke gebieden van de oosterse kerk waren ondergeschikt aan de Turken en de katholieke krachten (Venetiaanse en Genoese republieken). Het was niet gemakkelijk om de orthodoxe en in die territoria-voost te positioneren. Europa, waar het orthodox werd gedwongen om het beleid van proselytism protestanten en Latiniërs te confronteren. De controverse met de laatste ging terug naar het begin. II duizend en had een lange geschiedenis na de grote cassem van 1054, vergezeld van periodieke pogingen om de Unie aan te gaan.

In deze situatie van orthodox. De kerk vereist om hun positie op MN te formuleren. De kwesties van geloofsbelijdenis, met name, op het feit dat er geen kathedraal dogmatische beslissingen werden genomen in het tijdperk na de oecumenische kathedralen, wat een gevolg was als de detective van de ontwikkeling van UGRA. Theologie en het gebrek aan in het oosten van een aantal ketterijen, inclusief de eucharistische, die de reformatiebeweging bedreigde. T over., De controverse werd uitgevoerd, zowel tegen Latinan als tegen protestanten (Lutheran en Calvinisten). In aanvulling op de daling van de vorming van de Grieken tot de postbode. De tijd en ontwikkeling van een gedrukte bedrijf in Europa legde de Griekse kerk in een moeilijke positie. Het grootste deel van het Grieks. en RUS. Theologen van de XVI-XVII eeuwen. Ontvangen onderwijs in ZAP. Un-tah en viel onder katholiek. of protestant. invloed. Velen passeerden de weg van het rollen. Posities tot protestant (zoals bijvoorbeeld, in het geval van Patriarch Kirill I Lukarisa). De reden hiervoor was überhaupt. De afwezigheid van de orthodoxe k.-l. De vorige controverse met protestantisme, die in de XVI eeuw ontstond, in tegenstelling tot de langdurige geschiedenis van de Greco-Lat. Geschillen, evenals anticatolich. De focus van de Reformatie die MN heeft uitgesproken. Bijgeloof die plaatsvonden tussen de orthodoxe. Daarom was de penetratie van protestant een speciaal gevaar voor orthodox. Ideeën in het Grieks. theologie.

Het eerste voorbeeld van de officier. Theologische discussie tussen orthodoxe en protestanten is de correspondentie van de K-Polish Patriarch van Jeremiah II TROKA († 1595) met Lutheran. Theologen. In 1573 G. Germ. imp. Maximilian II stuurde in de K-Paul van zijn ambassadeur David Ungnad von Zonec, die werd vergezeld door Lutheran. Pastor Stefan Gerlah. De laatste bracht de brieven van de beroemde Tübingen Theoloog Jacob Andree en een van zijn collega's, prof. Oud Grieks. Martin Taal Cruzia, geschreven om een ​​discussie met orthodox te starten. Op 24 mei 1575 kwam Gerls naar het patriarchaat en presenteerde persoonlijk de Patriarch Grech. De versie van de "Augsburg-biecht" en brieven van Andree en KRIRIO. In 1576 reageerde Patriarch Jeremiah met een gedetailleerd bericht (1e - achteraf. Correspondentie ging door), in K-ROM schetste de basisprincipes van Ugra. Deliciation (zie: καρμίρης. 1960. τ. 1. σ. 437-503).

"Orthodoxe lesgeven" (ορθόδοξος Διδασκαλία) Patriarch van de Alexandrische Maletia I Pigasa (1549 - 13 september 1601) Markeert het begin van de theologische verlichte vis op het volk Grieks. Taal. De samenstelling behoort tot het genre van K. Patriarch Melti Demonteer het concept en de essentie van het christendom, is van mening dat het niet in controverse, controversiële punten in relaties met Latiniërs (filioque, vagevoor, primaat van de Romeinse bisschop, enz.) In overeenstemming met de leer van bli. Augustinus, EP. Hippon ("op Trinity"). Ook geciteerd in een positieve sleutel van de samenstelling van boethartigheid, Foma Aquinsky en Gennady II Scholaria. De lange doorgang in de dialoog tussen de leraar en de student is geconcentreerd op rechtvaardiging, geloof en zaken, voorzienigheid en voorbestemming; BLI. Augustinus speelt de rol van de hoofdbron (Podskalsky. Griechische theologie. S. 132).

Vraag K. met een duidelijke organisatie van intern materiaal en divisie in tradities. Onderdelen - Decalog, symbool van geloof, "Onze Vader" en het Sacrament - worden gemaakt door de "protestantse" theologen in het Grieks. Kerk in het begin. XVII eeuw De eerste auteur die de geleider protestant werd. Beoordelingen voor Grieks. Gedrukte boeken, was ZachariaG Gergan (2e verdieping. XVI V.- na 1626). Omdat het een inwoner van kunst is, wilde het eerst studeren in Rome (1616), maar dankzij de beurzen van het Saksisch Johann George begon ik de talen en de theologie in Wittenberg te studeren (ongeveer 1619-1621). In 1622 werd zijn K. daar afgedrukt, Hersa was toegewijd aan. Johann Georgu en had de naam "Christian Catechismus voor de glorie van de menselijke liefdevolle God van Vader, Jezus Christus en de Heilige Geest voor eer en voor de redding van de BIBL. HEL. Xviie. T. 1. P. 159-170 , N 119). "Christian Catechismus" is geschreven in Novogrech. Taal en draagt ​​een voor de hand liggende anticatolich. Karakter, wat de auteur informeert over het voorwoord.

Gangan bezorgd over de Grieken die onder Rome vielen. invloed. Het is mogelijk dat dit essay rechtstreeks werd gericht tegen de publicatie in 1616 in Rome (Parijs, 16332; Rome, 16373; zie: Legrand. Bibl. Hel. Xviie. T. 1. P. 104-108, N 37; ibid. P. 309-315, N223; P. 347-348, N 256) Novogrech. Vertaling van "Big Catechismus" -kaart. Robert Bellarmina (Doctrina Christiana; Διδασκαλία χριστιανική), uitgevoerd door de Atheense wetenschapper en de Diplomat Leonard Philara (1595-1673) (Podskalsky. Griechische theologie. S. 160-161). Deze vertaling had een merkbare invloed in het Grieks. Kerken. Dus, Kirill Lukaris leverde onmiddellijk de 1e ed. Vertaling van "grote catechisis" kritische nesten (Rozemond. 1963), en ontmoet. Peter (Grave) citeerde hem goed in zijn "orthodoxe biecht". "Big Catechismy" werd vertaald in 60 talen, onder de F-Arabische, Slavische, Roemeense. Eerder, in 1602, werd de John Matthew Karofill uitgevoerd door de vertaling van "kleine catechismisme" (Διδασκαλία χριστιανικὴ σύντομος) kaart. R. BELLARMINES, geschriften minder significant in theologisch plan (de vertaling heeft weerstand. Editions: Legrand. BIBL. HELL. XVIIE. T. 3. P. 40-42, N666).

Anticiperen op aanvallen, heeft Hergan zich verontschuldigd voor de "Barbarian" -stijl, hij koos vanwege de onvoldoende educatie van het Grieks. Mensen. In de conclusie van het voorwoord is er de volgende volgorde: "Deze theologische verhandeling, geschreven door Zharya Gergan, de Ithajai Greek, een leerling van onze Academie, bij de gemengde-barbarische taal ten behoeve van zijn uniformen, moderne Grieken, wij lezen en zijn goedgekeurd door inhoud en toegestaan ​​om te printen. Dean, Senor en andere artsen en hoogleraren van theologische bord in de Universiteit van de Ducal Wittenberg "(Legrand. BIBL. HELL. XVIIE. T. 1. P. 166). Volgende volgt toewijdingen uit Europa. Hoogleraren en leraren.

K. Gebouwd als een dialoog tussen de vader en zoon en bestaat uit 10 boeken. De inhoud is een soort reality-mengsel. (Voor het grootste deel met betrekking tot de sacramenten) en Lutheran. Dogma's. Wat betreft de invloed van Lutheranisme op de Hergan, in de eerste plaats, de aandacht van het begin van K. het principe van zelfvoorziening van heilige. Schriften (zonder "apocriefen" boeken McCaveEV) als het rechtvaardigen van het geloof. Vaders van de kerk zijn goedgekeurd, maar hun speciale betekenis wordt niet herkend. Christus is de Verlosser en het hoofd van de kerk; Op het is er een gebaseerd en niet op de bovenkant. Peter of Romeinse vader; Deze laatste wordt niet alleen in de VOST. Europa, maar ook ketterij (ontzilting, vagevuur). K. Verspreid al snel tussen de Grieken en drong door. RUS.

Rome reageerde onmiddellijk op het uiterlijk van K. Gergan. Op de taak van de propaganda van de propaganda van het geloof Uniate John Matthew Carofill in zijn "weerlegging van de pseudochrystian catechismisme, gepubliceerd door Hergham uit de kunst" gevonden in IT 70 "Blasfemes" (Rome, 1631; Legrand. BIBL. HELL. XVIIE . T. 1. P. 285-288, N 208). Samen met het pauselijke primaat en het vagevuur richtte de Kariofill zich op de kwestie van zelfvoorziening van de Heilige. Geschriften als de enige bron van openbaring. Later ook Neophyte Rosan, een leeuw van bondgenoot en Nikolai Komnin Papadopulos, spraken ze negatief over K. Gergan.

"Dogma" (volledige titel: "Synopsis van de goddelijke en heilige principes van de kerk ten gunste van de christenen», σύνοψις τῶν θείων κα ἱερῶν τῆς ἐκκλησίας ἐἰἰμάτων ἰἰς ὠφέλειαν τῶν ὠφριστιαν τῶν ὠρριστιανῶν) protosyncellus George (een monnik Gregory) Mirkregusiana is geschreven in de Vernacular, was vrij wijdverspreid en is bestand tegen 4 publicaties (Venetië, 1635, 16652, 17783, 17814; zie: Legrand. BIBL. HEL. XVIIE. T. 1. P. 327-328, N 238; T. 2. P. 252 -253, N 487; idem. BIBL. HEL. XVIIIE. T. 2. P. 290, N 936; P. 368, N 1056).

In het voorwoord bedankt de auteur zijn leraar George Cresting (Crestios) (1570-1659 / 60) en de laatste certificeert de orthodoxity van de student. Dogmatika heeft de vorm van K. en bevat hoofdstuk met uitleg van onze "vader", de tien geboden, 7 sacramenten, evenals verschillende vragen, die thematisch gedeeltelijk samenvallen met de paragrafen van "bekentenis" Kirill Lukaris ", verschillen echter van hen. Dogmatic heeft een rollen. karakter. K.L. De kritiek op de Romeinse kerk is praktisch afwezig, terwijl de volgelingen van Luther en Calvin worden genoemd met Kleetics. Over de kwestie van de re-doop wordt een onderscheid tussen ketterij en het schisme uitgevoerd om de noodzaak om het sacrament alleen voor onzin te herhalen. Met betrekking tot de eucharistie wordt de term "bevrijding" (μετουσίωσις) herhaaldelijk benadrukt (Podskalsky. GIECHISCHE theologie. S. 190-191).

Patriarch Konstantinopel Kirill Lukaris. Gravure. XVII eeuw

Patriarch Konstantinopel Kirill Lukaris. Gravure. XVII eeuw

Patriarch Konstantinopel Kirill Lukaris. Gravure. XVII eeuw

De centrale figuur in de relaties van de orthodox met protestanten in de eeuw-eeuw. werd Kirill Lukaris. Met nach XVII eeuw Hij was constant communicatie en correspondentie met protestant. De theologen en na verloop van tijd volledig overgeschakeld naar calvinist. Positie, hoewel in zijn vroege preken van de con. XVI - BEGIN XVII eeuw Er is nabijheid van katholiek. Creatie (bijvoorbeeld Kirill Lukaris keurt de psychologische doctrine uit van St. Trinity BL. Augustinus en de term "bevrijding"). Een solide anticatolich nemen. Positie zowel in theologische als politieke termen, wenste Kirill Lukaris de hervorming van het Grieks. Kerk, wat met de steun van het Engels. En GOL. Diplomaten hebben veel moeite gedaan: hij transformeerde de Patriarchant Academy en stuurde studenten om onderwijs te verkrijgen aan protestant. Landen: Engeland, Nederland en Duitsland. Ze werden gecontroleerd door het doel om het Rome tegen te gaan naar de achtergrond van de Brest Ulya van 1596, de missie van katholieken in het oosten en het geschil voor het eigendom van St. plaatsen in Palestina.

Kirill Lukaris probeerde ook iets te doen dat gelijk is aan het Rome dat in Rome werd gepubliceerd en het verdeelde religies. Lit-Re (in het bijzonder, catechismen) voor Novogrech. Taal, KRAADA verdeelde katholiek tussen de Grieken. Viering. Dus er was een plan voor het creëren in het K-veld van een eigen drukkerij, dat in 1627 werd geïmplementeerd met behulp van het Engels. Ambassador Thomas Row en ontvangen van 1623. Onderwijs in Engeland Nicatama Metaxasa, die van daaruit gebracht een complete set apparatuur voor het afdrukken van huis. De eerste bereide collecties van de samenstellingen van een polemisch karakter (bijvoorbeeld de claims van de paus van Romein voor het kampioenschap) veroorzaakten Franz. Ambassador Philippe de Arle, Gr. De Secese, en Jezuïeten zijn grote irritatie, omdat het zou kunnen leiden tot het feit dat het bereiken van wederzijds begrip van het K-veld en Rome eindelijk zal vertragen en calvinist. Sympathie van Patriarch Kirill Lukaris zal voor iedereen duidelijk worden. T. OVER., Een responsplan bleek het werk van het drukkerij te stoppen. Omdat Nicoda Metaxas niet tot Ulya kon worden aangetrokken, kondigde Jesuita de verhandeling van Kirill Lukaris "tegen Joden" in 1627 aan. Gevaarlijk voor de gemoedsrust en gerapporteerd over de beschuldigingen van de Turkse autoriteiten (samen met de beschuldigingen tegen Nichaxas Nichaxas). In januari 1628 Janchars confisste typografische apparatuur en nam het weg. Hoewel de kosten tegen Kirill Lukaris, na een zorgvuldige studie, ongegrond waren, en jezuïeten, met uitzondering van 2 ambassadeurs, werden uit de hoofdstad verdreven, het geretourneerde drukhuis niet verdiende vanwege de interventie van Venetië, was K-Paradium bang van de verspreiding van anticatolich. Literatuur in hun bezittingen (ibid. S. 63-64).

Als een certificaat van persoonlijke overtuigingen is Kirill Lukaris van belang voor zijn opmerkingen op het gebied van Grieks. Vertaling K. Kaart. R. BELLARDINA (Rozemond. 1963), die werden gemaakt in 1618-1619. en niet bedoeld voor het afdrukken. Hun analyse toont Kirill Lukaris al dicht bij het calvinisme door Theoloog, maar niet volledig gevormd en gevuld met tegenstrijdigheden (Podskalsky. Griechische theologie. S. 173-175). De opmerkingen kunnen worden onderverdeeld in 3 groepen: samen met het goedkeuren en verduidelijken van opmerkingen, zijn er levendig uitgesproken persoonlijk of meest biechtbare opmerkingen die ILK hebben. Of Calvinist. karakter. Daarnaast een aantal uitgebreide passages op de kaart. R. Bellarmina blijft zonder opmerkingen. Aan kritiek met orthodi. Posities worden geweigerd door Cyril Lukaris-symboliek van de processie als bekentenis van de CV. Drie-eenheid, ontkenning van tegenstrijdige heilige. Schrift van ideeën over de scheiding van de hel, over het individu na de dood en de vagevuur, de afwijzing van de denkbeeldige toestemming tussen de Lat. en Grieks. Lesgeven over de pres. Drie-eenheid, de weigering om de titel "Heilige Vader" (Primacy) te herkennen, anders, in het gevoel van morele motivatie, de bevrijding die de bevrijding uitdaagt bij het uitspreken van institutionele woorden, en niet tijdens het epiclase, twijfel over het uitzicht op de afschaffing). Referenties Kirill Lukarisa op URTY. De traditie van het contragewicht van de katholieke is niet altijd duidelijk, en het is niet helemaal duidelijk hoeveel hij bekend is met historisch niet altijd uniforme orthodox. Traditie.

Marginalen protestant. Het karakter is van bijzonder belang, want op basis daarvan is het gemakkelijker om de theologische ontwikkeling van Cyril Lukaris te traceren, sinds de eerste preken geschreven 20 jaar voordat ze marginaals maken naar K.-kaart. R. BELLARDIN. In dit verband is het voornamelijk belangrijk om Kirill Lukaris van de uitzonderlijke rol van Christus als tussenpersoon te onderstrepen, K-Paradise heeft de ondergeschikte bemiddeling van de Maagd en heiligen niet nodig. Ook in de context van de mariologie wordt het belang van rechtvaardige zaken voor redding afgewezen. Cyril Lukaris ontkent een geheime bekentenis, het offerkarakter van de eucharistie. Met betrekking tot zijn mening over reservebetaalde geschenken, is het niet volledig duidelijk of het hen afwijst om te gebruiken of puur om in processies te aanbidden. Dit laatste is logisch gevolg van de ontkenning van de term "bevrijding", die in Marginalia eerder een hint is vertegenwoordigd.

Cyril Lukaris hoopte haar eigen K te compileren en te publiceren. Op een gemeenschappelijke taal om ongeschoold te leren (zie zijn brief aan David de Wilhem 1618/9: Legrand. BIBL. HELL. XVIIE. T. 4. P. 314, N 98). Maar het was slechts een geloofsbelijdenis, die echter in het opneemde, hij speelde echter een grote rol in het uiterlijk van het genre K. in Orthodi. Kerken. In het voorjaar van 1629 in Genève onder zijn naam in Latijn, de Confessio Fidei Confessional Mr. Kirill, werd Patriarch Konstantinopel gepubliceerd in Latijn. In hetzelfde jaar werd het vertaald in Europese talen. De belangrijkste bronnen voor hem waren de Reformat Confessions of Faith: "Belgian Confessional" (Confessio Belgica, 1561) en "Lesgeven, of de oprichting van het christelijk geloof" (Institutio Christianae Religionis, 1536) Calvina. De Griekse tekst van de "bekentenis" met toevoegingen werd parallel afgedrukt met het Latijn in Genève in 1633. De titel van de Griekse editie was echter anders dan Latijn en claimde de investering van het geloof van de hele Oost-kerk, en niet alleen theologische ideeën van een bepaalde auteur, IE, presenteerde Calvinisme als geloof Grieks. Kerken.

Het uiterlijk van "bekentenis" leidde tot onrust tussen de orthodoxe, omdat het zowel door protestanten en katholieken in Moldovoy-Valahia en in Oekraïne voor ProSelytism werd gebruikt. De activiteiten van Kirill Lukaris en zijn "bekentenis" als gevolg van de scherpe respons van katholieken en orthodox, openden enerzijds het tijdperk van versterkte penetratie van de Lat. Scholastics in theologie en schooltraditie van de oosterse kerk, en aan de andere kant, zij veroorzaakten de grootste discussie tussen katholieken en Franz. Protestanten over het volume en de waarde van de stenovatie-traditie. De publicatie van "bekentenis" maakte een grote schaamte in de Zuid-Russische metropool, die deel uitmaakte van het K-Polish-patriarchaat. "Confession" begon onmiddellijk tal van protestants te gebruiken. en katholiek. Missionarissen: de eerste - verwijzend naar uw preek naar de autoriteit van de K-Polish Patriarch, de tweede - beschuldigen van de Grieken in de retraite van de kerktraditie. Jezuïeten, bijvoorbeeld, bij het omgaan met Maloros tot het katholicisme, verwijzend naar de "bekentenis", pleitte dat Grieks. Kerk samen met hun patriarchen viel in het calvinisme. Hoewel Feofan III, patriarch Jeruzalem, in 1630, in opdracht van het relevante verzoek om de misdrijf van Cyril Lukaris, echter, noch deze verklaring noch de overtuiging die in 1638 volgde, speelde zich echter niet bijna elke rol om bezorgdheid te elimineren.

Na de postume veroordeling van Kirill Lukaris op de K-Polish-kathedraal van 1642, een kleine groep Grieks. Theologen bleven samenwerken met protestant. West om protestantse catechietische literatuur beschikbaar te maken voor de Grieken. Novogrech werd de belangrijkste vrucht van deze activiteit. De vertaling van de Calvinist "Belgische bekentenis", "Heidelberg Catechismus" en "Dordrecht Church Charter" (eerder in 1623, gingen deze essays uit in Leiden vertaald in klassiek Grieks).

"Orthodoxe bekentenis van het geloof" SVT. Peter (Graves) - de eerste officiële K.-orthodoxe kerk

Svt. Peter (graf). XIX eeuw Onbekende kunstenaar (nkpics)

Svt. Peter (graf). XIX eeuw Onbekende kunstenaar (nkpics)

Svt. Peter (graf). XIX eeuw Onbekende kunstenaar (nkpics)

Het antwoord op de "bekentenis" van Kirill Lukaris en Uniate K., die de verschillen van orthodoxie van protestantisme en het katholicisme moesten aanduiden, en een hele verklaring van UGRA te geven. De geloofsbelijdenissen waren ontworpen om de "orthodoxe bekentenis van het geloof van de Catolytic en Apostolic Eastern Church" te worden (de eerste naam - "Catechismus") Svt. PETER (GRAVES), MITER. Kiev (1632-1647).

Het creëren van "orthodoxe biecht" wordt meestal beschouwd in het kader van de educatieve hervorming van de mijter. PETER (zie: Podskalsky. Griechische theologie. S. 230-232). Hoewel in Kiev al een broederlijke school bestond op het LVIV-model, dat wil zeggen, allereerst de leer van Slavische en Griekse talen, maar het intellectuele niveau van de school was veel lager dan het Jezuïetencollege van Polen, dus haar hoofd van 1615 -1616. Banen (Boretsky), MITER. Kiev (1620-1631), werd gedwongen om studenten daar te sturen, waar ze vaak orthodoxie verlieten en naar het katholicisme zijn verhuisd. In de broederschappen waren er geen gekwalificeerde hoogleraren, in het bijzonder, vanwege wantrouwen op elke vorm van filosofisch onderwijs als een dreiging van het geloof. Supporters van een dergelijke attitudes voor onderwijs waren vijandig voor het MTER-project. Peter (Graves), aan-ry, enerzijds, wilde de orthodoxie en aan de andere kant - om het niveau van de lat te bereiken. Polen Scholen om de orthodoxie beter te beschermen tegen de juridische en sociale partijen. Daarom omzeilt hij de mijter in tegenstelling tot dit plan. Job (Boretsky) vroeg rechtstreeks de K-Polish Patriarch toestemming om een ​​school tot stand te brengen. Ze begon te werken in 1631 in Kiev-Pechersk Mont-Re. Volgend jaar, MITER. Peter (graf) wist zowel het leiderschap van de broederschap te ontvangen, zodat 2 scholen nu konden worden gecombineerd in het Kiev-Mogilyan-collegium (1632). Het koninklijk besluit van Vladislav IV (1635) ondubbelzinnig geëlimineerd uit items die lesgeven, filosofie (behalve logische en dialectiek) en theologie (het voorrecht van Jezuïscolleges), dat echter vanwege het gebrek aan leraren, en dus praktisch niet studie. Alleen van 1689 waren de theologie en filosofie officier. Een integraal onderdeel van het Collegium-curriculum, dat sinds 1701 de status van de Academie heeft ontvangen.

Omdat het metropolitan is geworden, begon Peter (graf) onmiddellijk te helpen bij het bouwen en herstellen van fractoren, scholen, kerken en mon-races en in andere steden, om de daling van de orthodoxie te voorkomen, die is geschetst sinds de Brest-Unie. Hij instrueerde ook een censuur om een ​​aantal liturgische, homiletische en ascetische en ascetische (bijvoorbeeld Kiev-Pechersk Catema te publiceren) gidsen om pastorale activiteiten van priesters en monniken te vergemakkelijken. OK. 1638 MITER. Peter was gepland om een ​​nieuw, vergelijkbaar te maken met de "presentatie van het orthodoxe geloof" van de PRP. John Damaskina Compendium van orthodoxe camping om orthodox te leveren. De kerk van verwijt in de ketterij en beantwoordt de uitdaging van katholieken en protestanten, omdat twijfel in de orthodoxity van Cyril Lukaris onmogelijk was om te onderdrukken. Mitr. Peter was ook een persoonlijke reden voor het compileren van dergelijke K. Tegen Kirill Lukaris, want na het ontvangen van het graf van de afdeling Kiev, was het Cyril Lukaris die hem door de Patriarch Exarch goedkeurde, en daarom werden katholieken constant gekruist.

K. (titel "orthodoxe bekentenis" (Confessio-orthodoxa) verscheen alleen bij de kathedraal in Yassas in 1642) werd opgesteld in 1638 op Lat. Taal in het waarschijnlijke co-auteurschap met Jesaja (Trofimovich-Kozlovsky), Igume. Kiev desert-nikolaev mon-rya, volgens het monster van de levering van materiaal in de Lat. Catechisis. Voor de eerste keer werd "orthodoxe bekentenis" gelezen in de kathedraal van Kiev van 1640, de daden van de kathedraal niet bewaard, de details van de discussie van K. MITER. Peter (Graves) is bekend uit het polemische essay van zijn tegenstander - overgeschakeld naar Lat. De ceremonie van Uniam Cassian Sakovich, al enige tijd door de rector van de School of the Epiphany Brotherhood (1e Ed.: Warschau, 1641; Reissue. Q: Rib. T. 4. P. 21-48).

Volgens Sakovich, K. MITER. Peter (Graves) werd van 9 tot 15 seconden gelezen op de kathedraal. Bijzondere aandacht werd besteed aan het 1e deel van K., over het symbool van geloof dat dogmatische vragen bevat. Vragen over de vorm van de Eucharistist ("Hoe laat en onder welke woorden de mysterieuze gemeenschap is toegewijd"), over de locatie van de zielen van de rechtvaardigen voor de vreselijke rechtbank in het Koninkrijk der Hemel (maar nog steeds in een geperfecteerde staat) , over het privé-rechtbank onmiddellijk na de dood en de vagevuur veroorzaakte veel geschillen op de kathedraal, omdat ze in Lat werden opgelost. Spower, en voor verduidelijking wendde zich tot de K-Polish-patriarch (ibid. P. 23-24, 29-32, 35-38). De controverse draaide ook om de laatste vraag van het 1e deel van de "orthodoxe bekentenis": wat het betekent om in de kerk te geloven ("een van de heilige, de kathedraal en de apostolische kerk"). De kwestie van de opkomst van de menselijke ziel werd ook besproken. De kathedraal besloot ambassadeurs naar de K-Paul te sturen om de kathedraalhandelingen en bekentenissen te overwegen.

Om de officier van "orthodoxe bekentenis" te geven. Het is beoordeeld op de 2006e status van de kathedraal van 1642, die werd bijeengeroepen op het initiatief van MITER. Peter Lord Moldava Valahia vasily lupu. Het werk van de Yask Cathedral begon op december 1641 LUPU beroepde aan de K-Poolse patriarchparfacy I starta met de kwestie van de naleving van de orthodoxy "bekentenis" Kirill Lukaris. In dit opzicht, in mei 1642, heeft de patriarch van parfiviteiten de kathedraal bijeengeroepen, waarvan de handelingen 45 handtekeningen van bisschoppen en geestelijken bevatten, waaronder MITR. Peter (Graves). De kathedraal, die de "bekentenis" van Kirill Lukaris op de hoofdstukken had overwogen, verwierp hem zoals vervuld door Yeresy en alien voor onszelf. Geloof en verraden anathema van iedereen die hem aanbaden voor ware en vrome.

De daden van de K-Poolse kathedraal van 1642 werden geleverd aan IASI 2 Patriarchale exarchases - Mereti Sirigom, waarschijnlijk door de auteur van de Raad van Kathedralen 1638 en 1642, en heeft voldaan. Nicene porphyria. De kathedraal werd bijgewoond door talloze bisschoppen en geestelijken van Moldo-Valahia en 3 vertegenwoordigers van de K-Polish-patriarch van Kiev Metropolis. Krachten van Sirig's Meloti in "orthodoxe bekentenis", veranderingen en toevoegingen werden gemaakt om sporen van katholiek te verwijderen. De invloeden die in strijd zijn met de leringen van de kerk en de vertaling van Novogrech is gemaakt. taal. De kathedraal accepteerde de herziene versie en stuurde naar de VOST-verklaring. Patriarchen, die plaatsvonden op 11 maart 1643 in de K-Polish-kathedraal, voorgezeten door Patriarch van Parfia I. Cathedral Diploma Ondertekende ook patriarchen Alexandrian John, Antioch Macarius, Jeruzalem passies, 9 bisschoppen en 13 Chinov's Chinov (in detail over K- Kathedralen van Polsky en Yask, evenals over de "orthodoxe bekentenis", zie: Legrand. BIBL. HEL. XVIIE. T. 4. P. 113-117; MEWVY, VILLER. 1927; καρμίρης. 1968. τ. 2. . 655-672).

Lat. De originele "orthodoxe bekentenis" was verloren, en daarom is het onmogelijk om nauwkeurig alle veranderingen en toevoegingen van Meretius Sirig te bepalen. Blijkbaar, bewerken echter aangeraakt op de problemen die zijn besproken in de kathedraal van Kiev. Een van de veranderingen was bijvoorbeeld om de bewering te verwijderen die de priester de bedoeling heeft om de bevrijding van SV te hebben. Geschenken tijdens het uitspreken van institutionele woorden, niet epiclase, in het deel, wat verwijst naar 4 noodzakelijke voorwaarden voor het sacrament (Vragen 107). De doctrine van de bevrijding van psychische woorden, evenals de erkenning van de vagevuur, werd algemeen geaccepteerd in de MN. Rechtvaardigheid. Roemeens en Malororosov. Volgens de ooggetuigen, skogard, een persoonlijke dokter van de Heer Vasily Lupu, tijdens de discussie van "orthodoxe bekentenis" in de YAVKOVSKY-kathedraal van Roemenen overeengekomen de overeenkomstige correctie van SIRIG's Maletia alleen om de goedkeuring van "orthodoxe bekentenis te verkrijgen "Van K-Polish Patriarch (Malvy, Viller. 1927. p. L).

In het geval van het moment van vervanging werd de vervanging voldoende mechanisch gemaakt, en er was geen minder scholastische verklaring over de geneugten op het moment van de uitspraak van de afsluitende woorden van het gebed ", breng ik ook een woord van verbale en zegen Service ... ":" Ten vierde, keurt de priester goed tijdens de heiliging van geschenken, hebben zo'n gedachte (γνώμην) (dwz om intenties te hebben, Lat. Intentio.- MB) dat de essentie van brood zelf en de essentie van wijn zelf is Gepresiteerd in de essentie van de waarheid van het lichaam en het bloed van Christus de actie van St. Geest, die de tijd opdoet om dit sacrament uit te voeren, bidden en spreken: de geest van je heilige en op de predikaatgeschenken hiervan verlaagde, en Het coördineert het brood hiervan, het eerlijke lichaam van Christus's Christus; En egel in de kom hiervan, het eerlijke bloed van je Christus, het leveren van de geest van je heilige. Na deze woorden gebeurt de bevrijding onmiddellijk ... "(καρμίρης. 1968. τ. 2. σ. 718).

De belangrijkste bronnen van "orthodoxe biecht" waren 3 katholiek. K.: Romeins catechismisme, "Big Catechismus" Peter Kania en "Big Catechismus" -kaart. R. BELLARDIN. Ook merkbare sporen van het gebruik van de "hoeveelheid theologie" van de Thomas of Aquinas. Van het Grieks. SV. Vaders samen met de grote Cappadocians frequente circulatie naar de PSP. John Damascus. Een voorbeeld van de voor de hand liggende afhankelijkheid van de auteur van de Lat. Monsters in andere delen worden geleend in de canisia en oplopen tot SVT. Gregory is een geweldig idee van 7 hoofdbrieven, terwijl het oosten. Traditie leert ongeveer 8 ondeugden. Hetzelfde kan gezegd worden over de leringen over de sacramenten (materie en vorm).

"Orthodoxe bekentenis" is verdeeld in Lat. Monster op respectievelijk 3 delen, theologische deugden (geloof, hoop, liefde). Volgens deze regeling werd de meeste katholiek gebouwd. Post-Trident K. 1e deel van CO 126 (totaal 261) De kwestie is de meest uitgebreide, gebruikt een Nikeo-Constantinople-symbool van geloof als een structuurvormend element; Het 2e deel is "onze Vader" en de geboden van gelukzaligheid, de derde is de classificatie van deugden en tien geboden. In essentie is "orthodoxe bekentenis" scholastisch compendium, wat echter volgens alle grote dogmatische kwesties (houding ten opzichte van filioque, purgatorium, ontzilting, communie onder twee typen, onderdompeling tijdens de doop, pauselijke primaat) werd uitgelijnd met de ultra. Traditie. "Orthodoxe bekentenis" bevat uiterst weinig elementen van open controverse, het voordeel van antiprotestant.

Mer. PETER volgde De langdurige publicatie goedgekeurd Grieks. Tekst (werd in 1666 in Amsterdam gedrukt op het initiatief van de Grand Dragoman of Panayotis Nikusios: Legrand. BIBL. HELL. XVIIE. T. 2. P. 202-216, N 474) In 1645 publiceerde in Kiev zijn "bekentenis" in de vorm van een korte K. in Pools. Taal, en dan - in Slavische (Oekraïense) genaamd "de kat van de korte broek van de wetenschap over articula's van geloof". In Catechiety Literatuur was er een extreme noodzaak, en in de volgende, 1646 "montage" werd in Lviv gedrukt.

Hoewel MITR. Petrus, met de publicatie van zijn korte K., hield natuurlijk rekening met de controversiële kwesties die ontstonden in de kathedraal van 1640, maar waren het eens met alle correcties van Sirig's Mellius. Dus, hij heeft geen correcties aangenomen over de tijd van de prijzen van de geschenken en in de Editie van Kiev is er een concept van heiligmaking van de reeks institutionele woorden en epiclices: "Waarom is het gewijd door dit mysterie in de Heilige Liturgie? Antwoord: De kracht van de Heer, de student van de rivieren van de rivieren ... ook, de SIA van de priester is verbaasd boven de Prestrol of Brood en Wijn, de Heilige Geest op onzichtbaar roept omwille van priesterlijk, en de intentie En het schepsel van brood en wijn wordt bevrijd in het schepsel van brood en het bloed van Christus, en er zijn een vorm van een mildere soorten brood en wijn "(L. 32B. - 33 voor eenmalige ED. In Moskou in 1895; zie ook: Golubev St Kiev MITR. Peter Graf en zijn medewerkers. K., 1898. T. 2. P. 414). Tegelijkertijd verschilt een dergelijk concept van het heden, bijvoorbeeld in de icoonman. Peter 1646 puur katholiek. De leringen over het heiligen alleen bij het vaststellen van woorden.

Oekraïens-Wit-Russische orthodoxe K. KON. XVI - BEGIN XVII eeuw

De titellijst van "Grammatica Sloveense" Lavrentity Szizania. 1596

De titellijst van "Grammatica Sloveense" Lavrentity Szizania. 1596

De titellijst van "Grammatica Sloveense" Lavrentity Szizania. 1596

In Oekraïens-Wit-Russisch. De boekschap van deze periode, de samenstellingen van de leraar van een dogmatische aard werden voornamelijk geschapen als monumenten van polemisch, hoewel ze de kwestie van elkaar kunnen gebruiken, bijvoorbeeld. "Vraag en antwoorden op de orthodoxe swift" (ongeveer 1603) (RIB. T. 7. P. 1-110). In handgeschreven traditie con. XVI in. Er zijn zeldzame teksten van de Catechiety Genre, die worden gecreëerd onder invloed van katholiek. K. Bijvoorbeeld de leringen die zijn afgestemd op het evangelie van de leraar. Sanotskoye redactie van 1588 (Korzo. 2007. P. 213-215).

De vroegste gedrukte K. behoort tot Stephan en de Lavrentation of Sizani. De composities van de broers werden gepubliceerd als onderdeel van een belettering en Gramman gedrukt in het drukkerij van Vilensky Routh. Broederschap. In 1596 werd K. Stephen Zizania afgedrukt als onderdeel van de wetenschap van Kitaniu, en de figuur van de brief van Slovensky, de Tyzh over de Heilige Troitz, en de verlossen van de Heer. " K. Stefan (zie over hem: ibid. P. 216-227) is beperkt tot de dogmatische leer van de ury. Kerken en bestaat uit 38 vragen die desintegreren in 3 delen: het inleidende (de doctrine van de sacramenten en de essentie van geloof), trinitair en christologisch. In het voorbeeld van K. Stefan Szizania was de overgang van de polemische verklaring van de orthodox zichtbaar. Vieringen tot positief. K. Het is geconstrueerd als een gesprek of een geschil tussen "Fading", de Quaverzno beloftes, en "fantastisch", reflecterende aanvallen, terwijl "Fading" niet correleert met een of andere gedefinieerde nonsense bekentenis.

De basis van "presentatie" is een populaire calvinist. K. "Wat ben jij?" van Poolse Litas. Kanannyals (1e ED.: NESVIZH, 1563; Heruitzicht: Krakau, 1567; Vilna, 1581, 1594, 1598, 1600). Pools. De tekst was op zijn beurt een compilatie van K. Communities van de Tsjechische broers (de samenstelling van Lukasha Praag Nach. XVI eeuw.) En Lutheran Catechisms. BOGOSLOVA J. Brentz (1e ed. OK. 1528). Stefan Sizani gebruikt in K. Afanasiyev-symbool van geloof, "Anastasia Gezegend en Patriarch Velikiya Antiochië en Kirill Alexandrische investering in het kort over geloof, en vragen en antwoorden over theologie" en "de presentatie van het geloof in het kort" Maxim Confessor. Deze teksten worden vaak gevonden in Slav. Gedrukte publicaties van de eeuwenoude eeuwen van de XVI-XVII, bijvoorbeeld. In de Moscow-editie van 1649 "kleine catechisis" Mer. Peter (Graves). Deze K. Stephen Zizania werd vaak herschreven in de XVII eeuw. En herhaaldelijk gedrukt in Moskou borgteken tot het begin. XVIII eeuw (Over anderen. Catechietic-geschriften Stephen Szizania, inclusief geïnspireerd, zie: Corzo. 2007. P. 216-227)

In 1596, een handboek van Lavrenting Zisaniya "Grammatica Slovenski Slovenki's artikelen van het woord, en andere nodig," waar de aanvraag werd geïnterpreteerd op het gebed van de Heer, die een auteursrechtcompilatie vertegenwoordigde (Wozniak M. S. Grammatic Lavrentiya Zizani 1596 R. // ZnTsh. 1911. T. 102. P. 36-46; KORZO. 2007. P. 227-229). Volgens het leger zijn er in de tekst van de interpretatie toevalligheden met catechismen van Calvinist Pavel Gilevsky en Lutherann J. Brenz, evenals met de catechismes van katholieken Martin Biabust en Valenia Kuchbar.

De eerste K. In zijn eigen gevoel van het woord was de "grote catechismus" van de Lavrentity of Sizania (Torodansky), Archpriest van Lviv, die in 1626 in Moskou arriveerde om een ​​zegen te krijgen van de Patriarch van de Moskou Filaret Print zijn k. na overdracht naar de kerk. Taal en toepassing van een aantal correcties met de grote afgesproken catechismedruk afgedrukt afgedrukt. Wat betreft de correcties van 18 tot 20 februari. 1627 "Defense" vond plaats, waarin de Lavry zelf in de eerste deelnam (zie: Illyinsky. 1899; Corzo. 2007. P. 292-353). "Big Catechismus" van Savernce Sizani had zijn bronnen als katholiek. En protestant. K. (K. "Wat bent u?" En fragmenten van NESVIZHSKY K. CALVINIST SIMON WEEGDAG, 1562). De doctrine van de sacramenten heeft bijvoorbeeld een voor de hand liggende zegel van ZAP. Effecten: materie ("substantie") en vorm ("weergave of prominctie") zijn aangegeven voor elk sacrament. Tegelijkertijd gaat de presentatie vergezeld van een groot aantal patricuele offertes. Sommige redeneren "Big Catechismus" detecteert de invloed van de wederzijds exclusieve positie van Latijnen en Calvinisten. Dus, Lawrence verhoogt de vraag van het offer-aspect van de eucharistiek: "In Cait zullen ze het slachtoffer en het mysterie verspreiden?" Maar bij het fokken van deze concepten stond het protestant aan. Theoloog. Sorry response itches calvilist. K. SIMONA weekdagen: het slachtoffer is wat we God geven, en het mysterie (sacrament) is dat God ons geeft, maar hier, in tegenstelling tot de wekelijkse, Lawrence beweert dat de eucharist niet alleen een mysterie is, maar tegelijkertijd een slachtoffer is, maar tegelijkertijd een slachtoffer is : "... in het geheim deze versterking en voedsel spirituele imam. Tevredenheid met dezelfde tevredenheid (Lat. Frediactio.- M. B.) Over GRESH geven we, en we vinden reiniging. VEJDA BO-lichaam en Tyujda-bloed brengt de zonden op het kruis van het kruis van de hele Mira. "

"Big Catechismus" op grond van de vele dogmatische fouten en dubbelzinnigheden in andere hoofdstukken (vooral dit betrokken over de test. Drie-eenheid) gaf geen brede aantrekkingskracht in en verspreidde zich in handgeschreven vorm, voornamelijk in het oude meegeleverde medium. In de XVIII eeuw Hij werd driemaal afgedrukt in een eenmalig drukhuis in Grodno in 1783, 1787 en 1788. De laatste editie werd gepubliceerd in 1878 in Moskou.

T ongeveer., In Nach. XVII eeuw De boeken van Kiev Metropolis gebruikten actiever protestant. Monumenten als basis voor cotechiety-geschriften, hoewel katholiek is aangetrokken. Monsters.

Greco Catholic Western Russian K. XVII-XVIII eeuwen.

De conclusie van de BRest Uania in 1596 stelt de taak in voor de UNAATSKAYA-kerk om te voldoen aan de voordelen voor geestelijkheid en pluisjes (in detail over de geschiedenis van Greco-katholiek. K. Zie: Corzo. 2007. P. 405-476). De eerste catechiety-geschriften hadden een acuut polemisch karakter en werden bijvoorbeeld toegewijd aan de leringen over de sacramenten. De instructie in de Vilensky-functionaris van 1617. "Science Ieer, op de volgorde van de volgorde van de dienst van God van God is vereist." "Wetenschap" van de Vilen-officier, samen met Cuskest Miter. PETER (GRAFES) werd vervolgens gebruikt door EUTEIMY MIUDOVSKY bij het opstellen bij de Orde van de Patriarch van Joacima (Savelov) van uitgebreide kerk-praktische richtlijnen voor priesters "in Bishi ..." (vervolgens "Leraarnieuws", tot nu toe, de Russische functionarissen van de officier).

Eerste unie. K. was een ongelooflijke samenstelling van de Meloti (horloge). Hij begon te schrijven aan K. in 1621, in de anti-theaterperiode van zijn activiteiten, toen hij door de Patriarch van Jeruzalem Feofan in aartsbisschop Polotsk, EP werd geplaatst. Vitebsk en Mstislavsky. Relielli rapporten in zijn "verontschuldiging", die werk aan K., die tradities had. Vraaggevulde vorm, na 2 jaar, d.w.z. in 1623, terwijl alle niet-uitbarsting van christenen die in Litouwen en Polen woonden hun K., had alleen de orthodox niet zo'n leiderschap. In 1624-1626 Rosetsky Rottski reisde naar het oosten (in K-Paul, Egypte en Palestina), die beoogde primair ontvangen van de K-Polish Patriarch van de diploma's, beperkende de autonomie van Stavropigial Lutsk, Slutsk en Kiev broederschappen (zie kunst. Orthodoxe broederschap) . Tijdens de reis was Relielli ook van plan C. Patriarch te tonen door Alexandria Pigasu en Patriarch Kirill Lukaris, wiens student hij in zijn tijd was. Leren dat de laatste echter onder invloed is van het calvinisme, hij verliet dit idee. Maletky verwijst naar de "verontschuldiging" en protestant. K. ZECHARIA GANGAN: "In de Tsargrad met de kerkafdeling en in aanwezigheid van de patriarch, worden herformatadviezen gepredikt en Patriarch Kirill zelf - Calvinist; Ik kreeg een volledig protestant, gepubliceerd door Griekse Gagan als orthodoxe catechismus. Wat blijft voor ons om te doen als we geen orthodoxie in het oosten hebben? Het blijft op zoek naar verbindingen met de Romeinse kerk, die een vreemdeling is voor alle waanideeën en het ware geloof van Christus onderhoudt "(Macarius. Geschiedenis van de RC. 1996. KN. 6. P. 449).

Bij terugkeer in 1627 in Kiev gaf Rotsenchsky K. voor censuur en toekomstige print Mer. JOWA (Boreletsky) en Peter Mogile (vervolgens Mereyanin), die hem vertrouwde en geloofde dat hij het pad van toenadering kon opgeven met Unita zonder verraad. De route van het meisje ontmoette echter op hun hoede. Archim. KYIV-PECHERSK MONT-ARSA ZECHARIA (Kopystenky) accepteerde hem niet en drong erop aan dat ze werden geaccepteerd en in andere MON-RHYRES. De reden was de leiders en geruchten van zijn verlangen naar Unia. Hij moest een vakbond worden op het aandringen van Prince Janusz Zaslavsky, om de lege plaatsarts te nemen. Dermantic Ma-Rod op Volyn. Hij vroeg echter om dit feit in het geheim te houden totdat hij de grond voorbereidt voor een nieuwe kathedraal in Kiev, een vakbond met de Romeinse kerk zal plaatsvinden. 8 heilige. 1627 Relople in de kathedraal in Kiev kondigde de bereiding van K., en ook over de intentie om de belangrijkste punten van meningsverschil van orthodox met katholieken te verduidelijken alvorens in die tijd duidelijk een vakbond in te dienen. Karakter K. op censuur. Van zijn brief aan de Griekse katholieke moeder. Joseph Veljamin Rutsky gedateerd 14 juli 1628 Hieruit volgt dat K. bijna klaar was voor de pers op dat moment.

Arche- REWORK (horloge). Gravure. XVIII eeuw

Arche- REWORK (horloge). Gravure. XVIII eeuw

Arche- REWORK (horloge). Gravure. XVIII eeuw

T. Oh., Meretii Poozki bereidde de laatste versie van K. voor de United Kyiv-kathedraal van 1628. De plannen van de bijeenkomst over de publicatie van C. en de Vereniging van Kerken werden niet uitgevoerd. Bij de kathedraal van 1628 werd zijn compositie "verontschuldiging", gepubliceerd door die tijd gedeeltelijk in het Pools. De taal van Cassian Sakovich werd veroordeeld en de grafsteen moest gedwongen worden om het boek af te wijzen. In de anti-niunate op. Leafos (1644), gericht tegen de geschriften van Sakovich, MITER. Peter (Grave) verwijst naar K. Rottsky Melli (Auzer. 1893. Deel 1. T. 9. P. 188).

K. iOSafata Kuntsevich, archipel. Polotsk en First Union. Martelaar, werd geschreven tussen 1618 en 1623. op glorie. Taal (zie: ibid. 2007. P. 409-429). Voor de eerste keer hem, K. gepubliceerd in de XIX-eeuw. op lat. Taalarchief. Nicola Kontytei als een bijlage bij de biografie van Kuntsevich, waarvan de publicatie in 1867 is getimed aan kanonisatie van Josaphat. De nieuwste Lat. Catechismus Compositus A S. Josaphat et Praescriptus Sacerfotibus SUAE ARCHIDIOCESIS) is gemaakt als onderdeel van de publicatie van de OOSAFAT's Ocafate's beroepshandelingen van de handuscriptcollectie Kuntsevich in 1959 (S. JOSAFAT Hieromartyr: Documenta Romana Beatificationis et Canonizationis, 1623-1628 / ED. AG Welykyj. R., 1952. Vol. 1). Ook bekende Slavische manuscripten K. Kuntsevich. Eén werd gepubliceerd door D. Vorozhinsky (Vorodinsky D. Moederelijk aan Eastoria en de dood van SV. Heilige martelaar van IOSAFAT KUNDSEVICH, ARCHIEPSKOP POLOTSK. LVIV, 1911. P. 13-35). Twee anderen worden opgeslagen in de verzameling Heilig. Pavel Dobrozhotova. Er zijn geen significante discrepanties tussen de publicatie van de Vorozhinsky en manuscripten, er is geen probleem (zie: Corzo. 2007. P. 412). Bovendien is een andere versie K. Arkapov bekend. Josaphat, die in 1628 in Vilensky werd gedrukt in de naam van de Heilige Drie-eenheid van de Male Ma-Real genaamd "Iedereen's Science. Wetenschap en de handgeschreven versie K. Kuntsevich Ga naar Pools. K. Jezuïet Hakobo Icellum (1519-1575) en zijn praktisch letters. Arrangement Polish. De tekst (hun structuur is identiek: een symbool van het geloof, "onze eigen", decalog, ordinances), hoewel er composietverschillen zijn (over de verhouding van versies van K. Kuntsevich en K. LESCHMA, zie: ibid. PP. 416 -429; zie daar ook ongeveer één handgeschreven K., die onafhankelijk is van Kuntsevich-compilatie van K. LESCHMA en kaart. R. Bellarmin, die is opgenomen in de dogmatische verzameling van NCH. - 1e verdieping. XVIII eeuw. OF LNB. NASU. F.SP. № 212. L. 58-67).

Chronologisch gezien wordt de volgende Uniate K. gepubliceerd in 1685 in de Unee K. Innokentia Vinnitsa, EP. PercemyShlsky, die, formeel resterende orthodox, accepteerde de ULYA in 1681 (het bisdom in 1691 in de ULYA in 1691). De basis van deze K. Was de Catechiety-essay van de katholieken van Jacques Marshan, gepubliceerd in Pools. Taal in 1648 in Krakau, maar MN. Katholieke posities. Geloof (Pauselijke primaten, filioque) werden gemitigeerd dat onschuldig uitlegde aan tactische overwegingen. Maar het veroorzaakte ontevredenheid in Rome.

De overgang van nieuwe dioceses (PeremyShlskaya, Lviv en Lutsk) in de ULYA, die het proces van beroep op de orthodoxe voltooide. De bisdommen van het Gemenebest in Greco-Catholicisme, evenals de kwesties van ADM, de rituele, educatieve en dogmatische aard, die zijn verzameld sinds de sluiting van de Brest Ulya, maakten het noodzakelijk om een ​​nieuwe lokale kathedraal van Greco-katholiek te houden. Kiev-Galitsky Metropolis. De Zamo-synode (kathedraal) van de Uniate Church werd in 1720 gehouden bij Metra. LEV-introductie op het initiatief van de monniken Bestel Vasilian. De erevoorzitter van de kathedraal was de pauselijke nunitie van Jerome Grimaldi. De kathedraal heeft bijgedragen aan de verbetering van de LAT. Invloed in Greco-katholiek. Kerken. Op de Zamsky-synode bevestigde de Uniate de erkenning van de Pauselijke Primacy, Filioque, Purgatory, en introduceerde ook wat Lats. Rites in Union. Aanbidding, die een uniate met Rome bracht. Katholicisme. Deze beslissingen vonden het. Reflectie in de kathedraal van K. Zamo.

De resoluties van de kathedraal verwijzen naar de creatie van 2e: de presentatie van geloof voor de leken, die naar de parochiekkerken moet worden gestuurd, en K. voor de geestelijkheid. De nieuwe K., die eerder het censuurschap Vasilian heeft gepubliceerd, werd tweemaal gepubliceerd in 1722 in het drukkerij van de Suprat-Mont-Rya en in 1732 in de Unev genaamd "Assembly of Sizingers, een korte en spirituele functies zijn vereist" ( in gebruik "Kazes"). Andere. Herdruk XVIII eeuw. Ze gingen onder de andere namen, evenals met toevoegingen. Het 1e deel van K. is gericht aan de priesters, de 2e is rechtstreeks aan K. in de kwestie van verwijzing. Afhankelijkheid van de Zamoysky K. van K. LESCHMA, evenals een grote concentratie op dogmatische problemen.

K. in Pools, gepubliceerd in Uniate. Typografie (voornamelijk in de supratsky mon-re) op de 2e verdieping. XVIII eeuw, volg katholiek. K., met name "kleine catechismus" Peter Canisia. Ze hebben een duidelijke structuur van 3 deugden. Speciale nadruk wordt geplaatst op het sacrament van berouw en geboden van Decaloga. Vanzelfsprekend waren deze K. bedoeld voor de geestelijkheid, en niet voor gewone gelovigen (Korzo. 2007. P. 447).

Griekse katholieke K. XIX-XXI eeuwen.

Na het gedeelte van Polen in 1772-1795. Tussen Oostenrijk en het Russische rijk, de prioriteit van Greco-katholiek. De kerk stopte en de Kiev Griekse katholieke metropoline werd eigenlijk afgeschaft. Dus in 1787 Imp. Catherine II besloot dat alleen typografie ondergeschikte aan de synode spirituele boeken in het Russische rijk zou kunnen afdrukken. Verder tragisch lot van de Oekraïense Griekse katholieke. De kerk leidde tot de daadwerkelijke beëindiging van de gedrukte traditie van tevredenheid. De nieuwe edities van K. werden overgedragen en gebaseerd op de tubesky k. (bijv. K. 1961-kaart. John Miroslav Lyubatic, de primaat van de Oekraïense Griekse katholiek. Kerken in 1984-2000). In 2011, de Oekraïense Greco-katholiek. De kerk presenteerde een nieuwe officier. K. "Christus is onze Pasen," To-Rye bereidde 10 jaar voor. K. "Christus - onze Pasen" is gemaakt op basis van "catechismisme van de katholieke kerk" en anderen. Official. Katholieke documenten. Kerken; Het bevat talloze citaten van St. Vaders van onbeantwoorde kerk. De tekst bestaat uit 3 hoofdstukken: "Vera Church", "gebed van de kerk" en "leven van de kerk".

Russisch-orthodoxe K. XVII-XIX eeuwen.

In 1649, in de patriarch van de Moskou Jozef, werd de Kiev-publicatie (1645) van een korte K. Miter gemaakt in Moskou. Peter (Graves) naar RUS. Houdt van glorie. Taal. Het essay begon "kleine catechismus" te noemen, in tegenstelling tot de "grote catechisa" van de Lavrentity of Szizania. De editie van Moskou werd uitgebreid ten koste van Afanasiyev-symbool van geloof, ondervraging ('Anastasia gezegend en patriarch, de grote Antioch en Cyril Alexandrian presentatie, een korte over geloof, en vragen en antwoorden over theologie ")," presentatie van het geloof in het kort "PRP. Maxim Confessor en "Star hoofdstukken over het heilige geloof" ("Starlovier") Svt. Gennady K-Polish. In de C. zelf werd een aanzienlijk deel van de offerte bewerkt. Schriften (Meter. Peter geciteerd Schrift op Vulgate), veranderd een diagram van 7 sterfelijke defecten, veranderd veranderingen in terminologie. "Kleine catechismus" bleef een van de belangrijkste rationals. K. en kreeg wijdverspreid in het oude meegeleverde medium om de reden dat, zoals K. Zizania, in Moskou naar Nikon's Patriarchate werd afgedrukt.

Kathedraal goedgekeurd en gecorrigeerd "orthodoxe bekentenis" MITER. Peter werd in Moskou in 1696 gedrukt. Vertaald door Eutemy of the Chudovsky uit de publicatie, die Patriarch Jeruzalem Dosfey II naar Moskou heeft verstuurd en tot 1744 bedroegen. 9 herdrukken in de drukhuizen van Moskou en St. Petersburg.

Grijs XVIII eeuw In Rusland bleef de belangrijkste K. blijf "orthodoxe bekentenis" Mer. Peter (Graves). Het kan echter niet de afwezigheid van K. vullen voor een eenvoudige mensen. Dit werd opgemerkt door Feofan (Prokopovich), archipel. NOVGOROD, in de "Spirituele voorschriften" 1721: "... Het Boek van de bekentenis van de orthodoxe nacht is niet klein, en in het geheugen van gewone mensen zijn geïncubeerd om tegemoet te komen, en geschreven is onvergetelijk, en voor het eenvoudige is het niet de moeite waard "(SPB., 1721. P. 9). Met een voorstel om K. voor gebruikelijk te maken, heb ik ook op de synode aangebracht. Petrus I.

Arche- Feofan (Prokopovich), hoofdvertegenwoordiger van het protestantisme van de richting in RUS. Theologie van de XVIII eeuw, op het bevel van Peter, bedroeg ik zijn K. genaamd "De eerste leer van de zendingen", die in 1720 voor het eerst werd gepubliceerd. Echter, de 1e ed. vóór het heden de tijd is niet bewaard; 2e ed. Gedateerde mei 1721. "Het eerste onderwijs van de zendingen" in de XVIII eeuw. Het bleef de hoofdschool K. in het Russische rijk. In 1722 werd het voorgeschreven om meer te weten te komen over deze K. Op scholen die zijn gevestigd onder de huizen van het bisschoppen, en in 1723. Besluiten van de synode "de eerste onderwijs van uitgaven" Universeel gebruik voor het leren van niet alleen spirituele personen, maar ook leken. De structuur van K. Feofan (Prokopovich) is vergelijkbaar met Lutheran. K. Het beste deel van de tekst K. neemt de presentatie van de mecaloog in en volgt vervolgens de interpretatie van 2 gebeden ("onze vader" en "Gefeliciteerd met Arkhangelsk", dat wil zeggen "de Maagd Maria, Devo, verheugen"), leden van het geloofsymbool en gezegende geboden. K. FEFAN (PROKOPOVICH) was bedoeld voor zowel studenten als docenten. De laatste waren "deze interpretatie van het hart om te onderzoeken, laat ze beter zijn om de afdelingen te overwegen, en ze nemen, vragen hen om te antwoorden" (Corzo. 2007. P. 397-398).

Mer. Plato (Levshin). Na 1793, een onbekende kunstenaar (CBMZ)

Mer. Plato (Levshin). Na 1793, een onbekende kunstenaar (CBMZ)

Mer. Plato (Levshin). Na 1793, een onbekende kunstenaar (CBMZ)

Mer. Plato (Levshin) (1737-1812), na de imp. Catherine II Alekseyevsky-leraar van de theologie bij de erfgenaam LED. KN. Pavel Petrovich, schreef "verkorte christelijke theologie" ("orthodox op geloof") (SPB., 1765), achteraf vertaald. erop., Lat., Grieks, Franz. en ENG. Talen. Dit handboek als gevolg van een relatief ernstige situatie met dergelijke werken van de Grieken werd vertaald in het Grieks gepubliceerd. De taal was twee keer in 1782. Echter, de vertaling in het Grieks op het afgekortte het werd echter meer beroemd. Editie (Riga, 1770), uitgevoerd door A. KORAIS. Ook, Dr. Vertaling naar Novorreic van het Frans (Wenen, 1782: Legrand. BIBL. HELL. XVIIIE. T. 2. P. 385-387, N 1080; Wenen, 17832: ibid. P. 414, N 1117). "Theologie" vertaald als een totaal van 8 talen en geleverd door ondertitels (dwz heeft het niet de structuur van kwestionaliteit), bestaat uit 2 delen: a) van de natuurlijke god en kennis (er is veel belang voor de kennis van God door middel van conclusies); b) het optreden van de Frank (het symbool van geloof, de wet van God (de tien geboden) en het gebed van de Heer).

Mer. Plato behoort meerdere meer. K., K-Rye was gericht op een ander publiek en had hetzelfde met de "verkorte christelijke theologie" -structuur: "Catechismisme of initiële instructie in de christelijke wetgeving, geduwd in MassoDno" (1758); "Een korte catechismisme omwille van het onderwijzen van de jeugd van de orthodoxe wet van de christen, gepubliceerd in de oprichting van nationale scholen in het Russische rijk tot het bewind van de vrome keizerin van keizerin Ekaterina II" (1773); "Ontkomde catechismisme voor het leren van de vertrekken met de toevoeging van gebeden en christelijke moraal" (1775); "Ontkomde catechismisme voor geestelijkheid met de toepassing van plaatsen uit het Woord van God, de regels van St. Apostel en St. Vader en spirituele voorschriften en eden "(1775). Werkt MITER. Plato vóór het uiterlijk van K. SVT. Filaret (Drozdova) waren de enige juridische voordelen. Theologie naar RUS. Taal.

Mer. Plato is grotendeels verplicht aan hun mening over de kerk, heilig. Schrift en legende protestant. Theologie en Essays Archive. Feofan (Prokopovich). Dus hij bracht citaten alleen uit de Schrift, de legende blijft in zijn schaduw. Confessionale controverse verstek. Plato wordt geneutraliseerd door veroordeling in het bestaan ​​van gemeenschappelijke Christus. De basis van alle religies. Mer. Plato probeert meer te spreken over morele lesgeven dan over dogmatische theologie. Door expression prot. George Flororovsky, "Doctrinal" theologie "(Plato (Levshina) .- M. B.) Zeer weinig verschilt van de onbepaalde en moralistisch emotionele Luteandisme van die tijd" (Florovsky. 1937. P. 111).

In het voorbeeld van de oefening op de eucharistie wordt het echter gezien als een soort van formulering K. worden tegelijkertijd Lutheran gemarkeerd. en lat. invloed. Dus, in "catechismisme of de eerste instructie in de christelijke wet" (1758) Mer. Plato schrijft aan protestant. Siena [Eucharist] Eindigt, wanneer de soorten brood en wijn worden geaccepteerd en vallen en gefokt, dat, daardoor de vergiftiging van het lichaam van Christus, want zonden aan het kruis bracht zichzelf en drinkt het bloed van Christus, om de zonden te drinken van de overdreven "; "Als we, het lichaam en het bloed van Christus brengen, creëren we een vergoeding die Christus heeft geleden voor ons en stierf, de zonden van zijn vakantie en genade verdienden ... met geloof, dat alles aan mij zou moeten zijn ... en Om met Christus te communiceren, is er een geloof om er bijna in te implementeren, en binnen het fit "(catechismisme. P. 937-938). Er is een mijter. Plato in overeenstemming met de scholastische theorie toewijzingen van materie (lijmbrood) en vorm. Mer. Plato belijdt de identiteit van het eucharistisch en historisch lichaam van Christus: "Het lichaam is het meest, aan het kruis voor onze God gebracht; Bloed is het meest dat, om onze zonden op het kruis gesneden te verlaten ... Weergave, of vorm, of de Commissie van dit geheim moet worden genoemd uit de kerk van God met geloof en hoop - in dit geheim om Christus te introduceren Zichzelf ... "(Catechismisme. S. 936-937) - en benadrukt de realiteit van de aanwezigheid van Christus in de geschenken:" Aan het kruis behandelen we het bloed en binnen de meeste zweer van onze Redder van onze taal; Dit markeert dit niet, maar wordt geleverd met de zonde "(ibid. P. 944).

Het "catechismisme of een samenvatting van de christelijke wet", Ieria Alexander Belikova (1818) verdient aandacht. K. is een verkorte verklaring van de UGRA. Theologie en aandelen op 2 delen: de hoofd- en dogmatology. In het 2e deel zijn ze aanwezig als een samenstellende leden van de Frank hoofdherkenning op basis van het symbool van geloof, de afdelingen op het gebed van de Heer en de tien geboden.

K. SVT. Filaret (Drozdova) - Official K. ROC

Svt. Filaret (Drozdov). Ser. XIX eeuw Onbekende kunstenaar (MDA CAC)

Svt. Filaret (Drozdov). Ser. XIX eeuw Onbekende kunstenaar (MDA CAC)

Svt. Filaret (Drozdov). Ser. XIX eeuw Onbekende kunstenaar (MDA CAC)

"Het extensie-christelijke kapsel van de orthodoxe catolytische oosterkerk" Svt. Filaret van Moskou verwierf de waardigheid van het "symbolische boek" van de Russische kerk. K. Het volgt de structuur van de "orthodoxe biecht" van de mijter. Peter (Graves).

De eerste tekst van K., gecompileerd door de aartsbisschop (uit 1826 - metropolitan) Moskou, SVT. FILARET (DROZDOV) (1782-1867) op de instructies van de Heilige Synode in 1822, werd voltooid en tweemaal gepubliceerd in 1823 (over de geschiedenis van de C. SVT-editie. Filaret Details: Dunaev A. G. Voorwoord // Predaten Christus. Katichismis van de Orthodox Capillair Eastern Church / Sost.: Svet. PHILARET (Drozdov). M., 2006. P. 3-12). Het symbool van het geloof, het gebed van de Heer en Decalog citeerde in de Russische vertaling (civiele lettertype) parallel met de kerk Slavische, bijbelse en patristische teksten - alleen in RUS. Vertaling. De korte editie van K., gepubliceerd in 1824, was een vermindering van het uitgebreide. "Korte catechismus" was bedoeld voor personen die geen medium of hoger onderwijs hadden.

Na het stoppen van activiteiten en de ontbinding in 1824, het Russische bijbelse circuit, in 1826, de vertaling van heilig gesloten. Schriften naar RUS. De taal werd bekritiseerd; Dientengevolge werd C. uit het beroep verwijderd tot 1827 (Barza. 1881). Archim. Fotius (Spassky), de tegenstander van de overdracht van heilige. Schriften naar RUS. Taal, zelfs de creatie van SVT genoemd. Filaret "Capital Water" (brief 1823 A. A. Pavlov // Bars N.I. KNYAZ A. N. Golitsyn en archimandriet fothy in 1822-1825 // Rs. 1882. T. 33. Nr. 3 P. 275-296, zie: P. 287). Bij het verdedigen van K. SVT. PHILARET heeft de aandacht getrokken op het feit dat de tekst werd goedgekeurd door de Heilige Synode en gepubliceerd op de opdracht van zijn keizerlijke majesteit, dus het Hof behoort tot een eenvoudige of universele kathedraal, maar geen vertegenwoordigers van seculiere kracht of individuele priesters.

De tekst van de korte en uitgestrekte K. werd door de auteur herwerkt, volgens het decreet van de synode, in 1827, terwijl de correcties alleen werden beïnvloed door de offerte uit de Heilige. Schriften, to-rogge werden gegeven aan Slav. Taal, hoewel volgens Svt. Filaret, in een korte k., Met het grootste publiek, inclusief aan kinderen, het heeft de voorkeur om Russisch te gebruiken. De taal K. Bij deze eerste bewerking was "opzettelijk bij nadruk of aangepast aan de Slavische toespraak", werden kleine correcties aan de tekst gemaakt; Korte K. heeft grote veranderingen ondergaan. Voor het speciale hoogste commando werden ook aanvullende instructies voor Warriors gemaakt (Dunaev. 2006. P. 4-5).

Tweede verwerking in samenwerking Mer. Seraphim (Glagolevsky) en anderen. Leden van zijn heiligheid synod "tafel katichizis" werden onderworpen aan NCH. 1839, voornamelijk op het aandringen van de Ober-aanklager van de synode van telling N. A. Protasov, en ook vanwege een gebrek aan grondig theologische systemen. Bij het analyseren van de 2e editie zijn er nog steeds in rekening gebrachte kosten in grotere latinisatie K., hoewel sommige critici K. Lutheran genaamd. Het vestigt bijvoorbeeld de aandacht op het gebruik van de woorden "LOAF": in de eerste editors was er geen deze term, en hier is het eerder waarschijnlijk een onafhankelijke uitgang van SVT. Filaret beïnvloeden protestant. Scholen afkomstig van Feofan (Prokopovich), en geen coördinatie van Protasov. Kritiek op een rij rechtvaardig. Theologen worden geadresseerd aan de presentatie in K. Onderwijs over de aflossing in de concepten van de "eindeloze prijs en waardigheid" van de peetvader en de "perfecte tevredenheid van Gods Justitie" (T. N. Juridische theorie).

Naast het verduidelijken van de bewoordingen van de verandering in de 2e editie van het "backstaya-catchism", werden de theologische inhoud (in het bijzonder de tekortkomingen gecorrigeerd, gezien St. Innochentius (Borisov) in het 1e redactionele kantoor van "backstan cachihisis" en Ze markeerden in de loop van de algemene theologie, lezen in 1824 - HF. 1885. № 5-7. P. 732-740). "Zelfs in de eerste edities van Catechismus over de legendes en over de legende, zei PHILARET niet; En in de laatste editie van Catechismus, al in de jaren 30, werd de kwestie van de traditie gemaakt onder de suggestie van derden ... het was echter eerder alleen de voorwaardelijke taal van het tijdperk, in plaats van de daadwerkelijke onnauwkeurigheid of ontrouw van Contemplatie ... in ieder geval, PHILARET NOOIT heb ik de Schriften abstract of uit elkaar beschouwd "(Florovsky. 1937. P. 177-178). Op aandringen van Protasov werd een vragenlijst op voorbestemming ingevoerd; Integendeel, de woorden over de natuurlijke god van de zichtbare aard werden weggelaten. Svt. PHILARET weigerde te dragen aan K. "kerkgebieden" als een onnodige samen met de geboden van God; In plaats daarvan werden tradities geïntroduceerd. Voor de vorm K. Geboden van gelukzaligheid, zoals in de "orthodoxe biecht" Mer. Peter (Graves).

T. OVER., Geen van de SCU. K. Volgens de mate van geloofwaardigheid kan het niet worden vergeleken met het "uitgebreide vangst" SVT. Filaret (Drozdova). In het heden De tijd voor de definitie van de kathedraal van de bisschoppen van de Russische ROC van 27 juni 2008 "over kwesties van het innerlijke leven en externe activiteiten van de Russische orthodoxe kerk" "werd erkend als belangrijk om te beginnen met werken aan de oprichting van een moderne Catechismisme van de Russische orthodoxe kerk "(paragraaf 21). Op de bijeenkomst van heilige. Synode op 27 juli 2009 besloot om "te beginnen de voorbereiding van het moderne catechisme van de Russische orthodoxe kerk" (magazine 62).

Verlicht: [B. A.] Over het boek: Big Catechismus // PC. 1855. [Schilderen: 1857]. [Diepte. vier]. P. 105-153, 238-279; 1856. P. 305-348; [Diepte. vier]. P. 399-430; Bars N. I. Kritiek op de geschriften van Filaret (Drozdov), ontmoet. Moscow, in de jaren 30: (Mat-Lians voor de geschiedenis van Orthosle. Theologie) // HF. 1881. N 11/12. Pp. 763-791; Gruzdev B. Catechisis Russen // PBE. T. 9. STB. 203-218; Ilyinsky F. M. Big Catechismus van Lavrentia Sizania. K., 1899 (Diepte Ott.: TKDA. 1898-1899); Viller M. Une Infiltratie Latine Dans La Théologie Orthodoxe: La Confession Orthodoxe Attribuée à Pierre Mogila et Le Catéchisme de Canisius // RECHSR. 1912. Vol. 2. P. 159-168; Malvy A., Viller M. La Confession Orthodoxe de Pierre Moghila, Métropoliet de Kiev (1633-1646). R., 1927. (Orchr; 10. № 39); Jugie M. La Confession Orthodoxe de Pierre Moghila à Stel D'Une Publicatie Récente // EO. 1929. Vol. 28. P. 414-430; Elfferai [Bogoyavlensky], MITER. Op verlossing: letters mijter. Anthony (Khrapovitsky) Vanwege zijn geschriften: "Dogmat-verzoening" en "de ervaring van het christelijke orthodoxe kapsel." P., 1937; Florovsky. Manieren van de Russische theologie. 1937; Καρμίρης ι. Τὰ Δογματικὰ κα συμβολικὰ μνημεῖα τῆς ορθοδξξου καθολικῆς εκκλησίας. Αθῆναι, 19602. T. 1; Graz, 19682. T. 2; Rozemand K. Notes Marginales de Cyrille Lucar Dans Un exemplaire du Grand Catéchisme de Bellarmin. La Haye, 1963. (Kerkhistorische Studien; 11); Gorbach O. Drie UkRainski Orthodox-Katichhiz 17e VIH // Pratsi Theologische Faculteit Oekraïne Catholitsky Univess the Im. SV. Clement papy. Rome, 1990. T. 71. P. 1-185; Turilov A. A. Monumenten Yuzhnoslav. Boek in RUS. Kon-bibliotheken. XV-XVII eeuwen: (Mat-Lam Oud Russisch. Bibliografie) // SSL. 1977. Nr. 1. P. 67-82; Hauptmann P. Die Katechismen der Russisch-Orthodoxen Kirche: Entstehungsgeschicht und Lehrgehalt. Gött., 1971; IDEM. Katechismus III. Orthodoxe Kirche // Tre. 1988. BD. 17. S. 736-738; Peters A. Die Theologische Konzeptie des Kleinen Katechismus // Wissenschaft en Praxis in Kirche en Gesellschaft. 1984. BD. 73. S. 340-353; ASMUS V., PROT. Tot de evaluatie van de theologie van St. Peter Mogily, metropolitan van Kiev // BSB. 2002. Vol. 10. P. 224-241; V. Van kerkgeschiedenis van de tijd van Peter The Great: Research. En maat. M., 2004. P. 7-34; Korzo M. A. Oekraïense en Wit-Russische Catechiety traditie con. XVI-XVIII eeuwen: formatie, evolutie en probleem van lenen. M., 2007; Skurat N., Heilig. Vergelijkende overweging van Catechisms Mosk. Aartspander mijter. Plato (Levshina) en Svt. Filaret (Drozdova) // Platonovsky Thu. (2009): SAT. Mat-vis. M., 2010. P. 38-43.

M. M. Bernatsky

Добавить комментарий